«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ خرداد ۸, جمعه

تنگه هرمز یانکی ها

آیا توده های میلیونی مردم ایران خواهند توانست در همبستگی و یگانگی با یکدیگر، گلیم خود را بی هیچ گزندی از تنگنای میان خرموش های دزد اسلام پیشه با «یانکی» های تشنه به خونِ ایران از آب بیرون کشیده و راه خویش را در پیش گیرند؟ گرچه بسیار دشوار می نماید؛ ولی نشدنی نیز نیست؛ راهی که نه تنها به هیچ رو سنگفرش شده نیست که افزون بر این ها در هر گامی با جَک و جانوران خونخوار دیگری روبرو خواهند بود که بسیاری از آن ها همسو و همگام با امپریالیست ها بویژه برادران شیر به شیرِ «انگلوساکسون» پا به میدان نهاده و خواهند نهاد.

ب. الف. بزرگمهر  هشتم خرداد ماه ١۴٠۵

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!