«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۰ اردیبهشت ۱۰, جمعه

پذیره نامه ی ساختارهای کارگری و توده ای ایران به انگیزش روز جهانی کارگر

یکم ماه مه ۲۰۲۱ (۱۱ اردی بهشت ماه ۱۴۰۰)



روز جهانی کارگر گرامی باد!


روزت مبارک کارگر زندانی !

صدایش کمی خَش دارد. گرم است و گیرا؛ مثل طبع جنوبی اش. با همان سلامِ اول، آدمی را جذب می کند؛ انگار رفیق گرمابه و گلستان.

همان دیدار اول مان در اوین، اگر چه کوتاه، اما رد پایش را گذاشت در خاطرم. تازه از انفرادی آمده بود؛ از یک انفرادی طولانی .

امان از این انفرادی های طولانی که ذهن پر می شود از همه خاطرات زندگی. تا خالی شود، زمان  می برد. تو هِی راه می روی در هواخوری و هِی چرخ میزنی در گذشته تا تمام شود این خیال لایتناهی؛ اما مگر می شود؟ زمان می برد.

وقتی پرسید: «بیکاری اذیتم می کند. اشکالی دارد اینجا مشغول کارشوم؟» فهمیدمش .برای او که همه عمر کار کرده بود برای گذران زندگی، کار خالی می کرد انبان ذهنش را.

گفتم نه. چه اشکالی دارد؟

مشغول شد و من می دیدم تلاش هر روزه اش را. خیلی زود پیشانی اش به عرق می نشست و صدای خِش خِش نفس هایش شنیده می شد؛ اما کار می کرد بدون گلایه.

وقت های بیکاری چرخ می زدیم در حیاط کوچک هواخوری؛ سیگاری می کشیدیم و گپ می زدیم. آن موقع ها هنوز شاپور احسانی راد بود.

خیلی زود رفت و باید زمان می گذشت تا درست یکسال و نیم بعد دیداری کنیم که سرآغاز رفاقتی پایدار شود. بشود عمو شاپور.

در «تهران بزرگ» بود که همبند و هم اتاق و هم سفره شدیم؛ رفیق گرمابه و گلستان، این بار بدون انگار ...

صدایش خش دارد و مثل همیشه می خندد. از شرایط بند می پرسم که می دانم بدتر از گذشته است.حمام های همیشه سرد در بهار و تابستان و قطعی آب هر روزه، حتی برای ده ساعت.حشراتی که نمی گذارند شب ها و در اندک سکوت روزانه کمی راحت باشی.

می دانم پیرمرد اذیت می شود؛ اما مثل همیشه می خندد.

بی اختیار ذهنم می رود به روزهای گذشته. به مهربانی های پدری برای بچه های آبانی.

میوه ها را یکی یکی پوست می کند و می گذارد زیر تختش. سهم هر کدام مان راجدا. می گردد، یکی یکی تا پیدایمان کند و سهم مان را بدهد. سهم من، سهم علیرضا، متین، پویا ... مواظب است، سهم هرکس نه کم شود و نه زیاد. برابری مطلق.

وقت هایی که جارو بدست اتاق را تمیز می کند، اعتراض می کنم که عمو بچه ها خودشان تمیز می کنند؛ اما گوشش بدهکار نیست. کار خودش را می کند. یکدنده مطلق ...

با این پیرمرد دوست داشتنی، شاپور احسانی راد، روزهای زیادی کتاب خواندیم و راه رفتیم و گپ زدیم. با این پیرمرد زندگی کردیم و نگاهش کردیم که همیشه درصف اول کار و تلاش است؛ همیشه آن جلو ایستاده است برای  اعتراض؛ اما نه برای خود که برای منافع جمع؛ آن هم بی سرو صدا، بی هیچ نیازی به  هیاهوی رسانه.

نگاه کردیم و  یاد گرفتیم و فهمیدیم که اصالت به قدمهای استوار است؛ حتی اگر شانه هایت به جبر زمانه، کمی خم باشد. یاد گرفتیم که اصالت یعنی بی نیازی از سوت و کف های مجازی  ...

حالا از راه دور به پاس استواری قدم هایش کلاه از سر بر می داریم و زیر لب زمزمه می کنیم: که روزت مبارک پیرمرد دوست داشتنی! روزت مبارک کارگر زندانی!

محمد حبیبی (عضو کانون صنفی معلمان(

برگرفته از «تلگرام»   دهم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

گرامی باد یک مه، روز جهانی کارگر!

رفقای کارگر، اول ماه مه، روز جهانی ما کارگران، روز همبستگی و اتحاد طبقاتی ما است.

ضمن تبریک روز جهانی کارگر به همه کارگران ایران و جهان، این روز برای طبقه ی ما، روز اعتراض و اعلام خواسته کارگران و مزد بگیران برای رهایی از این شرایط اسفناک، تبعیض آمیز و استثمارگرانه  در کل جامعه است.

ما در روز حهانی کارگر با صدای رسا  اعلام می کنیم که تنها طبقه کارگر است که می تواند در مقابل تمامی سیاست ها و برنامه های اقتصادی و اجتماعی که  ضد انسان و انسانیت است، مقابله کند و آلترناتیو طبقه کارگر، تنها آلترناتیوی است که می تواند نوید دهنده رهایی از تبعیض، نابرابری و استثمار انسان از انسان باشد.

در این روز طبقه ما، طبقه کارگر در سراسر جهان قدرت عظیم خود را در مقابل دولتمردان، صاحبان سرمایه و خریداران نیروی کار که از کار و تولید ما سودهای کلان را به جیب می زنند و اموال عمومی را برای منافع شخصی به مالکیت خصوصی در آورده اند، گرد هم می‌آییم تا بر  علیه ستم و استثمار، تبعیض و نابرابری، فقر و بی خانمانی، بیکاری و  تمامی مناسبات ظالمانه اعلام کنیم که این دنیای وارونه باید زیر و رو شود و روی پاهای خود بایستد تا زندگی شایسته  ای را  برای تمامی افراد جامعه فارغ از رنگ و نژاد،  مذهب و ملیت و جنسیت، رقم بزند.

طبقه سرمایه دار حاکم در قدرت، شرایطی را ایجاد کرده است که هم طبقه های مان با معضلات و مَشِقّات فراوانی برای زنده ماندن مجبور به هر کاری شده اند.

گذشته از تحمیل حقوق های چندین برابر زیر خط فقر بر کارگران و مزدبگیران، بخشی وسیعی از کارگران و زحمتکشان و فرودستان، ناچاراً برای زنده ماندن و تامین معیشت و داشتن لقمه ای نان، مجبور به کولبری، سوختبری و دستفروشی و حتی تن فروشی و زباله گری شده اند تا برای زنده ماندن لقمه ای نان به دست آورند.

این جامعه ای است ( جامعه وارونه)  که  ستمگران، غارتگران، اختلاس گران و چپاول گران سرمایه دار در این کشور رقم زده اند.

