«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ خرداد ۱۰, شنبه

خدا نیکلای گوگول را بیامرزد ... ـ بازانتشار

خدا نیکلای گوگول را بیامرزد. ما بهمراه یکی دو برادر، داستان نفوس مرده وی را در شهرداری تهران پیاده کردیم. فکرش را بکنید؛ چندین و چند سال این همه بنده خدا را سرِ کار گذاشتیم و چه درآمدی؟! نگو و نپرس! حالا می پرسند، این ها از کجا پیدا شدند و کجا رفتند. ما از کجا بدانیم؟! بگذار خودشان دنبال شان بگردند؛ آدم است دیگر؛ یک روز می آید و روز دیگر باید برود ...

ب. الف. بزرگمهر   ۱۳ اُردی بهشت ماه ۱۳۹۷



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!