همه چیز را همگان دانند و همگان هنوز از مادر نزاده اند.

کودتایی دیگر، زمینه ساز جنگ داخلی ! ـ بازانتشار

2012-01-26T14:26:00.000+01:00

حاکمیت تبهکار جمهوری اسلامی، وضعیت اسفناکی در همه زمینه ها پدید آوردهاست. بُن بست اقتصادی ـ اجتماعی هرچه بیشتر تنگ می شود و تنش ِ سیاسی درون وپیرامون کشور ما هرچه بیشتر بالا می گیرد. پایگاه اجتماعی حاکمیت در میان توده هایمردم تنگ تر می شود و همزمان گام های بزرگتری برای برقراری پیوند های تازه واستوار با امپریالیست های اروپایی و ایالات متحده برداشته می شود. همه هستی کشور وبنیادهای اقتصادی آن به حراج گذاشته شده، حقوق توده های مردم ، از کارگران تادهگانان و روشنفکران زحمتکش، پایمال می شود. دشمنی میان خلق های ایران زمین، بویژهمیان کُردها و پارس ها که پیشینه سده ها و هزاره ها همزیستی مسالمت آمیز با یکدیگرداشته، در کنار هم برای پایداری ایران رزمیده اند، دامن زده می شود. کوشندگان حقوقسندیکایی و مدنی و نیز کوشندگان صلح و همزیستی مسالمت آمیز با بی رحمی هرچه بیشترسرکوب می شوند. خرافات دینی و مذهبی هرچه بیشتر پرورده و گسترده می شوند و زمینهبرای برادرکشی، جنگ میان خلق ها و فروپاشی سرزمین باستانی ایران از هرباره فراهممی آید.

دست تبهکار نیروهایی که به یاری امپریالیست ها در یورش به یوگسلاوی، عراق وافغانستان شتافت، این بار به یاری این نیروها برای نابودی سرزمین ایران برخاستهاست. اسلام آمریکایی ـ طالبانی، حجتیه، گروه های وابسته به «اخوان المسلمین»،واپسگرایان وابسته به انگلیس همراه با نولیبرال های "اصلاح طلب" و"نو اندیش" سرمایه داری درون و پیرامون ایران، هر یک به شیوه ای، ولی درمجموع هماهنگ و سازمان یافته، به پیشبرد سیاست ضد ملی و فروپاشی سرزمین ایران یاریمی رسانند.

بالاگرفتن موج نارضایتی و ناآرامی هایی که به مناسبتهای گوناگون رُخ می نماید، هراس مرگبار حاکمیت تبهکار و بی پشتوانگی آن هم از سویتوده های مردم و هم از سوی نیروهای امپریالیستی که تضمین کافی به آنها نداده و نمیدهند، زمینه های سرنگونی آن را ازهرباره و در آینده نزدیک پدید آورده اند. نبودسازمان های صنفی ـ سیاسی استوار کارگری و دیگر زحمتکشان دست ورز و اندیشه ورز کههمواره سرکوب شده اند و می شوند، سستی و بی مایگی سازمان های چپی که بطور عمده دربیرون ایران تمرکز داشته و از کمترین پیوندهای ضروری با طبقه کارگر و زحمتکشانبرخوردارند و برخی انگیزه ها و عوامل دیگر، زمینه های کودتای انگلیسی ـ امریکاییرا از هرباره فراهم نموده است. چنین کودتایی حتا در صورت ناکامی نیز می تواند پیشزمینه ای برای آغاز و گسترش جنگ برادرکشی میان خلق های ایران ـ به عنوان یکیاز گزینه ها ـ و دخالت نظامی نیروهای امپریالیستی در کشور ما باشد. نیرویاقتصادی سترگ بورژوازی لیبرال ایران که با همه تبلیغات سازمان یافته برضد بخش دولتیو تمرکز سرمایه در این بخش، از توانی ده ها برابر بیش از «بخش دولتی اقتصاد» درایران برخوردار است، پشتوانه ای بزرگ برای بستر سازی، بسیج نیرو، پشتیبانی وهمیاری چنین کودتایی است. هم اکنون زمینه چینی چنین کودتایی با همه نیرو و باپشتوانه سازمانی ـ تبلیغاتی و جاسوسی امپریالیست ها در میهن ما در جریان است.

