«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ مرداد ۷, چهارشنبه

هیچ جایی از جهان نیست که پای ناموس مان در میان نباشد ـ بازپخشش

به عیسا پسر مریم سوگند، گناهی از ما سر نزده است. می خواستند به ناموس مان دست درازی کنند و ما ناچار بودیم در برابرشان پایداری کنیم.* ما تنها و تنها از ناموس خود پشتیبانی کردیم؛ کار و کاریایی که هر روز بیش از پیش دشوارتر می شود؛ ناموس مان می خواهد همچنان آزاد بی هیچ سرِ خری، هر جایی دلش خواست برود؛ به هر جایی سَرَک بکشد و بینی اش را در هر سوراخی فرو کند. براستی هیچ جایی از جهان نیست که پای ناموس مان در میان نباشد و این دشواری بزرگی است که سرانجام کار دست مان خواهد داد.

از زبان مردک بی بخار و ابزار دستِ سپاهیان بلندپایه ی «یانکی» ها، «پرزیدنت بادبادی»:  ب. الف. بزرگمهر   ۱۰ اسپند ماه ۱۳۹۹ 

https://www.behzadbozorgmehr.com/2021/02/blog-post_753.html

* «جو بایدن»، سرگماشته ی «یانکی» ها، روز شنبه نهم اسپند ماه در نامه‌ای به مِهتران «کنگره» ی این کشور نوشته است که دستور او [جان ننه اش!] به ارتش اَتازونی [بخوان: «یانکی» ها] برای یورش به پایگاه های سربازوَشان (شبه نظامیان) پشتیبانی شده از سوی ایران در سوریه، سازگار با بنیادِ «هوده ی پاسداری از خود» بود.

«جو بایدن» در نامه خود به [خاله زنک پرچانه]: «نانسی پلوسی»، مِهتر «مجلس نمایندگان» و «پاتریک لیهی»، مِهتر ناپایدار (موقت) «مجلس سنا»ی این کشور نوشته است:
«اَتازونی این کار را بر بنیاد «هوده ی سرشتی پاسداری از خود» بر پایه ی «ماده ۵۱ فرمانِ (منشور) سازمان ملت ها» به انجام رسانید.

بنیاد داده ها برگرفته از تارنگاشت دروغپردازِ و بی هیچگونه مسوولیتِ اخلاقیِ وابسته به وزارت امور خارجی یانکی ها: «رادیو فردا» به تاریخ ۱۰ اسپند ماه ۱۳۹۹ با ویرایش، پارسی و بازنویسی درخور از اینجانب است. برجسته نمایی های بوم و افزوده های درون [ ] نیز از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!