«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ تیر ۲۸, شنبه

این صندوق که به آن چشم دوخته ای، ناموس ماست ـ بازانتشار

نخودی بخندی! این چه وضعی است؟! هر بار دست از پا درازتر نزد ما می آیی و پول می خواهی؟۱ از اخلاق خوب و حُسن نیت مان سوء استفاده می کنی و تا تهِ این صندوق را در نیاوری از رو نمی روی؟ خوب! صندوق که ته کشید، قطعه های موشک و اینا چجوری سفارش بدهیم؟ می خواهی برادران سپاهی مان که شبانه روز سرگرم سرهمبندی موشک هستند را هم بیکار کنی تا سُماق بمکند؟! «بسته ی کیر و اینا» با شغال های اروپاییِ دانش بنیان۲ درست می کنی؛ ولی از صابون و پاک کننده برای شستن دست دریغ می کنی! قمپز هم در می کنی که ما وضع مان از همه ی کشورهای «کیر و اینا»زده بهتر است؛ چون تخت های بیمارستان های مان تهی از بیمار است!۳ خودت را به خَرّیت زده، هم ما و هم عوام النّاس را همچنان خر انگاشته ای؟! خوب! وقتی بیماران بی پول را بجای روی تخت خواباندن و درمان کردن به خانه های شان روانه می کنی که برو، هیچ مَرگت نیست، همین می شود دیگر! وقتی هم که می میرند، می گویی بنویسند سینه پهلو کرده بودند. از کدام «پرستاران بسیار ارزشمند، فوق العاده و مجاهدانه»۴ یادت افتاده، سپاسگزاری کنی؟ آن ها که جان دادند و به لقاء الله پیوستند، دیگر نیازی به دیدن ریخت روباهی چون ترا ندارند؛ ولی اگر می خواهی به این بهانه پول مولی در بساط آن چند تا ضعیفه ی خودمان که دست به سیاه و سپید نزدند و یکی شان در گفتگو با «صدا و سیما» با بی بصیرتی هرچه بیش تر گفت که حتا یک آزمایش ساده برای این بیماران انجام نداده، بریزی به تو هشدار می دهم که چنین رفتاری عوام النّاس را جوشی می کند و دوباره بجان مان می اندازد. از این ها که بگذریم، هنوز حساب و کتاب آن چند بار برداشت از «صندوق» را نه تو و نه آن دستیارت که چهره اش، حضرت عزراییل عَلیهُ السّلام را هم به هول و هراس می اندازد، پس نداده اید. بگذار آب پاکی روی دستت بریزم:
این صندوق که به آن چشم دوخته ای، نه تنها خط قرمز که ناموس ماست.

ب. الف. بزرگمهر  دهم فروردین ماه ۱۳۹۹


پی نوشت:

۱ ـ «فکر نمی‌کنم هیچ کشوری شرایط کشور ایران را برای مقابله با بیماری کرونا داشته باشد که درحال حاضر در سخت‌ترین شرایطی که همه کشورهای دنیا با آن مواجه هستند ما حدود ۲۰ هزار تخت بیمارستانی خالی را در اختیار داریم. ... کار پزشکان و پرستاران بسیار ارزشمند، فوق العاده و مجاهدانه و فداکارانه است و از همه آن‌ها تشکر می‌کنیم. ... مجموعه رقمی که وزارت بهداشت و درمان و صندوق بیمه بیکاری نیاز دارد یک میلیارد دلار است که برای تامین آن امروز نامه‌ای را خواهیم نوشت و امیدواریم مقام معظم رهبری موافقت کنند که این رقم از صندوق توسعه ملی برای رفع معضلات و پیچیدگی‌های بیماری کرونا به ویژه برای رفع نیاز حوزه بهداشت و درمان به ویژه برای تجهیز بیمارستان‌ها تامین شود.» «خبرگزاری جان ننه شان دانشجو»  هفتم فروردین ماه ۱۳۹۹

۲ ـ «مدیر توسعه کسب و کار یک شرکت دانش‌‌بنیان ایرانی از ساخت کیت تشخیصی کرونا خبر داد و گفت: این کیت در اختیار آزمایشگاه‌های مورد تایید وزارت بهداشت قرار گرفت. در حال حاضر شرایط عرضه ۸۰ هزار کیت در هفته با توجه به شرایط آزمایشگاه‌های منتخب وجود دارد ... محققان و متخصصان شرکت، تمام‌‌وقت و با تمام توان روی این موضوع متمرکز شدند و دستورالعمل‌ و تجربه جهانی برای تشخیص ویروس کرونا خصوصا دو کشور پیشرو در تولید کیت‌های تشخیص کرونا یعنی آمریکا و چین را به کار بردیم. اکنون شرایط عرضه هشتاد هزار کیت در هفته با توجه به شرایط آزمایشگاه‌های منتخب وجود دارد؛ البته آمادگی خود جهت تحویل چهارسد هزار تست تشخیص نیز طی ماه آینده را اعلام کرده‌‌ایم ... در حال حاضر نیز مراحل تولید انبوه را با موفقیت پشت سر گذاشته‌ایم و با دریافت مجوزهای لازم آماده عرضه محصول به آزمایشگاه‌های مورد تایید وزارت بهداشت هستیم ... با این اقدام دانش بنیان‌ها نیاز کشور به کیت تشخیص کرونا رفع شد‌. به گونه‌‌ای که پس از رفع نیاز کشور می‌‌توانیم صادر کننده محصول باشیم ...» «خبرچینی تسنیم»  ششم فروردین ماه ۱۳۹۹

۳ و ۴ ـ پی نوشتِ شماره ی یکم

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!