«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۰ خرداد ۲۷, پنجشنبه

برآیش

با صاعقه سوزنده
با صخره فرازنده
با قوس شکوهنده
چون ستاره پرّان باش

هم هویی و هم هایی
در مهلکه پیدایی
برخیز و بخوان هایی
همخوانِ هزاران باش

جانانی و هم جانی
هم آتشِ طغیانی
خواهی که بسوزانی؟
آتشکده ی جان باش

هم اینی و هم آنی
هم خون به رگِ جانی
گر سلسله جنبانی؟
خونشعله ی طغیان باش

ابرِ تَرِ پاییزان!
نمبارِ دلاویزان
سیلاب برانگیزان
خیزابه ی "نیسان" باش

محمد خلیلی

برگرفته از «تلگرام»  ۲۷ خرداد ماه ۱۴۰۰

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!