طبقه حاکم (سرمایه داران و مفت خوران و کاسه لیسان این سیستم) برای داشتن  سود هر چه بیشتر تلاش کرده و تلاش خواهند کرد که نقاق و چند دستگی را در میان کارگران ایجاد کنند تا طبقه کارگر در صف واحد متشکل و منسجم نشود.

هر درجه از ایجاد تفرقه و تشتت و پراکندگی بین کارگران، مساوی است با ادامه و تشدید  استثمار، فقر و فلاکت و نداری و ... و ادامه  حاکمیت  ظالمانه سود پرستان.

طبقه سرمایه دارد با ایجاد تفرقه بین کارگران شاغل و کارگران بیکار، زن و مرد، پیر و جوان، تفرقه بین  ملیت های مختلف، برجسته کردن یک ملیت و زبان خاصی نسبت به دیگر ملیت ها و دیگر زبان های مادری، برجسته کردن یک فرهنگ در تقابل با دیگر فرهنگ ها، ایجاد رقابت ها و رویکرد های فردگرایی، به وسیله تمام دستگاه های رسانه ای و تبلیغاتی موجود خود، تلاش کرده و تلاش خواهد کرد که در اشکال مختلف از اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران با دیگر مزد بگیران و فرودستان و مدافعین طبقه کارگر جلوگیری کند تا زمینه های همکاری و اتحاد برای همبستگی و همیاری در راستای رسیدن به آزادی، برابری و رهایی را مانع ایجاد کند.

بیماری کوید ۱۹،  جان انسانهای بیشماری را گرفته و می گیرد.

باعث و بانی این مرگ و میرها، سیاستهای ضد انسانی سرمایه داران و سودپرستان در قدرت است که تمامی امکانات اجتماعی و درمانی را که پولی  ( کالایی ) کرده اند؛ در صورتیکه  دسترسی به امکانات درمانی و پزشکی در جامعه  کاملا باید رایگان و در اختیار تمامی مردم باشد؛ نه محلی برای کسب سود و انباشتن سود سرمایه داران.

اقدام برای واکسینه کردن رایگان و فوری تمام آحاد جامعه باید در دستور مراکز بهداشتی و درمانی قرار گیرد تا جلوگیری شود از کشتار عامدانه کارگران و فرودستان جامعه، توسط سود پرستان سرمایه دار.

سال گذشته نیزسال سختی برای کارگران، بازنشستگان، زحمتکشان و اکثریت مردم در ایران بود؛ اما در همین شرایط سخت، کارگران و زحمتکشان جسورانه دست به اعتصاب و اعتراض و گردهمایی زده اند.

گرچه کماکان دستگیری، زندان و شکنجه، شلاق و بیکاری و اذیت و آزار توسط حضرات در قدرت با کمک نیروهای نظامی و قضاییِ تعطیل ناپذیر عایدمان شده، اما موفق شدیم اعتصابات را به خیابانها بکشانیم و صدای اعتراض و خواستهای خود را به گوش هر چه بیشتر مردم رسانده و همبستگی و همراهی آنها را جلب کنیم.

سندیکاهای کارگری، سندیکای هفت تپه، سندیکای شرکت واحد و دیگر کمیته های کارگری و فعالین کارگری، کانونها و نهادهای بازنشستگان و معلمان و زنان و دانشجویان نزدیکتر و همسوتر شده است.

البته نکته مهم در چنین شرایطی، مبارزه فقط با سرمایه داران حاکم  و کنونی نیست؛ بلکه در مقابل تمامی آلترناتیوهای سرمایه داری خارج از قدرت هوشیار بود و با آنها هم باید مبارزه کنیم.

خواست ما در روز اول ماه مه امسال نیز تامین معیشت همگان و تضمین یک زندگی درخور انسانی است، همه مردم باید از امکانات درمانی و آموزشی رایگان برخوردار باشند؛ زندان و شکنجه باید برچیده شود؛ تبعیض و نابرابری زنان و خشونت علیه آنان متوقف و ممنوع شود. تمامی ملیت های مختلف ساکن ایران و همچنین مهاجرین باید از حقوق برابر در تمامی شئونات زندگی برخوردار باشند.

عزیزان و رفقای کارگر و زحمتکش، برای رسیدن به یک جامعه انسانی و تضمین زندگی همراه با رفاه، آزادی و شادی، لازم است که تشکل های کارگری و دیگر  نهادهای  اجتماعی خود را ایجاد کنیم و در  اقدام به ایجاد تشکل مستقل و سراسری بکوشیم.

کارگران و مردم زحمتکش!

منافع مشترک ما فراوان است؛ برای بدست آوردن آنها، باید توازن قوا را تغییر دهیم.

ما  می‌توانیم این  شرایط را عوض کنیم.

مبارزه ما تنها به یک روز، آنهم  روز جهانی کارگر ـ اول ماه مه ـ خلاصه نمی شود؛ بلکه مبارزه ما روزانه و بطور مداوم باید در راستای کسب منافع طبقاتی، بی وقفه در جریان باشد.

آلترناتیو ما  کارگران در ایران، یک آلترناتیوی است که منافع تمامی کارگران و زحمتکشان و مزد بگیران و فرودستان جامعه را فراهم کند؛ حاکمیتی که خود در آن نقش داشته باشیم؛ مشورت و تبادل نظر کنیم و خود در اجرایی کردن آن دخالتگر باشیم. حاکمیتی که هیچ کسی در حاشیه آن نیست؛ بلکه تمامی آحاد افراد جامعه از تمام طبقات و اقشار جامعه با هر اندیشه و عقیده ای، خارج از ملیت، نژاد و جنسیت، مذهب و هر زبانی، در اداره کشور و سرنوشت آن دخالتگر، تصمیم گیرنده  و اجرا کننده می توانند باشند.

جامعه ای که هیچ کس در حاشیه  نیست، تمام امتیازات ویژه ای که مبنای تبعیض آمیز را دارند را بی معنی خواهد کرد.

در آلترناتیو کارگران، تمامی احاد افراد جامعه  با  برخورداری از تمامی  امکانات در راستای تسهیل شرکت و دخالتگری در تعیین سرنوشت و نیازهای جامعه و با حضور جمعی،  اداره و مدیریت  شورایی را امکان پذیر می کند.

در هر کجا که هستیم، باید متشکل شویم؛ سازماندهی کنیم و متحدانه، آلترناتیو خود را پی ریزی کنیم و به کل جامعه نشان دهیم که آلترناتیو ما برای حاکمیت آتی، داشتن جامعه ای سالم و شایسته  است که داشتن نان، کار، آزادی، رفاه شادی و آبادی، تنها بخش کوچکی از آن چیزی  است که به دست خودمان ساخته می شود.

رمز پیروزی ما در گرو سازمانیابی و تشکل یابی و اتحاد ماست.

اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران را به همه کارگران و زحمتکشان بار دیگر تبریک می گویم.

کارگران جهان متحد شویم.

