«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ شهریور ۱۷, دوشنبه

هنوز روی خط سپید راه می رویم ... ـ بازانتشار

ـ ما را کجا می برد در این مه؟ اینجا که از علف هم نشانی نیست ... اگر آن جانور غول پیکر با آن پاهای گِردَش از راه برسد ...

ـ بیایید گوسپندهای نادان تر از خودم! هنوز روی خط سپید راه می رویم ... سرانجام چندتای تان را به مقصد می رسانم! خدا بزرگ است ...

ب. الف. بزرگمهر    ۲۵ فروردین ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2015/04/blog-post_64.html



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!