«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ دی ۲۷, شنبه

تو با خُمره کلنجار می روی و شیطان، الی ماشاء الله گل می زند ... ـ بازانتشار

«بعضی از ما یادمان نیست که میدان سیاست مثل میدان فوتبال است، گاهی گل می‌زنیم و گاهی گل می‌خوریم ...»

احمد خاتمی،  امام جمعه شماره موقت تهران در نیایش آدینه ی ۱۴ اسپند ماه ۱۳۹۴

نه جانم! میدان سیاست، برای نمونه هایی چون تو به بزرگی میدان فوتبال نیست؛ بیش تر به کوزه یا خُمره ی انگبینی می ماند که پیش از آنکه سرت را درون آن فرو کنی، باید به اندازه ی کلفتی یا نازکی گردنت بیندیشی؛ بویژه آن هنگام که چیزی جز رویای شیرینِ ماه عسل با شیطانِ بزرگ در سر نمی پرورانی؛ وگرنه، همان بر سرت می آید که آمد! تو با خُمره کلنجار می روی و شیطان به زبان مارگزیده ی خودتان، «الی ماشاء الله» گل می زند ...

ب. الف. بزرگمهر   ۱۴ اسپند ماه ۱۳۹۴

https://www.behzadbozorgmehr.com/2016/03/blog-post_46.html



هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!