فعال کارگری سندیکایی،  علی نجاتی

۸  اردیبهشت۱۴۰۰

برگرفته از «تلگرام سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه»  دهم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

برجسته نمایی های متن، همه جا از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر

چه باید کرد؟! پسند داریم تا پسند ...

چند سال پیش که پَرتور این جانور را دیدم با خود گفتم، مانندِ این غِر و غَمبیل (ژست) را پیش تر نیز دیده ام؛* ولی هرچه به مغزم فشار آوردم، یادم نیامد. امروز که میان یادداشت هایم دنبال چیزی دیگر می گشتم، خودش جلوی دیدگانم سبز شد و ناخودآگاه گفتم: خودش است! دستکم، غِر و غَمبیل (ژست) شان یکیست؛ گرچه یکی از بنیاد، سرشتی بی هیچ آرایشی افزوده و دیگری نمایشی با چُسان فُسانی کمرنگ تا شریعت شتری را بَرنخورد. کدامیک خوش جُس ترند را نمی دانم؛ ولی از دیدگاه زیبایی شناسی، من این یکی را برتر می شمارم. بگذار بگویند: بدپسندی و زیبایی سَرَت نمی شود؛ شاید راست می گویند و زیبایی شناسی من به پای زیبایی شناسی مِهترانِ سازمان های خبرچینی باخترزمین (بویژه گونه ی فرانسوی آن) و آن چند خرسک و شیخک عرب درون و پیرامون شاخاب پارس نمی رسد. چه باید کرد؟! پسند داریم تا پسند ...

ب. الف. بزرگمهر   دهم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

* جون من راستشُ بگو! مادینه ای زیباتر از من دیده بودی؟  ب. الف. بزرگمهر   چهارم آبان ماه ۱۳۹۷

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/10/blog-post_77.html



۱۴۰۰ اردیبهشت ۹, پنجشنبه

آرزو های خودگولزنک و گنده گوزانه ی پرزیدنت بادبادی

در روز و روزگاری که ستیز طبقاتی همه جا و بیش از هر جا در آن کشور خیز برمی دارد و آنچه به «۹۹ درسَدی ها» نامور شده را بیش از پیش به رویارویی با کلان سرمایه داری خرپول (نامور به «یک درصدی») برمی انگیزاند، چنین آرزوهای گنده گوزانه ای،* بیش از آنکه دیگران را بفریبد، خودفریبی است؛ گرچه، هنگامی که از دهان اَروسک خیمه شب بازی بی بخاری، نشسته در جایگاه مِهتری «یانکی» ها بیرون می آید، نشان از افزایش تیرگیِ بیش از پیشِ سپهر هماوندی های جهانی ملت ها و دولت ها در آینده دارد و باید یگانه و پیوسته با آن به رویارویی برخاست.

ب. الف. بزرگمهر   نهم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

* آماج آمریکا [بخوان: «یانکی» ها!] پیروزی در سده بیست و یکم است (جو بایدن)؛ وی در سخنرانی خود که از «یوتیوب» کاخ سپید [بخوان: کاخ روسیاه!] پخش شد، همچنین از آمریکایی ها [بخوان: خرپول های «یانکی»!] خواست که پراکندگی در هازه (جامعه) و ناسازگاری میان حزبی را کنار بگذارند. به گفته ی مهترِ ابزار دستِ دَم و دستگاه دیوانسالاری «یانکی» ها، آمریکایی ها نباید با یکدیگرکه با سایر جهانیان همچشمی کنند!

بنیاد داده ها برگرفته از «اسپوتنیک» به تاریخ نهم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰ با ویرایش، پارسی و باز نویسی درخور از اینجانب است؛ افزوده های درون [ ] از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر

پیامی نویدبخش برای آینده ای نه چندان دور

این پیامی نویدبخش برای آینده ای نه چندان دور است: پایان چیرگی دلار و همزمان از دست رفتن چیرگی سیاسی امپریالیست های «یانکی» بر اقتصاد جهان که به نوبه ی خود، شکست بزرگی برای سامانه ی سرمایه داری امپریالیستی نیز خواهد بود.* بخودی خود روشن است که چنین گامی در روند خود به جایگزینی «یورو» با شیوه های دادگرانه ترِ داد و ستد میان کشورها خواهد انجامید و مار چنبره زده بر هست و نیست اقتصادی جهانی شده را به نابودی خواهد کشاند.

ب. الف. بزرگمهر   ۲۹ اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

* در سه ماهه چهارم سال کنونی ترسایی، «کرملین» در پیِ کارزار چند ساله برای کاهش آسیب پذیری کشور در برابر دارایی های «ایالات متحد» کاری کرده تا دانگِ (سهم) دلار در بُرونبُردهای (صادرات) روسیه برای نخستین بار به زیر ۵۰٪ کاهش یابد.

چین به روسیه کمک کرد تا در برونبری های خود از دلار دور شود. هم اکنون، بیش از سه چهارم بازرگانی میان این دو  کشور با یورو انجام می شود. روسیه در پی یافتن راه هایی برای رهایی اقتصاد خود از دست درازی های (مداخلات) «ایالات متحد» [بخوان: «یانکی» ها!] است.

گزیده گزارشی برگرفته از «اسپوتنیک»   ۲۸ اردی بهشت ماه ۱۴۰۰ (با ویرایش، پارسی و بازنویسی درخور از اینجانب؛ افزوده های درون [ ] نیز از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر)

۱۴۰۰ اردیبهشت ۸, چهارشنبه

به سر مبارک همگی قَسَّم نمی دانم این پوشه «چگونه از آن سوی آب‌ها سردرآورده»!

به سر مبارک همگی قَسَّم تا همین دیروز که یکی از همکاران چگونگی فرستادن پوشه (فایل) از راه چیزی به نام «ای ـ میل» به هر جایی از جهان را نشانم داد، نمی دانستم این پوشه ی پوشیده و پنهان «چگونه از آن سوی آب‌ها سردرآورده»!* چه پیشرفت های شگفت انگیزی که مغز آدم سوت می کشد! الله ااکبر!

از زبان قره نوکر «یانکی» ها در ولایت بی در و پیکر خرموش های اسلام پیشه:  ب. الف. بزرگمهر    هشتم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

* «محمدجواد ظریف [بخوان: سیّد از خر جسته!]، وزیر خارجه جمهوری اسلامی [بخوان: وزیر امور خبرچینی «یانکی» ها در «ریدم به این ولایت دزدبازار»!] ... نیمه شب گذشته (سه شنبه) در حساب کاربری ꞌاینستاگرامꞌ خود بر ꞌرفاقت عمیقꞌ و ꞌرابطه قلبیꞌ خود با قاسم سلیمانی [بمیرم الهی!] پا فشرد (تاکید کرد) و درونمایه (محتوای) پوشه ی [لو رفته] را تنها ꞌبحثی نظریꞌ خواند.
...
در بخش دیگری از این پست اینستاگرامی، جواد ظریف بر این نکته پا فشرد که نمی‌داند این پوشه «چگونه از آن سوی آب‌ها سردرآورده» ...

