نوشته بودم که «همراه خیزِ جنبش مردمی بالا پایین
رفتن، هنر نیست و اگر مَنِشی درخور هنرمندی راستین داشته باشند، همواره و بگونه ای
پایدار در سوی توده های رنج و کار می ایستند؛ زیرا به گواهی تاریخ، هنری که در
راستای بهره وری های توده های مردم نباشد، پوچ و میراست.»* این هم گواهی اش از زبان خرموشی اسلام پیشه که می
گوید، ما هنرمندی می خواهیم که آب به آسیاب ما بریزد:
«در هفته آینده
طرحی را به مجلس میبریم که در آن طرح برای هنرمندانی که قرار است با مردم [بخوان: گروهبندی
های خرموش اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان!] نباشند و از فعالیتهای
هنری انصراف میدهند، محرومیت از فعالیتهای هنری در جمهوری اسلامی ایجاد شود. اینگونه
نیست که این هنرمندان در برهههایی در کنار مردم باشند و بنا به شرایط تغییر موضع
دهند؛ اگر قرار است نباشند، همان بهتر که هیچوقت نباشند.»**
ب. الف. بزرگمهر ۲۶ دی ماه ۱۳۹۸
https://www.behzadbozorgmehr.com/2020/01/blog-post_42.html
* برگرفته از یادداشت «همراه خیزِ جنبش مردمی بالا پایین رفتن، هنر نیست!» ب. الف. بزرگمهر ۲۲ دی ماه ۱۳۹۸
https://www.behzadbozorgmehr.com/2020/01/blog-post_13.html
** از گفته های نصرالله پژمانفر، سخنگوی «کمیسیون [جان ننه شان:] فرهنگیِ مجلس شورای فرمایشی» در گفتگویی رسانه ای، «خبرگزاری فارس» ۲۵ دی ماه ۱۳۹۸ افزوده های درون [ ] همه جا از آنِ من است. ب. الف. بزرگمهر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر