«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ مرداد ۵, دوشنبه

پسر! دوباره گندِ کار را درنیاوری و به این و آن لگد نزنی ...

پسر! دوباره گندِ کار را درنیاوری و به این و آن لگد نزنی که این بار گوش های گُنده ات را به دیوار کاخ زیبای مان می آویزم تا بسان پیامبرمان عیسا با رنج فراوان جان به جان آفرین بسپاری.

از زبان لات بی همه چیز یانکی:  ب. الف. بزرگمهر پنجم اَمرداد ماه ١۴٠۵



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!