برگرفته از «زیتون»   هشتم اردی بهشت ۱۴۰۰ (با ویرایش و پارسی نویسی درخور از اینجانب، افزوده های درون [ ] نیز از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر)

۱۴۰۰ اردیبهشت ۷, سه‌شنبه

همه برای یکی، یکی اربابِ همه ـ بازپخشش

گنج از آنِ یکی، رنج از آنِ همه!

https://youtu.be/X_F_lcoopuU 

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/08/blog-post_58.html



کاش آن امام، ذکری نیز برای انگور خوردن می فرمود ... ـ بازپخشش

سپارش هایی «عهد عتیق» است؛ بسان همان ها که در گذشته، هرگاه کسی می خواست پا از خانه بیرون نهد، می بایستی چیزهایی زیر لب زمزمه کرده و به شش سوی خود فوت کند تا مبادا بلایی زمینی یا آسمانی، بیرون از خانه در کمین وی باشد؛ گویی چنان بلاهایی درونِ خانه یافت نمی شوند! به هر رو، پس از خواندن نوشته ی زیر با خود گفتم:
کاش آن امام، ذکری نیز برای انگور خوردن می فرمود که چنانچه شیطان یا یکی از همدستانش آن را به زهر آلود، فرشته ای با ملاقه، کفگیر یا چیزی بسان آن از آسمان فرود آمده و روی دست آن که انگور تناول می کند، بزند تا پیوسته در پناه خداوند، پرخوری، جماع (همانا هماغوشی) و پرگویی را پی گیرد.*

ب. الف. بزرگمهر     ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/09/blog-post_56.html

* بیگمان می دانید که آن امام با انگور آغشته به زهری که یکی از همسران مُکرّمه و ورپریده اش به وی پیشکش نمود، جان سپرد.

***

ذکر امام رضا (ع) برای بیرون رفتن از خانه

امام رضا (ع) می فرمودند:
«هر گاه خواستی از منزلت بیرون روی ـ چه در سفر بودی و چه در شهر خودت ـ این دعا را بخوان:
«بسمِ اللهِ آمنتُ بِاللهِ تَوَکّلتُ علی الله، ماشاء اللهُ لاحول وَ لا قُوه الّا بالله»

«در این صورت، شیاطین از دستیابی به او درمی مانند و فرشتگان به شیاطینی که قصد آزار رساندن و فریفتن او را دارند، می گویند:
چه کار به او دارید، در صورتی که او نام خدا را برده و به او ایمان آورده و بر او توکل کرده و گفته است: «ماشاء اللهُ لاحول وَ لا قُوه الّا بالله»

امام (ع) شیوه دیگری نیز داشتند. ایشان می فرمودند:
«وقت بیرون رفتن از خانه، ۱۰ بار سوره توحید را بخوانید. هر کس چنین کند، پیوسته در پناه خداوند و نگهداری اوست تا به خانه اش باز گردد.»

ایشان، همچنین خاطره ای از پدرشان نقل کرده و می فرمودند:
«هر گاه پدرم از خانه اش بیرون می آمد، می فرمود:
«بسم الله الرحمن ِ الرحیمِ خَرَجتُ بِحول اللهِ وَ قُوّتِه لا بِحولٍ مِنّی و لا قُوَّتی بل بِحولک وَ قُوَّتک یا ربِّ متعرّضاً لِرِزقک فَاتنی بِهِ فی عافیهٍ» یعنی:
«به نام خداوند مهرگسترِ مهربان. با توش و توان خدا بیرون می آیم؛ نه با توش و توانی از خویش که با توش و توان تو ای پروردگار من، در جستجوی روزی تو می روم. پس آن را با عافیت به من عطا فرما.»

ایشان همچنین ذکری برای سوار شدن بر مَرکَب [همانا چهارپا به پارسی!] داشتند و می فرمودند:

«کسی که هنگام سوار شدن بر مرکب «بسم الله» بگوید، فرشته ای مامور حفاظت از او می شود و کسی که ذکر «بسم الله و لاقوه الا بالله، الحمدُللهِ الذی سخَّرَ لنا هذا و ما کنُّا لَهُ مُقرنینَ» را بگوید، جان او و مرکبش در امان خواهد بود تا هنگامی که فرود آید.»

www.khorasannews.com/OnlineNews.aspx?newsid=2027272

از «گوگل پلاس» با اندک ویرایش درخورِ متن در نشانه گذاری ها؛ برنام آن را اندکی پارسی نویسی نموده ام. افزوده ی درون [ ] نیز از آنِ من است.    ب. الف. بزرگمهر

گناه به گردن خودتان است ... ـ بازپخشش

آمده بودم به شما بگویم که با همین کلید از آن صندوق انگلیسی بیرون آمدم؛ ولی شما پنداشتید که این کلید مشکل گشاست. می بینید که گناه آن به گردن خودتان است ...

از زبان روباه ریش حنایی نظام:   ب. الف. بزرگمهر   ۱۸ فروردین ماه ۱۳۹۵

https://www.behzadbozorgmehr.com/2016/04/blog-post_85.html



کاه از آنِ خودتان نیست؛ کاهدان که از آن خودتان است ... ـ بازپخشش

مُعظّمُ لّه همان آن که سرگرم لُنباندن لقمه هایی حقیر است، پند و اندرزهای انباشته شده در دل را نیز نُشخوار می کنند:
بخورید و بیاشامید؛ ولی اندازه نگاه دارید! کاه از آنِ خودتان نیست؛ کاهدان که از آن خودتان است وَلَد چموش ها*

ب. الف. بزرگمهر   ۱۴ خرداد ماه ۱۳۹۷

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/06/blog-post_4.html

* گرچه، مُعظّمُ لّه آن دشنام واپسین را در دل می گویند و بر زبان نمی آورند. خوب نیست سرشت برادر دینی را به رُخَش کشید.

سرنگون باد گروهبندی های خرموش اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان؛ نه بیش و نه کم!

بر بنیادِ آمارهای گمرک ایران، در سال گذشته رویهمرفته بیش از ۳۱ هزار تُن مرغ به ارزشی بیش از ۴۶ میلیون دلار و کم و بیش ۴ هزار و ۳۷۹ تُن جوجه یک‌روزه و تخم‌مرغ باردار شده ی گوشتی، بُرونبُرد (صادر) شده که بخش سترگی از آن در دوره ی کمبود و گرانی گوشت مرغ از مهر ماه تا اسفند ماه سال گذشته بوده است.

برگرفته از «تلگرام»   ششم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰ (با ویرایش، پارسی و فشرده نویسی درخور از اینجانب: ب. الف. بزرگمهر)

ب. الف. بزرگمهر   ششم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

ویدئوی پیوست (برگرفته از «تلگرام» ششم اردی بهشت ۱۴۰۰ ـ برنام از آن من است.  ب. الف. بزرگمهر ): سرنگون باد گروهبندی های خرموش اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان؛ نه بیش و نه کم!



