«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ بهمن ۲۲, چهارشنبه

دشواری ما در ایران، کمبود الاغ نیست؛ دشواری خرّیت نداریم ... ـ بازانتشار

ما را پل پیروزی خواندند؛ ولی به ما خر قبرسی و توالت فرنگی پاداش دادند!

 

بیگمان بسیاری از شما که سن و سال تان قد می دهد، این ماجرا را شنیده یا شاید هفته نامه ی سیاسی ـ فکاهی توفیقِ آن هنگام را خوانده اید که از «اصل چهار ترومن»۱ داستانی ساخت با این درونمایه که «ما را پل پیروزی خواندند؛ ولی به ما خر قبرسی و توالت فرنگی پاداش دادند.». بفرمایید! این هم یکی از نوادگان همان الاغ هاست. می خواست «بز عزازیل نظام» را سیاه کند؛ بی آنکه دریابد، دست خودش را رو کرد:

«شنیده‌ام که فردی به خوزستان، مشهد شهدای ایران آمده و یک حرف هایی زده است که امیدوارم هرچه زودتر حرف‌هایش را تکذیب کند. رهبر این انقلاب، حضرت آیت الله خامنه‌ای هستند و ما همه پیشرفت‌هایمان را مدیون رهنمودهای ایشان هستیم.»۲

 

ب. الف. بزرگمهر  ۲۱ اردی بهشت ماه ۱۳۹۶ با اندک ویرایش درخور (نوشته شده در ۱۵ فروردین ماه ۱۳۹۶)

 

http://www.behzadbozorgmehr.com/2017/05/blog-post_37.html


پی نوشت:

 

۱ ـ یکی از کمک‌های «برنامه ی اصل ۴ یانکی ها» به ایران، بخشیدن ۱۰۵ سر الاغ قبرسی برای بهبود نژاد الاغ ‌های ایرانی بود. این کمک در سال ۱۳۳۰ در زمان نخست وزیری مصدق به انجام رسید که ایران به شوند ایستاندن صادرات نفت با دشواری های مالی بسیاری روبرو شده بود. روزنامه‌های ایران در آن دوران این ماجرا را به باد پرخاش و ریشخند گرفتند؛ از آن میان، عبدالرحمن فرامرزی در روزنامه کیهان نوشته بود:

«راستی چرا در صورت کمک های آمریکا به یونان، ایتالیا، ترکیه، کره، اسرائیل و انگلستان، هیچ نامی از الاغ قبرسی نیامده است؟ ... آن وقت برای ما الاغ می‌فرستند که نسل الاغ های ما بهتر و درشت‌تر شود. مگر در دنیا تنها ما هستیم که یگانه مورد نیاز ما الاغ است؟! اصلاً کِی ما درخواست الاغ کرده بودیم ... به هر کشور مستعمره و نیمه مستعمره همه چیز دادند و به آنان اعتماد داشتند؛ اما برای ما الاغ فرستادند! ... من اگر جای دولت بودم، کسی که این مساعدت را به ما کرده، سوار یکی از آن خرها کرده به آمریکا باز می‌گرداندم و می‌گفتم:

بروید این خر را در کشور خودتان سوار شوید ...

 

من تا به حال نشنیده بودم کسی در ایران از بی‌خری نالیده باشد؛ مشکل ما در ایران، کمبود الاغ نیست؛ مشکل خریت نداریم؛ خر بندری ما قرن هاست در دنیا شهرت دارد. سال هاست به ما وعده‌های درخشان دادند و آخر سر برای ما الاغ هدیه می‌فرستند ... ما دو میلیون دلار اعتبار نداشتیم؛ ولی خر را از زیر پای روستاییان قبرس می‌کشند و برای ما ارسال می‌دارند.»


برگرفته از «ویکی پدیا» (با ویرایش درخور از سوی اینجانب؛ برجسته نمایی های متن از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر)

 

۲ ـ برگرفته از سخنرانی «خر قبرسی نظام»، مسجد سلیمان، نهم فروردین ماه ۱۳۹۶، «ایسنا»، دهم فروردین ماه ۱۳۹۶ در برخورد با این گفته ها از «بز عزازیل نظام»:
«آنهایی که خیال می کنند ملت ایران نمی فهمند، خودشان نفهم ترین آدمهای روی کره زمین هستند ...» برگرفته از سخنرانی «بز عزازیل نظام»، اهواز، دوم فروردین ماه ۱۳۹۶، «خبرگزاری شلمچه»، سوم فروردین ماه ۱۳۹۶

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!