در پهنه جهانی، سمتگیری های سیاسی حاکمیت مافیاییروسیه که به دنبال تحولات درونی و قطب بندی هرچه بیشتر نیروها در این کشور، هرچهبیشتر به آغوش امپریالیست ها پناه برده و می برد، کاهش نقش بازدارنده این کشور رادر برابر سیاست های امپریالیستی برضد کشورمان به همراه داشته، به پیشبرد سیاستگستاخانه تر امپریالیست ها، بویژه امپریالیست های ایالات متحده، یاری می رساند.دگرگونی های نو در سیاست خارجی روسیه، کفه ترازو را به سود سیاست های تبهکارانهامپریالیستی سنگین تر نموده است.

افزایش موج خشونت، دستگیری ها، به زندان افکندن ها وبه دارآویختن ها در سیاست داخلی از یکسو و ناکامی های بزرگ سیاست خارجی، مانندصدور قطعنامه «شورای امنیت» بر علیه ایران و رد شدن درخواست عضویت در پیمان بسیارمهم و حیاتی «شانگهای» در سرنوشت آینده میهن مان، از سوی دیگر، شرایط خطرناک وناپایداری برای میهن مان به ارمغان آورده است. ناکارآمدی و پیگیری سیاستی ضدملی ازسوی رژیم ایران بربادده جمهوری اسلامی، مسوولیت هرچه سنگین تری بر دوش همه نیروهایپیشرفت خواه و بویژه نیروهای چپ می نهد. سازماندهی طبقه کارگر و سایر زحمتکشان درسازمانهای صنفی ـ سیاسی خود و نیز افزایش نقش و توانمندی شوراهای شهر و روستا دربدست گرفتن هرچه بیشتر روندهای اقتصادی و سیاسی جامعه، بار سنگین تری بر دوش ایننیروها نهاده و می نهد. درکنار آن ـ و نه جدا از آن ـ آفرینشجبهه ای دربرگیرنده همه نیروهای طرفدار عدالت اجتماعی به سود طبقه کارگر و همهزحمتکشان دست ورز و اندیشه ورز، دربرگیرنده نیروهای آزادیخواه و خواهان «دمکراسیخلقی»، هر روز و بیش از پیش اهمیت بیشتری می یابد.

در زمینه چند و چون جبهه نیروهای پیشرفتخواه و مبارزه برای آماج یاد شده دربالا، توجه به ناپایداری نیروهای بورژوا ـ دمکرات و آزادیخواهان میانه رو از سوی نیروهای چپ، از اهمیتی دوچندان برخوردار است. در شرایط اقتصادی ـاجتماعی میهن ما و جهان که گفتگو درباره آن بیرون از چارچوب این نوشتار است،نیروهای بورژوا ـ دمکرات و آزادیخواهان میانه رو، گرایش بیشتری به سوی همدستی بانیروهای سرمایه امپریالیستی در همه پهنه ها از خود نشان داده و می دهند. از همهبدتر و نادرست تر، پذیرش نقش رهبری چنین نیروهای ناپایدار و دنباله روی از آنهازیر چتر آزادیخواهی و دمکراسی، آنهم بویژه در شرایطی است که خواست ها و شعارهایتوده های مردم بسی فراتر از خواسته و نیازهای این نیروهاست. به این جنبه ازجُستار، بویژه در شرایط کنونی، باید با هوشیاری بیشتری نگریست و پا در جای پای ایننیروها نگذاشت. شرکت و همیاری این نیروها در جبهه یاد شده در بالا تنها در شرایطیمجاز و پذیرفتنی است که نیروهای راستین چپ توانسته باشند نقش رهبری جبهه را بدستگیرند.

ب. الف. بزرگمهر بیست وسوم خرداد ماه هزار و سیصد و هشتاد و نه

http://www.behzadbozorgmehr.com/2010/06/blog-post_13.html

دینداران راستین آنها بودند!

2012-01-24T16:02:00.002+01:00

حسینعلی منتظری و محمود طالقانی از نگاه محمد علی عمویی

نکته هایی آموزنده از زبان باقر مومنی!

2012-01-24T14:14:00.000+01:00

این حکایت یاد گیر ای تیزهوش

صورتش بگذار و معنی را نیوش

مولوی

تحریم اقتصادی ایران، اقدامی غیرقانونی و جنایت علیه بشریت است!

2012-01-24T09:21:00.000+01:00

بیانیهزیر با ای ـ میل به دستم رسیده است و از دید من، میان حزب ها و سازمان های سیاسیایران پاسخگویانه (مسوولانه) ترین بیانیه ای است که تاکنون پیرامون دشواری هایکنونی میهن مان، منتشر شده است!

ب. الف. بزرگمهر چهارم بهمن ماه ١٣٩٠

|||||||||||||||||

بیانیه حزب کار ایران(توفان)

پیرامون تحریمهای غیر قانونی علیه ایران که یک اقدام جنایتکارانه ضد بشری وجنگ افروزانه است

روزدوشنبه ٢٣/١/٢٠١٢ وزرای خارجه اتحادیه امپریالیستی اروپا در بروکسل، تصمیم گرفتندمحاصره اقتصادی ایران را با تحریم بانک مرکزی ایران و مسدود کردن داراییهای مردممیهن ما گسترش دهند. از اول ماه ژوییه این تحریمها با جلوگیری از واردات نفت ایرانبه اروپا تکمیل می گردد تا کمر اقتصاد ایران را بشکند.

تحریماقتصادی ایران و گرسنگی دادن به مردم میهن ما یک اقدام غیر قانونی و جنایت علیهبشریت است.

امپریالیستهامی خواهند با ایجاد یک عراق و نوار غزه دوم، نیت شوم، غارتگرانه و سلطه جویانهخویش را به ایران و به همه ممالک "مزاحم" تحمیل کنند. مجازات ایران بایددرسی برای همه ممالک غیر متعهد و تمام کسانی باشد که به امپریالیستها مسلوبالاراده، تمکین نمی کنند

اگر درگذشته این جنایتهای ضد بشری را با قطعنامه های غیرقانونی شورای امنیت توجیه میکردند، در مورد تحریمهای اخیر حتی مجوز شورای امنیت سازمان ملل نیز وجود نداردو دسیسه مشتی غارتگر جهانی بر ضد یک کشور عضو سازمان ملل متحد و عملا ضد منشور مللمتحد است. تحریمهای اروپا و آمریکا فاقد هرگونه مبنای حقوقی بین المللی است. امپریالیست آمریکا تصمیم کنگره آمریکا را به همه ممالک جهان تحمیل می کند وقانون خودش را قانون جهان جا می زند. همین اقدام غیرقانونی و زورگویانه نشانهماهیت عمیق استیلاگرانه، زورگویانه و مستبدانه امپریالیسم آمریکاست.

درحالیکه وزیر امور خارجه روسیه آقای «سرگی لاوروف»، «اقدامات یکجانبه را بی فایدهدانست» و اضافه کرد که دلیلی ندارد بیش از تصمیمات مشترک در شورای امنیت سازمانملل، اقدامات دیگری نیز انجام پذیرد؛ معاون وزیر امور خارجه دولت تجاوزگر و نژادپرستاسراییل، آقای «دانی آیالون» در یک مصاحبه مطبوعاتی در رادیو اسراییل مدعی شد:

«اینتحریمها خطر جنگ را کاهش داده است». خانم «کاترین اشتون»، مسوول امور خارجی اتحادیه اروپا وآقای «کارل بیلت»، وزیر امور خارجه سوئد، بعد از اینکه به تصمیمات جنگ افروزانه وتهدید آمیز خویش پایان دادند، مدعی شدند که اساس کار ما توسل به دیپلماسی و مذاکرهاست!