۱۴۰۰ اردیبهشت ۶, دوشنبه

ارج نِهی ۳۰ سال کار و کوشش آموزگار در ایران خرموش زده

پُفک نمکی ارزانی خودتان!*

سرنگون باد گروهبندی های خرموش اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان!

ب. الف. بزرگمهر   ششم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

ویدئوی پیوست: ارج نِهی ۳۰ سال کار و کوشش آموزگار در ایران خرموش زده (برنام از آن من است.  ب. الف. بزرگمهر) برگرفته از «تلگرام» ششم اردی بهشت ۱۴۰۰



این ها نمی فهمند داشتن کسی که زبان آنوری ها را خوب می فهمد تا چه اندازه ارزشمند است

این ها نمی فهمند داشتن کسی که زبان آنوری ها را خوب می فهمد و همگام با آن ها برنامه می ریزد تا چه اندازه ارزشمند است.*

از زبان آخوند پفیوز امنیتی، حسن فریدون روحانی شده در حجره های تنگ و تاریک «حوزه ی جان ننه شان علمیه»:  ب. الف. بزرگمهر   ششم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

* حسن روحانی، رییس جمهور ولایت خرموش پرور در آیین بهره برداری از «طرح‌های ملی وزارت کشاورزی» گفت:
«امروز از فرصت استفاده کرده و از وزارت امور خارجه و همه دستگاه‌هایی که در کنار وزارت خارجه در مذاکرات وین برای شکستن تحریم تلاش می‌کنند، تشکر و قدردانی می‌کنم ... نمی توانم هضم کنم که یک کسی عضو ملت ایران باشد، ایرانی باشد و از برداشتن تحریم ناراحت شود. [ناگفته نگذارم که ملت از دید این آخوند خودفروخته و پاچه ورمالیده، تنها بازرگانان و سوداگران دو یا چندملیتی را دربرمی گیرد و بس! توده های میلیونی مردم ایران از دید این پفیوز، بیگانگانی موی دماغ که باید روفته شوند، بیش نیستند] و این قابل درک نیست. تحریم یک ظلم عظیم و بزرگ است. لحظه‌ای که ببینیم طرف مقابل آماده شده برای اجرای قانون و مقررات، یک لحظه صبر نمی کنیم و حق مردم ایران را می گیریم؛ مخالفین هرچه می خواهند بگویند؛ ناراحتی عده ای به ما ربطی ندارد ... البته یک عده‌ای آشنا نیستند و درصد درست می‌کنند و می‌گویند ۳۰ درصد مشکلات از تحریم است و بقیه مشکلات از مدیریت است و این حرف کاملاً غلط و نادرست است، آن‌ها نمی‌دانند تحریم در چه زمینه‌هایی تاثیر گذار است و چه مشکلاتی ایجاد می‌کند و نمی‌دانند کل تولید در بخش کشاورزی و در بخش صنعت اگر نهاده‌های لازم و مواد اولیه را نتوانیم به موقع وارد کنیم، تولید متوقف می‌شود.» [درباره ی هوچیگری همه سویه ای که پیرامون راهبست های (تحریم) های «یانکی» ها راه انداخته اند با آنکه پیش تر، چندین بار دروغگویی و گزافه گویی های شان را در چندین یادداشتِ از آن میان طنزآمیز نشان داده ام بزودی یادداشتی جداگانه خواهم نوشت.  ب. الف. بزرگمهر]

برگرفته از «اسپوتنیک»   دوم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰ (با اندک ویرایش و بازنویسی درخور از اینجانب؛ افزوده های درون [ ] و برجسته نمایی های متن، همه جا از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر)

زیرنویس پرتور:

«امروز از فرصت استفاده کرده و از وزارت امور خارجه و همه دستگاه‌هایی که در کنار وزارت خارجه در مذاکرات وین برای شکستن تحریم تلاش می‌کنند، تشکر و قدردانی می‌کنم ... مخالفین هرچه می خواهند بگویند؛ ناراحتی عده ای به ما ربطی ندارد ...» برگرفته از «اسپوتنیک»   دوم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

این ها نمی فهمند داشتن کسی که زبان آنوری ها را خوب می فهمد و همگام با آن ها برنامه می ریزد تا چه اندازه ارزشمند است.

از زبان آخوند پفیوز امنیتی، حسن فریدون روحانی شده در حجره های تنگ و تاریک «حوزه ی جان ننه شان علمیه»:  ب. الف. بزرگمهر   ششم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰

خانه ما دری برای زدن نداشت

تقصیر شانس نیست

خانه ما

دری برای زدن نداشت

دیوار خانه ما هم کوتاه

کوتاه ترین دیوارِ در کوچه

و از همان جا

فقر

پایش به خانه ما نیز باز شد ...

رویا فخاریان

برگرفته از «تلگرام»  چهارم اردی بهشت ۱۴۰۰

برنام را از بوم برگزیده ام.  ب. الف. بزرگمهر

جوندگانی که به چیزی جز شکم و زیر شکم نمی اندیشند! ـ بازپخشش

به چهره اش که می نگرم، یاد بامداد آدینه ای می افتم که برای بلند کردن بی سر و صدای جیپی کهنه و راه اندازی آن به سوی منطقه ای کوهستانی در پیرامون آن شهر مذهبی کوچک و خواب آلوده به خانه ی دوست بزدل خود رهسپار بودم۱ و با یکی از بی آزارترین جانداران جهان که در آن شهر نمونه های بسیاری داشت، روبرو شدم. اگر بقچه ی کمابیش گنده ی زیر بغلش هم نبود، چهره ی سرخ شده و ترگل ورگلش داد می زد که تازه از گرمابه بیرون آمده و «غُسلِ جنابت» را بجا آورده است؛ کاری بیگمان بسامان در بامداد آدینه ی هر هفته برای چنان جانداران خداترسی که روزها و هفته ها و ماه ها و سال های آن ها کمابیش بسان یکدیگر بود و بسیاری از آن ها از داراترین شان که فرش فروشان عمده ی آن شهر بودند تا تنگدست ترین شان، در بازار آنجا کار می کردند. جاندارانی بیش از اندازه محافظه کار و آبزیرکاه که از بر زبان آمدن کوچک ترین سخنی که اندکی بوی سیاست از آن می آمد، می رمیدند و به خدا پناه می بردند؛ «توکّل بر خدا»، ساده ترین و کارسازترین عبارت ها برای چنین موردهایی در آن هنگام۲ بود که آن ها را از هرگونه زیانی پاس می داشت و نمی گذاشت آب از آبِ زندگی یکنواخت شان که به آن خو گرفته بودند، تکان بخورد. انقلاب دگردیسیده شده و به چادر آراسته ی اسلامی انگلیسی ـ «یانکی»، آنگاه که آب ها از آسیاب افتاد و دیگر بیم جان در میان نبود، کمابیش همه ی اینگونه جانداران را پیرامون خویش گرد آورد تا زیر چتر سگ مذهب شان، بچاپند و درسپوزند و بار بزنند و ببرند؛ به هر ننگی برای پاسداری از بهره مندی های چپاولگرانه ی خویش تن در دهند و توده های مردم ایران را در چشم مردمان جهان، خوار و سرافکنده کنند.

بگذار هنگامش برسد ـ و آن هنگام، بی هیچ گمان و گفتگو فرا خواهد رسید! ـ تا همه ی اینگونه ج وندگان زیانبار۳ را زیر پا له کنیم و آن ها که به گوشه ای از جهان گریخته اند را از سوراخ های "امن" شان بیرون کشیده به دادگاهی که توده ها و خلق های ایران داور و دادستان آنند، بسپاریم.

ب. الف. بزرگمهر   ۱۲ تیر ماه ۱۳۹۵

https://www.behzadbozorgmehr.com/2016/07/blog-post_95.html

پی نوشت:

۱ ـ جیپ از آنِ شوهر خواهر تریاکی، قمارباز و جانماز آب کش وی بود که چندماهی از خرید آن می گذشت؛ نه خود گواهینامه ی رانندگی داشت و اگر هم داشت از راندن آن ناتوان بود و نه آن دوست بزدل که چون خود من به سن و سال قانونی برای گرفتن گواهینامه رانندگی نرسیده بودیم؛ و با آنکه دلش برای جیپ سواری لک زده بود از نشستن پشت فرمان می ترسید و پس از چندین و چند بار، خواهش و درخواست از من برای انجام چنان کاری غیرقانونی و خطرناک برای جان مردم به آن تن داده بودم؛ گرچه دلگرمی دادن های وی، مرا نیز به انجام آن فریفته بود و رانندگی را نیز آموختم.

۲ ـ یادم رفت بنویسم که آن هنگام، چندین سال پیش از آغاز بحران اقتصادی ـ اجتماعی سال ۱۳۵۳ در دوران شاه گوربگور شده ی ایران بود.

۳ ـ آن ها را هنوز هم از مهر و نشانی که الله بر چهره شان نشانده از لب و لوچه های کم و بیش برآمده، پیشانی های تنگ و فشرده در هم و چشمان خرگوش وَش شان بازمی شناسم؛ جوندگانی که به چیزی جز شکم و زیر شکم نمی اندیشند.

... پس هم شرقی، هم غربی، جمهوری نیرنگی! ـ بازپخشش

اکنون که خاور و باختر بیش از پیش، مانشی جغرافیایی است و بس ...
پس هم شرقی، هم غربی، جمهوری نیرنگی!

ب. الف. بزرگمهر    نهم اَمرداد ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/08/blog-post.html



از هرباره به پشتیبانی از کارگران برخیزیم! ـ بازپخشش

«طبقه ی کارگر میهن مان، واپسین سنگر پایدار و نگهدارنده ی ایران و ملات پیوست خلق های سرزمین ایران کنونی است و با شکستن آن، نه ایران زمینی در کار خواهد بود و نه رژیم پلید جمهوری اسلامی!»

برگرفته از نوشتارِ «هر اعتصاب کارگری، نه تنها صنفی که نیز سیاسی است!»، ب. الف. بزرگمهر    ۱۳ بهمن ماه ۱۳۹۳

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/02/blog-post_76.html

گفتگو با جعفر عظیم زاده درباره ی رخدادهای کارگری در خوزستان

https://youtu.be/5VaBWu3ml_A

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/03/blog-post_75.html



ما نسل خوبی بودیم؛ قدر ما را بدانید! ـ بازپخشش

سخنی با آیندگان:
ما نسلی جداگانه هستیم؛ نسلی که دیگر مانندی نخواهد داشت ...

ما هم بوی خزینه و آب انبار حمام های عمومی یادمان است و هم نشستن و لذت بردن در جکوزی و ماساژ با آب گرم.

ما همان هایی هستیم که با ژیان دایی جان می رفتیم سیزده بدر و چند سال پس از آن توی خیابانان های شهر با دهانی باز، ماشینهای بوگاتی و مازراتی را شمردیم!

ما همان هایی هستیم که از بازی «هفت سنگ» و کوبیدن کف دست روی عکس آدامس فوتبالی گذشتیم و به بازی «پوکمنگو» رسیدیم ...

ما نسلی هستیم که از جاهل های فیلم های مسعود کیمیایی تا تیپ هایی مانند گلزار را در سینما پاییده ایم و از نعره های لوتی های توی فیلم فارسی تا صدای عشوه های پسران دخترنمای این سال های سینمای ایران را هم شنیده ایم!

ما نسل شگرفی هستیم که دیروز با سکه دو زاری، ارتباط تلفنی برقرار می کردیم و امروز با موبایلمان، پول جابجا می کنیم  ...

ما استثنائیم ... نسل پیش از ما اینچنین نبود و نسل پس از ما هم اینچنین نخواهد بود.

ما ساعتی که با اثر گاز دندان روی مچ دست و کشیدن عقربه هایش با خودکار بیک ایجاد می شد تا «آیواچ» و ساعت «سامسونگ» را آزموده ایم.

ما راهی دراز را یک شبه رفتیم!

نسل پیش از ما رفتند و اینهمه رویدادهای شگرف و بیگانه ی جهان نوین را ندیدند و نسل پس از ما هم می آیند؛ در حالیکه به شوند سود بردن از رایانه در کلاس هایشان، هیچ حسی نسبت به بوی دفترهای کاهی و نو در اول مهر ندارند!

ما نسل خوبی بودیم! قدر ما را بدانید که چنین نسلی که هم جواد یساری را دریافته باشد و هم «جاستین بیبر» را دیگر پا به جهان نخواهد نهاد!

ما تابستان های مان به میوه چینی از باغ های مردم و توت خوردن در کوچه ها گذشت و ناگهان توی چند تابستان پس از آن به تورهای تایلند و آنتالیا برخوردیم!

به خدا ما از آن ها که ما را به کشتارگاه هویت سنتی مان بردند، کم تر گناهکاریم که ناگهان سطل آب سرد جهان به اصطلاح پیشرفته را آنچنان روی سرمان ریختند که از شدت سرما به نفس نفس افتادیم!

از «گوگل پلاس» با ویرایش، پارسی و بازنویسی درخور از اینجانب: ب. الف. بزرگمهر

https://www.behzadbozorgmehr.com/2016/11/blog-post_54.html

۱۴۰۰ اردیبهشت ۵, یکشنبه

حزب باد

 خودت را بشناس! (کنده کاری  سَر دَر «نیایشگاه دلفی» در یونان)

ویدئوی پیوست: «حزب باد» برگرفته از «تلگرام» چهارم اردی بهشت ماه ۱۴۰۰



... ﺗﺎ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﯾﺪ ـ بازپخشش

ﮔﻔﺘﻢ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ
ﮔﻔﺘﺎ ﻏﻤﺖ ﺳﺮ ﺁﯾﺪ

ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﻥ ﮔﺮﺍﻥ ﺷﺪ
ﮔﻔﺘﺎ ﮔﺮﺍﻥ ﺗﺮ ﺁﯾﺪ

ﮔﻔﺘﻢ ﺯ ﻧﺮﺥ ﻗﺼﺎﺏ
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺳﺖ

ﮔﻔﺘﺎ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﮐﻢ ﺧﻮﺭ
ﺗﺎ ﺣﺎﺟﺘﺖ ﺑﺮ ﺁﯾﺪ

ﮔﻔﺘﻢ ﭼﺮﺍ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ، ﯾﺎﺭﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﻘﺪﯼ

ﮔﻔﺘﺎ ﺧﻤﻮﺵ ﻏﺎﻓﻞ،
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﻫﻢ ﻧﯿﺎﯾﺪ

ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﺮﺍﻧﯽ
ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺭﺳﯿﺪﻩ

ﮔﻔﺘﺎ ﺗﺤﻤﻠﺶ ﮐﻦ
ﺗﺎ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﯾﺪ

از «گوگل پلاس». برنام را از متن برگزیده ام.

https://www.behzadbozorgmehr.com/2014/12/blog-post_379.html

پاسخ به یک پرسش و به بهانه ای آن! ـ بازپخشش

تصویر پیوست را از لئون تروتسکی با فریدا نگاره گر مکزیکی درج کرده و زیر برنام «دیدار لئون تروتسکی با فریدا نقاش پرآوازه ی مکزیکی تبار در مکزیک در زمان تبعید» نوشته است:
«تروتسکی از نظریه پردازان بزرگ مارکسیسم و از دوستان صمیمی لنین، رهبر انقلاب بلشویکی شوروی پیشین و از پایه گذاران حزب کمونیست و مقامی بلندمرتبه در دستگاه شوروی بود و از قضا صمیمیتی با استالین نیز داشت؛ با این همه به هنگام ناگوار شدن وضعیت جسمی و در بستر مرگ افتادن لنین،  دشمنی شگرفی میان  استالین و تروتسکی پدید آمد که در فرجام به فرار تروتسکی از کشور و تبعید خودخواسته در مکزیک انجامید و پس از چند سال در آنجا کشته شد»

از «گوگل پلاس» با ویرایش و پارسی نویسی درخور از اینجانب: ب. الف. بزرگمهر

با نادیده گرفتن اینکه به چه انگیزه دیدگاه مرا درباره ی نوشته اش جویا شده، برایش نوشتم:
من همه ی آثار وی را نخوانده ام و به این ترتیب، حق ندارم نظری دربرگیرنده و همه سویه درباره ی وی بدهم؛ ولی همان یکی دو اثری که از وی خوانده ام برایم بس است که بگویم:
وی به هیچ رو، نظریه پرداز نبوده و نیست؛ چه برسد به اینکه نظریه پردازی بزرگ باشد. از دیدگاه تئوریک نیز در سراسر زندگی اش نوسان داشته و همین نوسان را در کردار سیاسی با کوشش برای مرکز قرار گرفتن میان منشوریک ها و بلشویک ها و از این سو به آن سو گرایش یافتن که همزمان فرصت جویی وی را نیز به نمایش می گذاشت، نشان داده است. وی، تا آنجا که حافظه ی بسیار سست شده ام اجازه می دهد تا بگویم، تنها آن هنگام به سوی بلشویک ها گرایش یافت که همه ی نشانه های پیروزی چه از نظر تئوریک و چه سیاسی و پشتوانه توده ای و کارگری در سوی بلشویک ها قرار گرفته بود؛ معترضه، این را نیز بگویم که واماندگی نیروهای سیاسی چپ در کشور خودمان تا آنجا بوده و همچنان نیز بویژه در پهنه ی تئوریک پی گرفته می شود که به کسی چون احسان طبری نیز فیلسوف، نظریه پرداز و اینگونه عنوان ها داده می شود که هیچگونه پایه و بنیاد منطقی ندارد. او و کسانی چون وی، دست بالا «ترازبندان»ی هستند که بویژه در مورد طبری به یاری حافظه ی نیرومندش توانسته اند به چنین کاری دست یازند؛ کاری بی هیچ نوآوری تازه در این یا آن پهنه که بتوان آن را نظریه پردازی نام نهاد. به آن در اینجا بیش تر نمی پردازم.

درباره ی نظریه «انقلاب در انقلاب» یا «انقلاب پیوسته» ی لئون تروتسکی نیز همه ی نشانه های نادانی در تئوری و پراتیک سوسیالیسم علمی را دربردارد؛ به آن نیز در اینجا بیش تر نمی پردازم و تنها به این نکته به عنوان هسته ی جستار اشاره می کنم که وی از دیدگاه فلسفی، هماوندی دیالکتیکی میان جنبش و ایستایی (حرکت و سکون) را حتا در پایین ترین سطح آن درنیافته بود! آنگاه چگونه به چنین کسی نظریه پرداز می توان گفت؟!

درباره ی دوستی به نوشته ی شما صمیمانه وی با لنین نیز آن را نادرست می دانم؛ به این دلیل که:
الف. لنین بطور کلی دوستی نزدیکی با هیچکس نداشت و جز انگشت شمار دوستان ویژه ی خود که در میان آن ها شاید دست بالا یکی دو تن از رهبران سوسیال دمکراسی و بیش تر در هماوندی با دوره ی پیش از جدایی منشوریک و بلشویک ها از یکدیگر، جای می گرفتند، همواره فاصله ای ویژه با هر کسی نگه می داشت؛ و
ب. درباره ی تروتسکی جمله ای روشن با درونمایه ای کم و بیش چنین دارد:
«او با ماست ولی از ما نیست!»

به این ترتیب، «از پایه گذاران حزب کمونیست» بودن وی نیز که نوشته اید، کمی یا بسیاری گزافه گویی بدیده می آید.

درباره ی دوستی و نزدیکی اش با استالین نیز چیزی نمی دانم؛ گرچه، اینگونه هماوندی های شخصی در کار سیاسی که گاه کسانی به هم نزدیک یا دور می شوند را چندان مهم نمی پندارم.

همینجا درباره ی استالین نیز بگویم که وی را نیز نظریه پرداز یا آنگونه که برخی درباره ی وی گزافه هایی چون: «معمار سوسیالیسم» می بافند، نمی دانم؛ ولی وی بیگمان پراتیسین بسیار کارآزموده ای بوده است. خود لنین را نیز نمی توان به آرش باریک بینانه ی آن: فیلسوف بشمار آورد و نظریه پردازی وی نیز در چارچوب های ویژه ای پذیرفتنی است و نه بیش از آن! کار سترگ لنین، پیاده نمودن و پایوری (اثبات) مارکسیسم در کردار اجتماعی (پراتیک) بود و بی هیچ گمان و گفتگو، درخشان ترین نمونه ی تاریخی آن تاکنون!

