«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ شهریور ۳۰, یکشنبه

آموزه ای سودمند برای پژوهشگر انسان شناس! ـ بازانتشار

یک پژوهشگر انسان شناس در آفریقا به شماری از بچه های بومی یک بازی را پیشنهاد کرد. او سبدی از میوه را در نزدیکی یک درخت گذاشت و گفت هر کس که زودتر به آن برسد، آن میوه های خوشمزه را برنده می شود.

هنگامی که فرمان دویدن داده شد، بچه ها دستان هم را گرفتند و با یکدیگر دویده و در کنار درخت، خوشحال به دور آن سبد میوه نشستند. وقتی پژوهشگر انگیزه ی این رفتار آن ها را پرسید و گفت درحالی که یک نفر از شما می توانست به تنهایی همه میوه ها را برنده شود، چرا از هم جلو نزدید؟ آنها گفتند: «اوبونتو»؛ به این آرش که:
«چگونه یکی از ما می تواند خوشحال باشد، در حالی که دیگران ناراحت اند»!

از «گوگل پلاس»

برنام از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر

https://www.behzadbozorgmehr.com/2012/12/blog-post_7412.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!