«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۰ فروردین ۲۸, شنبه

زنده باد کژدم ریده بر پرچم ایران! ـ بازپخشش

به بهانه ی جشنواره ی اورامانات به تهران آمده اند؛ این هم صحنه ای ریشخندآمیز از آن در جایی تهی از توده های مردمی که برای دیدن بدار آویخته شدن جوانی بزهکار برای کنجکاوی هم شده، پا به میدان می نهند؛ ولی جشنواره ی اورامانات چنگی به دل شان نمی زند؛ و آن زن سوار بر اسبی تیره، شاید چیزی دیگر در سر داشته باشد؛ ولی با هوا کردن پرچمی کژدم نشان، گویی بر کژدم ریده بر آن، درود می فرستد:
زنده باد کژدم ریده بر پرچم ایران!

ب. الف. بزرگمهر   ۲۷ آذر ماه ۱۳۹۷

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/12/blog-post_46.html



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!