«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۲ مرداد ۱۴, شنبه

من جز این دو سگ بچه چیزی ندارم ...

من جز این دو سگ بچه چیزی ندارم؛ شب ها بدون آن ها نمی توانم بخوابم. بخت با من یار بود که تندآب آن ها را نبرد؛ وگرنه دیگر انگیزه ای برای زنده ماندن نداشتم و خودم را هم به تندآب می سپردم.

ب. الف. بزرگمهر   ۱۴ امرداد ماه ۱۴۰۱

زیرنویس پرتور:

زنی سگ‌های خانگی خود را جابجا می‌کند. شهروندان با کایاک ‌های لاستیکی از «ژوژو» در جنوب «پکن» بیرون برده می‌شوند ـ ۱۱ امرداد ماه ۱۴۰۲ (با ویرایش و پارسی نویسی درخور از اینجانب: ب. الف. بزرگمهر)



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!