دروغ های امپریالیست ها درمورد حق قانونی و مسلم ایران در غنی سازی اورانیوم که انحصار کنسرنها درتولیدانرژی هسته ای را درهم می شکند، بسیار روشن است. آنها مرتب در یک جنگ روانیفریبکارانه، از بمب اتمی موهومی ایران که کوچکترین مدرک و سندی پیرامونموجودیت آن تا کنون ارائه نداده اند، سخنمی رانند. «گیدو وستروله»، وزیر امور خارجه آلمان با بی شرمی مدعی می شود:

«ما نمی توانیم بپذیریم کهایران به بمب اتمی دست پیدا کند» این «تنها یک مساله امنیتی برای منطقه نیست کهامنیت همه دنیا را برهم می زند». توجه کنید! بمب اتمی موهومی ایران، امنیت همهدنیا را برهم می زند؛ ولی صدها بمب اتمی مخفی و علنی اسراییل متجاوز و اشغالگر ویا امپریالیستهای آمریکا، انگلستان و فرانسه، خطری برای امنیت جهانی نیستند. معلوممی شود بمب اتمی هم خیر و شر دارد. استدلالات نمایندگان امپریالیستها در پشتبلندگوهای تبلیغاتی، سبعانه و مملو از تهدید، نفرت و خون است.

تاریخِ تجاربِ تحریمهایاقتصادی تا کنون، نشان داده است که در درجه اول، مردم عادی کشور مورد غضب راقربانی خود می کند. از هم اکنون گرانی در ایران بیداد می کند و کمبود ابزار درمانیپزشکی و دارو در بازار ایران مشهود است. بیماران قلبی بشدت از این کمبودها رنج میبرند و به آنها می گویند که این ابزار به عنوان کالاهای دو منظوره در اثر فشار غیرقانونی آمریکا به شرکتهای تولید کننده و تحویل دهنده به ایران صادر نمی شود. مرگمیلیونها ایرانی برای اوباما و همدستان ایرانی تبارش که آرزوی آمدن وی را به ایراندارند، بی اهمیت است. این اقدامات امپریالیست ها، دست جمهوری اسلامی را در سرکوبمبارزان ضد امپریالیست و دموکرات باز می گذارد و به ضرر رشد مبارزه انقلابی مردممیهن ماست. این حساب امپریالیستها که مردم ایران در اثر گرسنگی و فقر و فلاکت بهشورش دست زده و سرسپردگان امپریالیست آمریکا را در ایران بر سر کار می آورند،حسابگری ناشیانه ای است که هنوز نفهمیده اند مردم ایران به ذلت سرسپردگی بیگانه تندر نخواهند داد. مردم ایران جز احساس نفرت نسبت به ایرانیان خودفروخته، جاسوس وتروریست احساس دیگری ندارند.

از این گذشته باید روشن کردکه مساله امپریالیستها در ایران هرگز نابودی افسانه بمب اتمی موهومی ایران نیست. ایران کلید منطقه و گرهگاه تضادهای جهان است. کنترل بر ایران، کنترل بر یک منطقهمهم راهبردی در جغرافیای سیاسی جهان بوده و غارت منابع بزرگ انرژی را برای ده هاسال آینده برای امپریالیست آمریکا تامین می کند. تنگه هرمز، شیر نفت جهان است کهآنوقت با اراده امپریالیست آمریکا باز و بسته می شود. حضور آمریکا و سایرامپریالیستها در منطقه، خطری برای امنیت جهان است و امنیت مردم منطقه را تهدید میکند. مساله بمب اتمی موهومی ایران، تنها یک دروغ توجیهی برای تسلط بر منطقه است وسازش جمهوری اسلامی با امپریالیست ها از ماهیت اهداف اشغالگرانه و تجاوزکارانهآنها هرگز نخواهد کاست.

حزب کار ایران (توفان)،تحریم های جنایتکارانه اقتصادی علیه ایران را بر ضد مردم ایران، یک کشتار ضد بشریارزیابی می کند و مسوولیت مستقیم فجایعی که در ایران بروز خواهد کرد را به گردنامپریالیستها و در راسشان امپریالیسم آمریکا می گذارد. حزب ما این اقدامات را قویاجنگ افروزانه، ضد بشری و غیر قانونی دانسته، آنها را محکوم می کند.

حزب ما بر این نظر است کههر ایرانی میهن پرست و بشر دوستی باید بر ضد این تحریمها و جنگ افروزیامپریالیستها بپا خیزد و این اقدامات را بطور روشن با خط کشی با دشمنان مردم ایرانو منطقه محکوم کند.

رژیم جمهوری اسلامی یک رژیمارتجاعی سرمایه داری و مافیایی است که مورد نفرت اکثریت مردم ایران قرار دارد؛ ولیسرنگونی این رژیم فاسد و جنایتکار وظیفه مردم ایران است و نه قوای متجاوز بیگانهکه تنها و تنها منافع غارتگرانه خویش را در نظر داشته و با هدف مستعمره کردن ایرانبه کشور ما حمله خواهد کرد. امپریالیستها هرگز حامی آزادی و دموکراسی و حقوق بشرنبوده اند. ریاکاری بر پیشانی آنها نوشته است.

حزبکار ایران (توفان) ٢٣/١/٢٠١٢

این بیانیه در برخی جاها بویژه در نشانه گذاری ها از سویاینجانب ویرایش شده است. ب. الف. بزرگمهر

کنترل شهر «بنی ولید» لیبی به دست هواداران قذافی افتاد!

2012-01-23T20:31:00.000+01:00

گزارش‌ها از شهر «بنی ولید» در لیبی حاکیاز آن است که هواداران «معمر قذافی»، رهبر پیشین لیبی با شبه نظامیان وفادار بهشورای انتقالی حاکم بر این کشور درگیر شده اند.

حداقل چهار نفر در این درگیری ها کشتهشده اند.

یک مقام محلی به خبرگزاری فرانسه گفتهاست که هواداران سرهنگ قذافی، کنترل این شهر را در دست گرفته اند.

ساکنان شهر می گویند درگیری ها زمانیآغاز شد که به دنبال بازداشت یکی از هواداران «معمر قذافی»، یاران او به یکی ازساختمان های دولتی حمله کردند.

سخنگوی شورای محلی «بنی ولید» هم گفتهاست که نزدیک به ١٠٠ تا ١۵٠ فرد مسلح به سلاح های سنگین دست به این حمله زدند.

نیروهای کمکی شورای انتقالی از پایتختبه شهر «بنی ولید» اعزام شده اند.

شهر «بنی ولید» یکی از آخرین پایگاه هایهواداران سرهنگ «معمر قذافی» بود که سقوط کرد.

سرهنگ قذافی اکتبر سال پیش در شهر سرتبه اسارت مخالفانش درآمد و سپس کشته شد.

تنش ها اخیرا در لیبی افزایش یافته و طیهفته های اخیر درگیری هایی میان گروه هایی که مشترکا علیه حکومت سرهنگ قذافی جنگیدهبودند، روی داده است.

دولت انتقالی شدیدا تلاش می کند که گروههای مسلح را کنترل کند.

بسیاری از این گروه ها از تحویل سلاح هایشانخودداری می کنند و می گویند به حاکمان جدید این کشور اطمینانی ندارند.

برگرفته از «بی بی سی»

کله مربعی ها

2012-01-23T10:26:00.001+01:00

کاری از مانا نیستانی

بیم و امید

2012-01-23T09:56:00.000+01:00

با ویرایشی نو از سراینده

شبی خفاش گون با پنجه‌های خون فشانش
بسته ره بر من.

نه بر چهر سپهر تیره فامش اختری پیدا
نه دلمرده چراغی بر نشیب پرتگاهش گاه سوسوزن.

صدای بال بالی نه
ز بوف آشیان گم کرده حتی گاه آهی نه.

در این ماتم سرای سرد و بی‌تسکین
که رویایش، به کابوسی ست ماننده،
زمان آوای غم دارد
دلی صد پاره از تیغ ستم دارد
به هر در می زند
اندر پی مهری که کم دارد
نمی یابد ولی
جز زخمه ای که از الم دارد.

زمین نازا ست و
از رنج نازایی
هزاران لکه‌ ی غم
بر جگر دارد.

ولی از درد آبستن
به خود چون مار می پیچد،
و با دلکاسه یی از لخته‌ها ی خون
ز سوز کوره ی بیداد می سوزد.

گهی
پردرد می گرید،
گهی
دلسرد می خندد؛

دلش از اختران سوخته بی گاه،
خونین است

نگاه ماه گونش
بر مدار درد
              می گردد

رخش،
از رنگ و
‌آژنگ هزاران درد آکنده ست

تن پائیزی اش
چون بید لرزندهست

به چنگ باد غارتگر
چو حیران زائری
سرگشته و بی خویش
                        می موید!

