«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ مرداد ۲۵, شنبه

چه جایی سزاوارتر از آبریزگاه؟! ـ بازانتشار

«منوچین در پاسخ به پرسشی درباره گمانه ی دیدار ترامپ و روحانی به بهانه ی گردهمایی سالیانه در سازمان نامور به «ملت های یگانه» گفت، ریيس‌ جمهور بی هیچ اگر و مگری آماده ی دیدار و گفتگو با همتای ایرانی‌اش است؛ گرچه، برای این دیدار برنامه‌ریزی‌ نشده است.» (بنیاد داده ها برگرفته از تارنگاشت وابسته به وزارت بیرونی «یانکی» ها به تاریخ ۲۱ شهریور ماه ۱۳۹۸ با ویرایش، پارسی و بازنویسی درخور از اینجانب است: ب. الف. بزرگمهر)

دنباله ی پچ پچ های درِ گوشی این عروسک خیمه شب بازی «یانکی» ها با یکی از خبرنگاران خودی: ... با این همه، آبریزگاه را از ما نگرفته اند؛ جایی است که همه به آن نیازمندیم و گفتگو هم که تاکنون از راه های دیگر از آن میان با هماهنگی خبرچین شماره یک خودمان در آن کشور پیش رفته و می رود، چون گذشته پی گرفته می شود؛ رسمی یا نارسمی بودن چنین دیدارها و گفت و گپ هایی، جُستار چندان برجسته ای نیست و همانگونه که آزمون های گذشته نشان داده، پیشبرد هر کار و برنامه ای با آن ها هر چه بی برنامه تر باشد، بیش تر بسود ماست و چه جایی سزاوارتر از آبریزگاه؟!

ب. الف. بزرگمهر   ۲۲ شهریور ماه ۱۳۹۸

https://www.behzadbozorgmehr.com/2019/09/blog-post_13.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!