«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ فروردین ۲۱, جمعه

از رهبری اَلدنگ و پرگو تا رهبری کارتُنی و بی هوش و گوش

از رهبری اَلدنگ و پرگو تا رهبری کارتُنی ( همانا «مقوایی» با اندک چشم پوشی) و بی هوش و گوش! رجز نمی خوانیم ...

ب. الف. بزرگمهر  ٢١ فروردین ماه ١۴٠۵ 

***

«این رجز نیست که می گوییم نظام در حال پیشرفت است ...» («کیرِ خرِ نظام») می بینید؟! برادران نُخبه ی ما بحمدلله هر روز راه های بزروی تازه ای می یابند ...

ب. الف. بزرگمهر   ۲۵ شهریور ماه ۱۳۹۷

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/09/blog-post_28.html

ننگ ما، ننگ ما! رهبر الدنگ ما! ـ بازپخشش

پرخاش های مردم درمیدان آزادی - ۲۲ دی ماه ١٣٩٨ ننگ ما ننگ ما رهبر الدنگ ما

https://youtu.be/WRd3kejPKMo


هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!