«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ خرداد ۹, شنبه

این وزوزها که برای ما گوریل ها جنگل نمی شود ... ـ بازپخشش

جنگل مان را سوزانده و جای آن، آلونک های چارگوش ساخته اید؛ خودمان را هم به اینجا آورده، در گونه ای دیگر از همان آلونک ها جای داده اید تا انگشت نمای کودکان و بزرگسالان شویم. تو زبان نفهم هم اینجا آمده ای، چیزهایی وزوز می کنی که من از آن سر در نمی آورم. تا برافروخته نشده ام، بلند شو برو، بگذار کمی باد بیاید! این وزوزها که برای ما گوریل ها جنگل نمی شود ...

ب. الف. بزرگمهر   هشتم بهمن ماه ۱۳۹۷

https://www.behzadbozorgmehr.com/2019/01/blog-post_241.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!