صفحات

۱۳۹۸ اردیبهشت ۲۸, شنبه

رساندن نوای دادخواهانه ی بانو سارا شقاقی، کم ترین کاری است که باید انجام گیرد!

مادرِ نگرانِ جگرگوشه اش: بانو ناهید شقاقی است که چندین روز از دستگیری اش می گذرد و دریغ از حتا بر زبان راندن یکی دو واژه از سوی رژیم تبهکار و سزاوار سرنگونی خرموش های اسلام پیشه که دستِکم بگویند کجاست!

در ویدئوی پیوست، مادر با اشاره به نیکوکاری های دخترش در پشتیبانی از هوده ی زنان، دانش آموزی و کمک به مردم تندآب زده، می پرسد:
«... جرمش چه بود؟! جز اینکه دنبال حق زنان بودند؛ بیچاره ها را کمک کردند؛ بیسوادها را سواد یاد دادند؛ به زلزله زدها و سیل زده ها کمک کردند؛ آخر، این کجای دنیا جرم حساب می شود؟!»*

باید در برابر خواسته ی وی سر فرود آورد که خواهان رساندن پیامش به مردم جهان است! باید رژیم خرموش های سزاوار سرنگونی را در همه جا رسوا کرد!

باید جلوی بند و بست های تازه میان این تبهکارترین رژیم تاریخ ایران با امپریالیست های «یانکی» و اروپایی و ریزه خواران روسی و چینی و ترک و عرب و ... که در گذشته نیز با پایمال کردن بهره وری های توده ها و خلق های ایران همراه بوده و این بار به زیان های باز هم بزرگ تر و سرنوشت ساز برای هستی ایران و ایرانی می انجامد را گرفت!

باید پرده ی سیاه بازی های تازه را تا آنجا که در توان است، کنار زد و سرشت تبهکارانه این رژیم ضد آدمی و ضد ایران و ایرانی و نیز همه ی رژیم هایی که در این بازی های پلید دست دارند را جلوی دیدگان مردم جهان نهاد و آن ها را به پشتیبانی از پیکارگران دلاور ایران برانگیخت!

رساندن نوای دادخواهانه ی بانو سارا شقاقی و دیگر مادرانی که جگرگوشه های شان در چنگ خرموش ها افتاده اند، کم ترین کاری است که باید در گستره ی جهان انجام گیرد!

سرنگون باد رژیم خرموش های اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان!

ب. الف. بزرگمهر  ۲۸ اُردی بهشت ماه ۱۳۹۸


* سارا شقاقی، مادر ناهید شقاقی، پس از سه روز بی‌خبری از فرزندش می‌گوید:
«سه روز است دخترم را برده‌اند و خبری از او ندارم. من نگران دخترم هستم. کجای دنیا دفاع از حقوق زنان، سوادآموزی و کمک به زلزله زده و سیل زده جرم است.»

برگرفته از «تلگرام اتحادیه آزاد کارگران ایران»  ۲۸ اُردی بهشت ماه ۱۳۹۸



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

از دریافت دیدگاه ها و انتقادهای شما خرسند خواهم شد.