«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ بهمن ۱۵, چهارشنبه

این هم شد زندگی؟! ـ بازانتشار

یک گردنبند به گردنم بسته اند و باید شبانه روز اینجا نگهبانی بدهم تا کسی به مال و منال شان دست درازی نکند. راستی! این خالِ میان پیشانی ام هم طبیعیه؛ جای داغ نیست. درستِ که پاچه ی این و آن را می گیرم؛ ولی نیازی به این جنگولک بازی ها ندارم. این ها را گفتم که خدای نکرده، شیطان گول تان نزند و پای تان را این ور بگذارید.

از زبان سگی ناخشنود و پاچه گیر با ذوق ادبی!

ب. الف. بزرگمهر    ۲۵ اردی بهشت ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/05/blog-post_72.html



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!