«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ مهر ۳, پنجشنبه

ملّت را شناختید؟! مشتی کلان سوداگر چپاولگر! ـ بازانتشار

اینکه برخی خورشتِ گربه سبزی می خورند و سبزی اش را هم بجای آنکه از ملّت بخرند از کوه و کمر گرد می آورند، بدسلیقگیِ خودشان است!

ملّت را شناختید؟! مشتی کلان سوداگر چپاولگر! آن «منافع ملی» هم که بتازگی نوشته های بیمایه تان را از آن انباشته و درباره ی پشتیبانی از آن، داد سخن داده اید نیز در همین چارچوب بسته می گنجد، کاریکاتورهای «سوسیال دمکراسیِ» باخترزمین!

الاغ های لمیده بر «سوسیالیسم دانشورانه» که لگدی از سوی ب. الف. بزرگمهر و دیگرانی چون وی، روانه ی کونِ گشادِ تک تک تان باد، از آن بهره وری ها (منافع)، چیزی دستگیر توده های میلیونی مردم ایران نمی شود!

الاغ هایِ الاغ تر از سوسیال دمکراسی باخترزمین که بویی از «سوسیالیسم دانشورانه» نبرده اید، بیکارگی نزدیک به چهار دهه تان را پشت چنین شعارهای ملی گرایانه ی ریشخندآمیزی پنهان نکنید!

ب. الف. بزرگمهر   ۲۶ خرداد ماه ۱۳۹۷ 

https://www.behzadbozorgmehr.com/2018/06/blog-post_65.html 

زیرنویس تصویر:

... ملّت ایران نمی گذارد که رژیم سهیونیستی، استکبار جهانی و ارتجاع منطقه، یعنی جنایتکاران، غاصبان و جاهلان در برابر ما بایستند و بخواهند راه تجارت ملّت را بسته و بر ملّت فشارهای سیاسی و اقتصادی وارد کنند ... خوشبختانه در کشور کمبودی که باعث شود جامعه را در رنج قرار دهد، نداریم و نیاز به اعتماد آینده داریم؛ نه کمبود ریال در کشور است و نه کمبود ارز و بیش از هر زمان دیگر، مواد غذایی و نیازمندی های مردم موجود است.

گفته های آخوند پفیوز امنیتی: حسن فریدون روحانی شده در دیدار گروهی از مسوولان "پاکدست" نظام بهمراه جک و جانوران دیگری دستچین شده و نمایندگان سیاسی کشورهای یکی از دیگری وامانده تر نامور به «اسلامی» با «بصیرت العظما» یا همانا «آقا بیشعور نظام» در روز آدینه ی گذشته (۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۷ ـ http://tnews.ir/news/2e1f113188354.html)

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!