«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ آبان ۱۱, یکشنبه

افسانه ی زندگی چنین نیست گُلم! ـ بازانتشار

یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه
یک روز رسد نشاط اندازه ی دشت

افسانه ی زندگی چنین است گلم
در سایه ی کوه باید از دشت گذشت

مجتبی كاشانی

با آرزوی فرجامی خوش برای سراینده (عاقبت به خیری!)، برنام از آنِ من است.   ب. الف. بزرگمهر

https://www.behzadbozorgmehr.com/2016/09/blog-post_6.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!