«بر اساس دستور هفته گذشته رییس جمهور و هیاتی که به آنجا [کجا؟] رفته بود و با خود [اسماعیل] بخشی صحبت کرده بود، امروز ”وزارت اطلاعات“ گزارش داد که این موضوع صحت نداشته و حق برای وزارت اطلاعات و نظام هست که از این شخص شکایت شود.»*
گفته های این پفیوزِ حرامزاده، ناخودآگاه مرا به یاد واژه ی «سیاست» و کاربرد آن در سده های میانیِ ایران: «سیاست کردن» انداخت که نمودهایی چشمگیر از آن تا پایان دوره ی قاجار و حتا چندی پس از آن بویژه در جاهایی که هماوندی های نامور به «خانخانی» از ریشه های ژرف تری برخوردار بود، دیده می شد و تنها از دوره ای که «بزرگ زمینداران»، گام بگام جای خاوندان یا همانا خان ها را گرفتند به سینه ی تاریخ سپرده شده بود.
«سیاست کردن»، افزون بر «کشورداری» به آرش «به چوب بستن و تازیانه زدن» و در نمونه های "آموزشگاهی" آن («مَکتب خانه» ها)، «چوبِ فَلَک» بود که بخودی خود، نمادی از کشورداری بدرازای سده ها نیز بشمار می رفت! این شیوه ی کهنه و ناهمخوان با جهان کنونیِ کشورداری با آغاز فرمانرواییِ رژیم سگ مذهب اسلام پیشگان و کاربرد شریعتی شتری، جانی تازه یافت و کار را به اینجا کشاند که گویی بدوره ی پیش از جنبش مشروطیت بازگشته ایم؛ با این جداگانگی که بجای دادخواست آنکه سیاست شده، چوبدار و تازیانه بدستِ سیاستگر گله مند است و حتا فریادش نیز به آسمان می رود که چرا دادخواهی می کنی؟! تازیانه ی سیمی و باتوم (بجای چوب و تازیانه های چرمی پیشین)، مگر داد و فریاد دارد؟! رسواگری برای چه؟!
مات می مانی، چه بگویی! تنها
همین بس که بگویم:
خواهر مادر آن سیاست و سیاستگر
و چوبدار و تازیانه بدست را سگ گایید!
سرنگون باد رژیم خرموش های بجان مردم ایران افتاده!
ب. الف. بزرگمهر یکم بهمن ماه ۱۳۹۷
https://www.behzadbozorgmehr.com/2019/01/blog-post_70.html
* گفته های محمود واعظی، رییسدفتر آخوند پفیوز امنیتی: حسن فریدون روحانی شده، چهارشنبه ۱۹ دی ماه ۱۳۹۷ در گردهمایی خبرنگاران (با اندک ویرایش درخور در نشانه گذاری ها از اینجانب؛ برجسته نمایی های متن و افزوده های درون [ ] نیز از آنِ من است. ب. الف. بزرگمهر)
«خبرگزاری فارس» ۱۹ دی ماه ۱۳۹۷

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر