«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۰ اسفند ۱۰, سه‌شنبه

چه کسانی بروی مردم در کوچه و خیابان بمب می ریزند؟ روس ها یا «نازی» های اوکراینی؟

هان! «پرزیدنت بادبادی» مادربخطا! چه کسانی بروی مردم در کوچه و خیابان بمب می ریزند؟ روس ها یا «نازی» های اوکراینی؟ نمی خواهی چلچراغ روشن کنی و جشن بگیری اَروسک خیمه شب بازی؟ می دانم به تاوانِ رودستی که خوردی با دُمَت گردو می شکنی.

یک یک شما تبهکاران، سزاوار دادگاهی چون «دادگاه نورنبرگ» هستید. امیدوارم پیش از آنکه ریغ رحمت را سر بکشی، زمانش فرابرسد.

ب. الف. بزرگمهر   دهم اسپند ماه ۱۴۰۰

پرتورها از سرزمین «دونتسک» گرفته شده است.

















هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!