«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ اردیبهشت ۱۵, دوشنبه

... مست و كون دریده به حضرت رب خواهم رفت! ـ بازانتشار

پیشکش به آنکه بیهوده برای دوستکامی اش نزد مردم می کوشند!

مولانا شرف الدین را در آخر عمر قولنجی عارض شد. اطباء خون گرفتن فرمودند. مفید نیامد. شراب دادند فایده نداد. در نزع افتاد.

یكی پرسید كه حال چیست؟

گفت: حال آنكه بعد از هشتاد و پنج سال، مست و كون دریده به حضرت رَبّ خواهم رفت!

جاودانه عُبید زاکانی

برنام را از متن برگزیده و زیربرنام نیز از آنِ من است.    ب. الف. بزرگمهر

https://www.behzadbozorgmehr.com/2014/09/blog-post_40.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!