«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ دی ۲۰, شنبه

در ولایت امام زمان، ساعت هم باید دوازده امامی باشد! ـ بازانتشار

این هم ساعت دیواری شیعه ی دوازده امامی صد در صد ساخت ایران اسلامی!

ساعت هم اکنون «امام باقر و چهل دقیقه» یا «بیست دقیقه به امام صادق» است. تکلیف روز و شبش بر دوش خودِ شماست. چون به هر رو، «امام باقرعصر» با «امام باقر صبح» یکی نیست.

تکلیف «امام مهدی» کمی دشوارتر از سایر «امام»هاست؛ چون دشوار است بگویی یک دقیقه از «امام مهدی نیمه شب» گذشته یا یک دقیقه از «امام مهدی صبح سحر» آغاز شده ... و مردگان یکی یکی از گورهایشان برمی خیزند؛ نه برای روز رستاخیز که برای رقص و پایکوبی! هنوز برای رسیدگی به نامه اعمال شان در «جهان فانی» کمی زود است و تا آن هنگام دم را غنیمت می شمرند!

آنها هر شب، درست پس از زنگ ساعت «مهدی نیمه شب» از گورهایشان برمی خیزند و شادمانه تا خروسخوان پای می کوبند و جست و خیز می کنند. با آنکه مرده اند، در آن چند ساعت سرخوش و شادند؛ دستِکم، شادتر از زندگی بسیاری از زندگان که بیشترشان در آن هنگام خفته اند تا روز کسل کننده و یکنواخت دیگری را پی گیرند ...

به موسیقی بسیار زیبای زیر به نام «رقص مرگ» یا «رقص مردگان»* اثر «کامیل سن سانس» گوش فرا دهید! می شنوید، چگونه سبکبار با استخوان هایشان، شادمانه و گاه دیوانه وار به پایکوبی و جست و خیز سرگرمند؟! زمانِ بسیار کمی دارند و باید خوب از آن بهره مند شوند ... و اینک، نوای خروس سحری و پایانِ جشن و پایکوبی است؛ سپیده می دمد و تا نیمه شبی دیگر تاریکی نمناک گور!

ب. الف. بزرگمهر    ١۷ شهریور ماه ١٣٩١

https://www.behzadbozorgmehr.com/2012/09/blog-post_6889.html

* در ایران بیش تر به نام «رقص مردگان» آوازه یافته است:

https://youtu.be/9CHqhsMP80E



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!