«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۴ اسفند ۱۲, سه‌شنبه

رژیمی پلید و شوم که سرانجام توانست سرنوشت خود را به سرنوشت گرامی میهن مان پیوند زده، ایران ارژمندمان را به کام مرگ رهنمون کند

رفتاری چشم آشنا از مشتی لات بی سر و پا* که نیرو گرفتن شان در  پناه گروهبندی های خرموش اسلام پیشه کشوری باستانی را بسوی تکه تکه شدن و گوشت قربانی لات بی همه چیز «یانکی» و دَم و دستگاه دیوانسالاری اش می کشاند؛ رژیمی پلید و شوم که سرانجام توانست سرنوشت خود را به سرنوشت گرامی میهن مان پیوند زده، ایران ارژمندمان را به کام مرگ رهنمون کند.

ب. الف. بزرگمهر  ١٢ اسپند ماه ١۴٠۴

* فرستادۀ ویژۀ ایالات متحده در گفت‌وگو با شبکه فاکس نیوز جزئیاتی از مذاکرات ناموفق هیئت‌های ایرانی و آمریکایی در ژنو را فاش کرد.

«استیو ویتکاف» شامگاه دوشنبه ۱۱ اسفند گفت مذاکره‌کنندگان ارشد ایران در دور نخست گفت‌وگوهای اخیر با آمریکا گفته‌ بودند ۴۶۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد در اختیار دارند و می‌دانند که از این مقدار می‌توان ۱۱ بمب هسته‌ای ساخت. او افزود: مذاکره‌کنندگان ایرانی [بخوان: لات و پات های بی سر و پای به نان و نوا رسیده در رژیمی سرکوبگر توده های مردم ایران!] «مستقیماً و بدون هیچ شرمی» این موضوع را به عنوان نقطهٔ عزیمت مذاکره مطرح کردند.

بگفتهٔ نماینده ویژه آمریکا، مذاکره‌کنندگان ایرانی «افتخار می‌کردند به این‌که انواع پروتکل‌های نظارتی را دور زده‌اند تا به جایی برسند که بتوانند ۱۱ بمب هسته‌ای تولید کنند».

....

گزیده ای رگرفته از تارنگاشت دروغپردازِ و بی هیچگونه مسوولیتِ اخلاقیِ وابسته به وزارت امور خارجی یانکی ها: «رادیو فردا»  ١٢ اسپند ماه ١۴٠۴ ((بختی برای ویرایش این گزارش نداشتم؛ (برجسته نمایی های بوم و افزوده های درون [ ] نیز از آنِ من است. ب. الف. بزرگمهر)

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!