«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ شهریور ۲۶, پنجشنبه

بجای رو ترش کردن، خوب گوش بده چه می گویم ...

می بینم که رو ترش کرده ای! بجای رو ترش کردن، خوب گوش بده چه می گویم. این به سود دولت خود شما و مردم ایران است که سال ها رنج برده و تنگدست تر شده اند، باشد. شاید این را نمی بایستی بگویم؛ چون با سیاست برونمرزی مان بگونه ای دربرگیرنده که در چالش های درونی هیچ کشوری دماغ مان را فرو نمی کنیم هماهنگ و سازگار نیست؛ ولی اینک که خود شما گفته های رهبرمان درباره ی «چهار بنیاد همزیستی آشتی آمیز» با دیگر کشورها و ملت های جهان را یادآور شده ای، دانسته به شما گوشزد می کنم تا به آن در کردار پایبند باشید و برای هیچ و پوچ، مردم ایران و دیگر کشورهای باختر آسیا بویژه شیخ نشین های درون و پیرامونِ شاخابِ پارس را به جنگی دامنگیر که خواه ناخواه بخش هایی از آفریکا و اروپا را نیز درگیر کرده و حتا زمینه ای درخور برای جنگ جهانیِ جهانگیر و مرگبارتر دیگری فراهم نماید، جلو گیرید. گیریم که سخن شما درباره ی موشک بارانِ پایگاه های آمریکایی ها در آن کشورها درست باشد؛ ولی آیا با خود اندکی اندیشیده اید که چنین سیاستِ بیهوده ای زیر پا نهادنِ هوده ی فرمانروایی ملی شناخته شده ی آن کشورها در «سازمان ملت های جهان» نیز هست؟ افزون بر آنکه با بدیده گرفتن دَم و دستگاه رسانه ای پر و پیمان آمریکا و هم پیمان هایش در سراسر جهان که سمت و سوی جُستارهای چالش برانگیز را به سود خود وانمود می کنند، در کردار آب به آسیاب همه ی این زورگویان می ریزد و آنچه شما خواستار آن بوده و هستید را نه تنها پوچ و واژگون می کند که همبستگیِ تاریخی خلق های باشنده ی ایران زمین را از هم می پاشاند؛ آماج تبهکارانه ای که بویژه از سوی «امپریالیست های انگلوساکسون» پی گرفته می شود.   

امیدوارم این ها را بگوش جان شنیده و در رفتار و کردار خود بی هیچ شیله پیله ای پایور نمایید؛ وگرنه «جمهوری خلق چین» ناگزیر به در پیش گرفتن راهی دیگر خواهد بود

از زبان «وانگ یی»:  ب. الف. بزرگمهر  ٢۶ شهریور ١۴٠۵ 

***

عراقچی پیشنهاد چهار ماده‌ای چین برای امنیت خاورمیانه را «چهار اصل صلح» خواند

عباس عراقچی،‌ وزیر خارجه ایران که چهارشنبه به چین سفر کرده است می‌گوید که رایزنی‌های موفقی را درچین با شرکای ایران انجام داده است. او پیشنهاد چهار ماده‌ای شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین برای امنیت خاورمیانه را «چهار اصل صلح» خواند و آن را مهم ارزیابی کرد. در همین حال وزیر خارجه چین هم با تاکید بر اینکه پکن نمی‌خواهد درگیری‌ها بیش از این به یمن و دریای سرخ سرایت کند از آمادگی برای نقش بیشتر در حل اختلافات خبر داد. آقای عراقچی در پکن با مقامات پاکستان و همتای ترکیه‌ای خود نیز گفت‌وگو کرد.

آقای عراقچی بامداد روز پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه در پیامی به زبان انگلیسی در شبکه ایکس نوشت که تصمیم‌هایی که قرار است امروز اتخاذ شوند «بر توازن راهبردی آینده در منطقه تاثیرگذار خواهند بود و پیامدهای بی‌شمار و گسترده‌ای در پی خواهند داشت.»

آقای عراقچی به پیشنهاد چهار ماده‌ای است که شی جین پینگ در دیدار اخیر خود با عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر در قاهره برای ایجاد یک «ساختار جدید امنیتی در خاورمیانه» مطرح کرده، اشاره کرد.

این پیشنهاد، به‌طور کلی، از کشورهای منطقه می‌خواهد که «آینده خود را به دست خود بگیرند»؛ به عبارت دیگر، خود را از اتکا به حمایت آمریکا دور کنند؛ بر حل «مسئله اصلی خاورمیانه»، یعنی فلسطین، تمرکز کنند؛ توسعه اقتصادی را تقویت کنند؛ و هماهنگی بین‌المللی را بر اساس منشور سازمان ملل متحد و حقوق بین‌الملل افزایش دهند.

به گزارش شین هوا، وانگ یی،‌ وزیر خارجه چین در دیدار با آقای عراقچی پیشنهاد آقای شی را با او در میان گذاشت و گفت: «وضعیت کنونی بار دیگر ثابت می‌کند که معماری امنیتی موجود در خاورمیانه ناقص است و به اصلاح و تقویت نیاز دارد.» او گفت که چین، به‌عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد و شریک راهبردی ایران، آماده است نقشی سازنده در حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی و حفاظت از آنچه پکن «حقوق و منافع مشروع ایران» می‌داند، ایفا کند.

گزیده ای برگرفته از «بی بی سی»  ٢۶ شهریور ١۴٠۵ (بختی برای ویرایش این نیمچه گزارش نداشتم. ب. الف. بزرگمهر)

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!