به هر ره می رود
دشواری کوه وکمر دارد،

شب از کین
بهر آزارش
هزاران چاه و چاله در گذر دارد

ولی با این همه، در چنگ بوم شب
فروغ ِصبحگاهی زیر پر دارد ...

به روی شاخه‌ای خشکیده و بی‌بر
نشسته مرغ جادوگر
و می خواند به هر دم سِحر پر افسون
برای کاروان‌های به ره مانده
که درپیچ وخم سخت کمرگاهان
به چه مانده.

چه رویایی ست افسونگر !
که حلقه می زند بر در!
از این خواب گران برخاستن خواهی؟!
به اوج قله‌ها ره یافتن خواهی؟!

در این وادی
چه می جویی؟!
نمی یابی مگر
آنی که می پویی؟

چرا گه از نبودِ داد می مویی؟
و گاه از زخمه ی بیداد
می گویی؟
دمی از بردگان در قفس آزاد می گویی؟

چه داری توشه
اندر کوله بار خویش؟
چه راهی داری اندر پیش؟

بهشتی
که
تو بر پا داشتی
با خون دل دیروز،
چه شد از ابر و بارانی
                        فرو پاشید؟

بگو!
آخرچه شد
آن قله‌های افتخار تو؟
شکوه جاودانی بهار تو؟

ندای هُد هُدت
چون شد؟
چرا بانگی نیامد
دیگر از چاوش سرای تو؟
نسیمی
از بهشت وعده‌های تو؟

ز سیمرغ ات نشانی مانده آیا بر بلند کوه
به غیر از گرته ی دیرینه ای که
                                     مانده از اندوه؟

بگو یارا !
بگو از رستم مردم تبارت نیز!
ز گُرد بی‌مثالت نیز!

بگو از سم اسبانش
که می کوبید و
ره می برد
بر هفت خوانِ دوران ها
کنون مانده غباری از امید آیا
بروی سنگفرش سرخ میدان ها؟

و یا از پافتاده ،
خسته و مانده ،
جدا از ریشه
در قحطابِ شورستانِ زندان ها؟

گرش
آمد به سر این
زان نبود آخر
به هر راهی که می رفت
                            بر خطا می رفت؟

بگو ‌ای شب پرِ مغمو م!
تو که بال و پر دریائی ات
از یأس یخ بسته،
دل دریایی ات
از لرزه ی گنداب‌ها خسته،

تو با این خستگی ،
- پر بستگی-
با بال بالِ سربی و سنگین
چگونه می توانی پر زنی آزاد؟
چگونه پر کشی برقله‌های باز؟
چگونه برکَنی قندیل‌ها را
از دهانِ صخره‌های هار؟

چگونه خواهی از زنجیرِ شب رستن؟
رهیدن از زمستان‌های این سان سرد و طولانی
و پیوستن به تابستانه‌های گرم و نورانی
بوَد کار توای در وهم خود،
                                 یک عمر زندانی؟!
‌
بهشتی که تو می جویی
مگر آن نیست کاندر چنگ خود داری ؟
جهان این است و
                   راهت این!
نباشد چاره ای
جز سازش و
                تمکین !

***

در آن سوتر
میان بیشه ی انبوه
در آن جایی که از هر سوی، رگبار خطر خیزد
فراهم آمده خیلی ز مرغان دگر اندیش
به سر شوری و در دل موجی از غوغا
که در سر
گویی آهنگی و فرهنگی دگر دارند
و کجتابی شب را هیچ طوری برنمی تابند.

و در هر چاهساری
شب چراغی بر فراز راه می گیرند،
که تا آسان شود
تشخیصِ راه از چاه،
برای رهروانی که
به تاریکی شب
پا می نهند در راه.

به کار داوری
هرگز نمی گیرند چون "معیار "
توهم‌های دانش گونه فرهنگ غالب را
ولی گرد آورند
از جان و دل ازبهر به دیدن
نهال رسته بر کوه تجارب را.

نشسته بر سمند صبح
بسی
دورند زین پندار چرکین و شرآلوده
که انگارند مردم را
چون مهره
که آسان می توانشان داد بازی ،
هر کجا،
یا بردشان در کام قربانگاه!

بسان پایه و پله
نمی دارند مردم را به زیرپا
برای بر شدن بر قله‌های نام.

