ملیجک بیکاره را باید به دادگاه سپرد؛ نه آنکه بدار آویخت
آنگونه که از داده های اینترنتی برمی آید، گویا گروه یا گروهبندی های نامور به «دلواپسان» در پی گفته های «ملیجک بیکاره ی نظام»* که پا در جای پایِ اَرواحِ مَشکش: «کیر خر نظام خرموش پرورِ از چندی پیش به لقاء الله پیوسته» نهاده و بسانِ وی بی آنکه به کسی پاسخگو باشد از کیسه ی خلیفه یا همانا توده های مردم ایران پول بذل و بخشش می کند، درخواستِ بدار آویختن وی در یکی از میدان های تهران را داده است. اینکه چنین آرنگی تا چه اندازه از هستینگی برخوردار است یا در چارچوب ترفندهای نمایشی رژیمِ از درون پوسیده و سزاوار سرنگونی می گنجد، خُستارِ این یادداشتِ کوتاه نیست؛ با این همه، ملیجک پفیوز را به واخواهیِ آنچه بر زبانِ کژدم گزیده اش آورده باید به دادگاه سپرد؛ نه آنکه بدار آویخت. چنین برخوردی ساده ترین، کودنوارترین و بودارترین کارها برای پنهان نمودن و بخاک سپردنِ هستینگی است.
ب. الف. بزرگمهر یکم تیر ماه ١۴٠۵
* پزشکیان: ۲۰ میلیون بشکه نفت و ذخایر ارزی دولت را برای جنگ به سپاه دادیم
مسعود پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی، گفت دولت در جریان جنگ از نیروهای مسلح و بهویژه سپاه پاسداران پشتیبانی مالی و لجستیکی کرده است.
او گفت: «اگر ما پشتیبانی نمیکردیم، رزمندگان نمیتوانستند بجنگند، ما ۲۰ میلیون بشکه نفتی که به دولت تعلق داشت، به هوافضای سپاه دادیم.»
پزشکیان همچنین افزود: «شما خیال میکنید نیروهای مسلح همینجوری جنگیدند؟ ما ارزی که داشتیم را در اختیار نیروهای مسلح قرار دادیم.»
رئیس دولت جمهوری اسلامی توضیح نداد این میزان نفت در چه بازه زمانی، با چه سازوکاری و به چه ارزش نهایی در اختیار هوافضای سپاه قرار گرفته است. او همچنین رقم دقیق ارز اختصاصیافته به نیروهای مسلح را اعلام نکرد.
با این حال، بر پایه محاسبه ساده، اگر ۲۰ میلیون بشکه نفت با میانگین ۹۰ دلار برای هر بشکه در ایام جنگ در نظر گرفته شود، ارزش این نفت حدود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار خواهد بود.
برگرفته از تارنگاشتِ «نوایِ یانکی ها» ٣١ خرداد ماه ١۴٠۵ (بختی برای ویرایش این گزارش نداشتم. ب. الف. بزرگمهر)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر