«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۵ خرداد ۳۱, یکشنبه

خدا جهان را با همه ی رنگ ها و نیرنگ هایش آفرید! ـ بازپخشش

خدا یا همانا الله که برای برخی گوش آشناتر است، هیچکدام از جانوران و گیاهان و اشرف خودخواه آفریده شدگان را یکسان نیافریده است. می بینید؟! از میان این ده گل، چهارتای شان به گلی دیگر که در تصویر دیده نمی شود، زُل زده اند؛ نخواستم بگویم سرگرم چشم چرانی اند؛ سه تای دیگرشان، خود را آراسته و سرگرم خودنمایی اند و تنها آن سه گل باشرم و آزرم با همه ی هستی خود چشم به آسمان دوخته اند؛ بیچاره ها زبان هم ندارند که بگویند چه می خواهند!

ب. الف. بزرگمهر   دهم اردی بهشت ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/05/blog-post_22.html


هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!