«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۳ دی ۱۱, پنجشنبه

آن روز ها ... این روزها ...


آن روز ها گنجشک را رنگ می کردند و بجای قناری می فروختند؛ این روزها هوس را رنگ می کنند و بجای دلدادگی می فروشند ... آن روزها مالباخته می شدی و این روزها دلباخته!

از «گوگل پلاس» با اندک ویرایش و پارسی نویسی درخور از اینجانب:     ب. الف. بزرگمهر

در هیچ نظری موجود نیست:
اشتراک در: پست‌ها (Atom)
برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!