«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ خرداد ۱۰, شنبه

خوب بنگر تا شاید دستِکم از طبیعت چیزی بیاموزی! ـ بازانتشار

می بینی آقا بیشعور؟! این، نمونه ای از «اقتصاد مقاومتی» در جامعه ی زنبورهاست که «اشرف مخلوقات» هم نیستند. روی یک شاخه ی کوچک، کندو درست کرده و انگبین می سازند. نگاه کن! آن زنبورِ گاوی نیست که برای دزدیدن انگبین آمده باشد تا در جای دیگری آن را تلنبار کند و بهتر مردم را بگزد. شیرینی گل ها را با خود آورده تا انگبین بیش تری ساخته شود. دهان گاله ات را کم تر باز کن و چشمان کورشده ات را بگشا و خوب بنگر تا شاید دستِکم از طبیعت چیزی بیاموزی!

ب. الف. بزرگمهر    ۲۶ دی ماه ۱۳۹۵

https://www.behzadbozorgmehr.com/2017/01/blog-post_78.html


هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!