«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۸ مهر ۱۳, شنبه

با اخلاص تر از این این جانورِ بی چشم و رو نمی توان یافت ... ـ بازانتشار

بنده ای با اخلاص تر از این گربه نمی توان یافت؛ چون نمی تواند بیندیشد. گرچه، چشمم آب نمی خورد. بگمانم، پیرزن هر بار با دادن جیره ای، پیش یا پس از نیایش به درگاه الله، این جانورِ بی چشم و رو را شرطی می کند ...

ب. الف. بزرگمهر    ۳۰ دی ماه ۱۳۹۴



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!