«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ آبان ۱, پنجشنبه

باغ وحشی از آدمیان در هر دو سوی پرچین ... ـ بازانتشار

تصویری از دختربچه ای سیاهپوست در جایی که دورش را پرچین کشیده اند، درج کرده و نوشته است:
«عکسی از کودکان سیاه پوست در مکانی با عنوان باغ وحش انسان ها در کشور بلژیک در سال ۱۹۵۸» 

از «گوگل پلاس»

با خود می اندیشم:
بله! باغ وحشی از آدمیان؛ ولی در هر دو سوی پرچین ... هنگامی که سرمایه داری شرف و وجدان آدمی را نیز به کالا دگردیسه نمود از این بیشتر نمی توان چشم داشت ... 

برایش می نویسم:
... شاه بیشرف شان، اگر اشتباه نکنم: «لئوپولد اول»، دستور دستگیر کردن و کشتن پاتریس لومومبا رییس جمهور پیشروی کنگو و قهرمان بزرگ آزادی مردم آقریقا و جهان را داد و پس از دستگیریش بگونه ای تکان دهنده او را کشتند و کالبدش را در اسید سوزاندند. بی شرف ها، بزرگ انگل های جهان نمی خواستند حتا یک دندان و یا نشانه ای کوچک از وی برجای بماند.

کشورها و منطقه ای (اروپای باختری) که بخش عمده ای از تاریخ و فرهنگ و پیشرفت خود را مدیون آسیا و بویژه منطقه ای که ایران ما در مرکزش قرار دارد، است و با این همه از دوران باستان به این سو ناجوانمردانه ترین و ددمنشانه ترین جنگ ها را در جهان به راه انداخته و برای مدتی کم و بیش ۲۰۰ ـ ۲۵۰ سال فرهنگواره ای دروغین بر پایه «مرکزگرایی اروپا» (eurocentrism) پدید آوردند که هنوز نیز رگه های آن در کتاب های آموزشی شان از پایین تا بالا دیده می شود و از آن بدتر بچه ننرهای ایرانی که نه برای دستیابی به دانش و فن که برای مدرک گرفتن و عنوانی یافتن در این کشورها آموزش می بینند، همین آشغال ها را به خود به ایران و سایر کشورها می آورند و در دانشگاه ها توی مغز دانشجویان ایرانی یا کشورهای دیگر می کنند!

ب. الف. بزرگمهر   دوم بهمن ماه ۱۳۹۲

https://www.behzadbozorgmehr.com/2014/01/blog-post_5704.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!