«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۵ دی ۱۹, یکشنبه

... که با عوعوی سگ های شكاری گاومان زایید

خبر آمد كه یک روز بهاری گاومان زایید
پس از سی سال و اندی بدبیاری گاومان زایید

شنیدم بچه همسایه ام از گشنگی جان داد
میان درد و رنج و آه و زاری گاومان زایید

همه خوابیده بودیم و صدای ناله ای آمد
كه برخیزید از پای بخاری گاومان زایید

سراسیمه عمو محمود آمد از ده بالا:
برادرجان! كجایی؟ پشت گاری گاومان زایید

بیا كه هشت سال از عمر ما بیهوده ضایع شد
و با زور گروهای فشاری گاومان زایید

نه از مرد كهن بود و نه كار گاوهای نر
که با عوعوی سگ های شكاری گاومان زایید

تمام گاوها در حین حمل بار می زایند
ولی برعكس، قبل از بارداری گاومان زایید

كجا می آیی ای گوساله؟ دنیا جای خوبی نیست
همه غر می زنند از شرمساری گاومان زایید

تمام مردم آبادی ما خوب می دانند
كه زیر سایه همسایه داری گاومان زایید

یكی می گفت خوشحالم به این گوساله می بالم
كه بعد از سال ها چشم انتظاری گاومان زایید

یكی می زد، یكی همراه او خود را تكان می داد
یكی می خواند با سبك یساری، گاومان زایید

یكی می گفت یك میلیون برای بچه می گیرم
كه در پایان روز سرشماری گاومان زایید

یكی با طعنه می گفت از كمال همنشینی هاست
كه با احساس حس همجواری گاومان زایید

تمام مرد و زن های جوان و پیر نالیدند:
چرا در اوج تحریم و نداری گاومان زایید؟

خلاصه تا در آرد یاور ما آن كلیدش را
یكی فرمود:‌ حاجی در نیاری! گاومان زایید! 

از «گوگل پلاس» کورش شاه بهرامی. برنام را از متن برگزیده ام. ب. الف. بزرگمهر

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!