نمی چینند صد گونه دسیسه،
یا هزاران حیله و ترفند،
به پا دارند تا درکار، دیگر بار
بساط کهنه و پرکین استثمار!

گمانه می زنند
با دانش و تدبیر خود
درچرخش هر راه،
هوا چون است، فردا
در بهاران ِ امید ما؟

مهیا می کنند شب گیری امواج را ،‌
در تنگه‌های خیزش دریا.

‌و در پهنای گیتی
ساده و خاکی
گرفته ریشه از پاکی
نمی جویند هرگز ‌بهر خود
چیزی فزون تر، ز آن
که می خواهند بهر توده ی مردم.

و در انبوهه ی دودِ دروغِ آسمان گیری
که بسته راه بر چشمان
به نیروی تلاشی ریشه در دانش
به شوق و ذوق می کاوند
الماس حقیقت را،
‌بدین سان
می زنند نقبی
به ناپیدا بهشت دلکش ‌فردا.

فراخوانان طغیانند
اینان
در شب تیره
وهمراهان و همگامان توفانی
که پنهان مانده اینک
در دل دریا.

و با علم به دشواری
به شب پرشور می خوانند:

”جهان تیره ست و
شب سنگین و
بی چهره،
در این دهشت سرا
هرگز نخواهد رُست بر شاخی
گلی زیبا و بایسته
مگر آنی که از شور درون
پوینده و رویاست،

چو آن موجی که
در دریا،

              توفنده!
چو آن رنجی که
                   زاینده !
چو آن دستی که
                   سازنده !
چو آن روحی که
                   کاونده !
چو آن دادی که
                  بر بیداد
                            تازنده!
چو آن عشقی که
                    دارد
                         رنگ آینده ! “
برزین آذرمهر      ١٢ نوامبر ٢٠١١

کار سازنده بجای هیاهوی بیجا!

2012-01-22T14:21:00.000+01:00

ای ـ میلی با درونمایه ای پرهیاهو و بهشکلی شلخته به دستم رسیده است. به ناچار آن را کمی ویرایش کردم تا بهتر خوانده شود:

«رقاصه ای در مسلخِ "چریکهای" بی سلاح!

بالاخره ”ص. ر.“ بعد ازچند عملیاتِتروریستی (ترورِشخصیت)، موفق شد برای درجِ هرزنامه اش زیرعنوان (پاشنهآشیل"بزرگان ضد جنگ استکبارجهانی" در حاشیه پاسخ های ”الف. شین“ بهسئوالات من) از ”ن. ث“ مدیرِ بی کفایت و انتقاد ناپذیرِ سایت "ریشه ها" مجوز دریافت کند.

توضیح اینکه سایت"ریشه ها" وابسته به چریکهای بی سلاح درخارج ازکشور است.

”ص. ر.“ درآن هرزنامه رفیق ”الف. شین“را متهم به همکاری با حزب توده کرده است.

مشکل اساسی دربینش"چریکها" این است که برای درست جلوه دادن هرزنامه ی ”ص. ر.“، اول اتهامِ ناروای توده ایبودن به رفیق ”الف. شین“ را برجسته کرده و بعد که آن اتهامِ ناروا، فرض مسلمدانسته شد، بنابراین بقیه ی هرزنامه رقاصه مسلخ هم خود بخود درست جلوه خواهد کرد. شرمتان باد. همان بهترکه رفیقِ جانباخته بهروز دهقانی زنده نیست؛ تا این وقاحت و بیشرافتی را به چشم ببیند.

”ج. م.“ دی ماه سال ١٣٩٠

با شما جوانان درداخل کشور،مجموعه زیر رامرورمی کنیم.

صدای آزادیخواهان را نمی توان با تهمتهای نا روا خاموش کرد.»

ای ـ میل سپس با عنوان برجسته به رنگهای سبز و سرخ، چنین ادامه می یابد:

«حزب توده؛ این عصاره بی شرافتی

حزب توده در جنبش بزرگ اعتراضی کنونی، باگستاخی روزافزونی علیه رشد مبارزات مردم ایران، عمل میکند.

