«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ آذر ۳, دوشنبه

این خون های ریخته شده ی برادران مُستضعَف، پیشکشِ ما به الله است ـ بازانتشار

سوریه یکبار، مرگ یک بار! مرگ یکبار، شیون یک بار! اینجا تخته پرشی برای پرتاب بسوی بهشت برین است؛ بشتابید برادران!

از چند سال پیش به این سو، شمار باز هم بیش تری از نیروهای یکبار مصرفِ ایرانی و افغانیِ فرستاده شده از سوی خرموش های اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان به سوریه زیر پوشش برنام های ریشخندآمیزی چون «مدافع حرم»، در پی بمباران های حساب شده و باریک رژیم سیونیستی اسراییل کشته شده اند؛ بی آنکه حتا یک بار هم شده، بتوانند واکنشی درخور به یورشگران نشان دهند؛ سیاستی ـ چنانچه بتوان به آن، سیاست نام داد؟! ـ پرسش برانگیز و سردرگم بی هیچ دستاوردی برای رژیم پوشالی خرموش پرور و بهانه ای بسیار شایسته برای امپریالیست های «یانکی» و همه نوکران و جیره خواران ریز و درشت آن که تنور جنگ و خونریزی در منطقه ای آشوب خیز را گرم نگهدارند.

ب. الف. بزرگمهر   ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۹

https://www.behzadbozorgmehr.com/2020/07/blog-post_99.html

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!