این ها را بویژه برای آن یادآور می شوم که با بزرگنمایی های بیجای این و آن، نقش جنبش های بزرگ و کار گروهی بسیار ارزنده ای که هر کس گوشه ای از آن را می سازد و با «آزمون و خطای دکارتی» کار را به پیش می برد، فروکاسته ایم. باژگون آن نیز درست است.

درباره ی چگونگی ماجراهای میان استالین و تروتسکی نیز بسیار کم می دانم؛ ولی این نیز روشن است که لنین نظر چندان خوشی به استالین و شیوه ی «برخورد آسیایی» وی به دیگران نداشت؛ «برخورد آسیایی» را که گونه هایی از «خودکامگی دیرینه پا» (استبداد شرقی) را به این یا آن شکل در رفتار همه ی ما و بویژه ایرانیان بازتاب می دهد و دربردارد را دانسته و آگاهانه بر زبان می آورم. به پندار من، امپریالیست ها با بهره برداری های رسانه ای گسترده و دنباله دار از چنین کاستی ها و نارسایی های اخلاقی ریز و درشتی که هستی آن ها در هیچ جا، ولی بویژه در کشورهای آسیایی چندان غیرطبیعی نیز نیست و هر آدمی در کنار نیرومندی هایش از پرتگاه های مَنِشی برخوردار است، برخی نکته ها که در کل روند و جریان تاریخی از کم ترین اهمیتی برخوردار بوده اند را بسیار بیش از اندازه ی خود بزرگ وانموده اند. با همه ی این ها می پندارم که به عنوان نمونه، اگر لنین بیش تر  زنده می ماند، کار تروتسکی و دیگرانی چون بوخارین آنگونه بلاخیز نمی شد و از ارزش و اعتبار سوسیالیسم نوپا در چشم توده های مردم اروپای باختری ـ گرچه به یاری رسانه های امپریالیستی ـ آنگونه کاسته نمی شد.

درباره ی کشته شدن تروتسکی در مکزیک که آن را به استالین نسبت می دهند نیز از دید من ریشخندآمیز است؛ چه بسا و بگمان نیرومند از سوی خود امپریالیست ها کشته شده که سودی دوسویه برای آن ها دربرداشته است:
ـ برخیزاندن موج تازه ی جریان ضد کمونیستی در باخترزمین که مانند امروز به آن سخت نیاز داشته اند؛ و
ـ آسوده شدن از دست خودِ تروتسکی که به هر رو در کالبد «شیوه زندگی امریکایی» که آن هنگام هنوز چون امروز زمینگیر نشده بود و نمونه ای از آن را در صحنه ای از فیلم «دوران تازه» («عصر جدید») چارلی چاپلین دیده اید، وصله ای ناجور و شاید موی دماغ بشمار می رفت.

کوشیدم بگونه ای فشرده ولی تا جای ممکن دربرگیرنده پاسخ شما را بدهم؛ گرچه می دانم برخی از آن نکته ها نیازمند گفتگو و ستیزه ی بیش تری است.

ب. الف. بزرگمهر    ۲۹ بهمن ماه ۱۳۹۳

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/02/blog-post_888.html

نمایش هنوز آغاز نشده، پایان یافت! ـ بازپخشش

چند بند زیر را از تارنگاشت دروغپردازِ و بی مسوولیتِ وابسته به وزارت امور خارجی «یانکی» ها برگرفته ام:
«”گروهبندی“ (فراکسیون) امید مجلس“، ”محدودیت‌های جدید“ علیه محمد خاتمی را ”در تعارض صریح و آشکار“ با برخی از اصل های قانون اساسی دانست و ۸۶ نماینده ی مجلس [فرمایشی] نیز از حسن روحانی خواستند که برای جلوگیری از آن اقدام نموده و نتیجه را اعلام کند. همزمان، سخنگوی ”قوه قضایی“ اعلام کرد که این محدودیت‌ها ”جدید نیست“ و بر بنیاد ”مصوبه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی“، همان محدودیت‌های ”قبلی“ پی گرفته شده است.
...
گروهبندی“ یاد شده می گوید که چنین کارهایی ”موجب افزایش محبوبیت“ رییس‌جمهوری پیشین ایران شده است.»۱

با خود می گویم:
آماج نمایش نیز همین است؛ برکشیدن «کفتر پر قیچی نظام» به جایگاه «ولایت سفیه»۲ و پیگیری آسان تر بازی های خورد و برد با «شیطان بزرگ» و همدستانش. «کفتر» نیز چون گذشته می تواند با هر کس و ناکسی از دایناسورهای «کاخ روسیاه»۳ گرفته تا «خداوندان چتم هاوس» و هر نُقلعلی و کبکعلی دیگر بنشیند و باز هم، سالیان سال درباره ی «گفتگوی تمدن ها» بغبغو کند؛ بی آنکه آب از آب تکان بخورد و سودی برای توده های مردم ایران و جهان دربرداشته باشد.

ب. الف. بزرگمهر    ۱۸ مهر ماه ۱۳۹۶

https://www.behzadbozorgmehr.com/2017/10/blog-post_37.html

پی نوشت:

۱ ـ برگرفته از گزارش «۸۶ نماینده مجلس به اعمال محدودیت‌های جدید علیه محمد خاتمی اعتراض کردند»، تارنگاشت دروغپردازِ و بی مسوولیتِ وابسته به وزارت امور خارجی یانکی ها: «رادیو فردا»  ۱۶ مهر ماه ۱۳۹۶ (با ویرایش، پارسی و پاکیزه نویسی درخور از سوی اینجانب:  ب. الف. بزرگمهر)

۲ ـ آن یکشبه «علّامه» ی یادگار امام، هنوز از آنچنان شایستگی درخور برای دستیابی به چنان جایگاهی برخوردار نیست؛ وگرنه، درست به شوند کودن بودن، بویژه در زمینه ی سیاسی و یادگاری از «امام سیزدهم»، برای قالب کردن به توده های مردم هنوز ناآگاه، نامزد بهتری بود. با این همه، این نکته را نیز باید بیفزایم که جداگانگی (تفاوت) میان آن دو و جداگانگی هر دوی آن ها با «ولی سفیه» هنوز ریغ رحمت سرنکشیده ی کنونی، اگر نگویم ناچیز، ولی چندان بزرگ نیز نیست؛ در دوره ی این یکی نیز با همه هارت و پورت های ضداستکباریش، کلان سرمایه داران و بازرگانان و سوداگران فرمانروا بر اقتصاد و سیاست کشور بخت برگشته مان، بسیار خوردند و بردند؛ بگاه بایسته در پشت سر یا زیر ردای سرتاپا آلوده اش سنگر گرفتند و بایدها و نبایدهای خر رنگ کنی اش را نیز از این گوش شنیده از آن گوش درکردند.

۳ ـ نامور به «کاخ سپید»!

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!