«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۳۹۹ فروردین ۲۶, سه‌شنبه

نگذارید کسی از کول تان بالا برود! ـ بازانتشار

از من به شما سپارش:
نگذارید کسی از کون* تان بالا برود. شیب آنجا تند است و هر کدام که بیفتند، دیگر خدا را هم بنده نیستند!**

ب. الف. بزرگمهر     ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۵


* باید می نوشتم: «کول»!

** خِرَد آن پیل از آنچنان گنجایشی برخوردار نبود که بیفزاید:
بیش ترشان یا نشانه خدا می شوند یا پروفسور از آب درمی آیند!

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!