دنباله ی گفتگوی
رسانه ای (ویدئوی پیوست) از زبان آن دست اندرکارِ دَم و دستگاه دیوانسالاری
«یانکی» ها:
... بله همینگونه است؛ ولی یادم رفت، اشاره کنم که نه هیچکدام از
ما فرمانداران و نه رییس جمهورمان، نمی توانیم دو کار را همزمان به انجام برسانیم!
ما نمی توانیم هم کشور را از ورشکستگی اقتصادیِ پیش رو برهانیم و هم برای رهایی
جانِ پیر و پاتال ها از این ویروس، هزینه های گزاف کنیم و هر آن، نگرانِ جان شان
باشیم! ما باید میان این دو، یکی را برگزینیم؛ شاید خنده دار بدیده آید؛ ولی این
به رفتار یکی از باهوش ترین رییس جمهورهای تاریخ مان: «لیندون جانسون» می مانَد که
نمی توانست همزمان، فوتبال آمریکایی تماشا کند و ژَد (سَقِّز یا آدامس) بجود. خوب!
در این باره، ناچاریم راهکار را به «گزینش طبیعی» واگذاریم: هر کس نیرومندتر بود،
زنده می مانَد و ...
می دانم ناخوشایند است و کاربردِ «گزینش طبیعیِ» داروین که تنها دوران بسیار درازِ فرگشتِ طبیعی جانداران و از آن میان، فرگشت میمون های آدم نما تا واپسین نمونه ی آدمی: «آدم هوشمند»* را دربرمی گیرد، در پهنه ی اجتماعی، کاری نادانشورانه و نارواست و از دید برخی شاید تبهکارانه نیز باشد؛ ولی شوربختانه یا خوشبختانه با سمتگیری سامانه ی اقتصادی ـ اجتماعی مان همسویی و هماهنگی دارد؛ شما آزادید آن را «قانون جنگل»، «ترامپیسم» یا هر چیز دیگری بنامید؛ ولی نمی توانید با دیدی «درون سامانه ای» جلوی آن را بگیرید و با بن بست روبرو می شوید؛ بزبانی باریک تر، ما با کَرانِگی سر و کار داریم.
ب. الف. بزرگمهر هشتم فروردین ماه ۱۳۹۹
https://www.behzadbozorgmehr.com/2020/03/blog-post_887.html
* Homo Sapiens
ویدئوی پیوست: «هر کس نیرومندتر بود، زنده می مانَد»، برگرفته از «تلگرام» و نامگذاری آن از آنِ من است. ب. الف. بزرگمهر
هر کس نیرومندتر بود، زنده می مانَد ... ـ بازپخشش
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر