«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ اسفند ۴, دوشنبه

گنه كرد در بلخ آهنگری ... ـ بازانتشار

کسی زبانزدی ژاپنی در «گوگل پلاس» درج کرده که چنین می گوید:
«به خاطر میخی، نعلی افتاد

به خاطر نعلی، اسبی افتاد

به خاطر اسبی، سواری افتاد

به خاطر سواری، جنگی شکست خورد

به خاطر شکستی، مملکتی نابود شد

و همه این ها به خاطر کسی بود که میخ را محکم نکوبیده بود!»

... و من در اندیشه می شوم که خودکامگی در کشور ما برای انداختن گناه به گردن دیگری، نه چندان نیازمند گواهمندی (استدلال) و منطق است و نه راه دوری می رود:

گنه كرد در بلخ آهنگری      به شوشتر زدند گردن مسگری!

ب. الف. بزرگمهر  نهم خرداد ماه ۱۳۹۲

https://www.behzadbozorgmehr.com/2013/05/blog-post_31.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!