اکثریت عناصر مبارز در خارج و داخل، در برابرویرانگریِ این زشت ترین پدیده سیاسی ٣ دهه اخیر ایران، سکوت کرده، این جریانجنایتکار دهه ٦٠ را، عملأ به ادامه سیاستهای گذشته خود تشویق میکنند.

این است نکبت و لجن زاری بنام حزب تودهایران، حزب طراز نوین طبقه کارگر ایران!؟

نوشته ی ”الف. ت. د.“» (نام هارا دانسته، دم بریده نوشته ام. ب. الف. بزرگمهر)

کنجکاو می شوم که این همه هیاهو بر سرچیست که از روح «رفیقِ جانباخته بهروز دهقانی» نیز در آن یاری خواسته شده است. بهآن تارنوشت، سری می زنم و پیش از خواندن جُستار، کمی آن را بررسی می کنم. تارنوشت بیمایه و پوچی به نظرم می رسد. سپس به جُستار نگاهی می اندازم؛ گرچهپیشاپیش می دانم که جز یاوه گویی و ناسزا چیزی بیش تر دربر نخواهد داشت.

کمی این پا آن پا می کنم که آیا چیزیبرایشان بنویسم یا نه و سرانجام پاسخ زیر را با ای ـ میل برایشان می فرستم؛ با این امید که در میانشان رفقای «چپرو»یی هست که به بنیاد جُستار نوشته ام باریک شوند و بجای «توده ای ستیزی» دست بهانتقاد درست و سازنده بزنند. می دانم که دشواری و نارسایی بزرگ در دوره ی بیست وچند ساله ی کنونی نیز درست همانجاست؛ خوب می دانم که هنوز هم پس از این همهرویدادهای هشدار دهنده و پشتک وارو زدن های ناچار برای برابرسازی سیاستی که سالهاست «قطب» راهنمای خود را از دست داده، باز همچنان رگه هایی آشکار و برجسته ازسازشکاری و دنباله روی از نولیبرالیسم در تار و پود سیاست آن دیده می شود.

خوب می دانم که سرهم بندی کردن عبارتیچون:

«... حقیقت اینست که، برخورد مستقیمنظامی بین آمریکا و متحدان آن با رژیم ولایت فقیه، برای هردو طرف به مثابه گذر بهمرحله یی جدید و بسیار خطرناکی است که می‌تواند عواقب فاجعه باری برای کل منطقه بههمراه داشته باشد.»*، بازگویی ادعاهایدوستی امپریالیست ها با مردم ایران به زبانی دیگر را دربر داشته و در آن نقش خود ونیز توده های مردم میهن مان، نادیده گرفته شده است.

خوب می دانم که بر زبان راندن عبارتیچون:

«لحن تهدید آمیز سخنرانی‌های فرماندهانسپاه در هفته های اخیر، مانور گسترده نیروی دریایی سپاه و تهدیدهای سران رژیم درزمینه بستن تنگه هرمز، را نمی‌توان سیاستی جز بازی با آتش و دادن بهانه به دستکشورهای امپریالیستی برای مداخله گسترده در امور کشور ما ارزیابی کرد.» ** تا چه اندازه بی پاسخگویی و بازگویی توتی وارتبلیغات رسانه های امپریالیستی را دربر دارد.

نیک می دانم که با این همه سردرگمی ونارسایی، پذیرفتن و از آنِ خود نمودن گهگاه و بیش تر کج و کوله ی بخشی از یادآوریها و هشدارهای کمونیست های راستین و آگاه، ادعای اینکه:

«ما در سال‌های اخیر بارها اشاره کرده‌ایمو سیر حوادث صحت ارزیابی ما را تأیید کرده است ...»***تا چه اندازه ناهمخوان با واقعیت است.

ب. الف. بزرگمهر سوم بهمن ١٣٩٠

* «نامه مردم»، شماره ٨٨٦، ٢٦ دی ماه ١٣٩٠

** همانجا

*** همانجا

|||||||||||||||||||||||||||||||||

پاسخ به دوستان چپ رو!

دوست یا رفیق گرامی!

من به نشانی اینترنتی داده شده، نگاهیگذرا انداخته، برخی بخش های نوشته ی «الف.ت. د.» را خواندم. با شگفتی هرچهتمام تر دیدم که بیشتر موردهای آن نوشته که زمینه ای برای ناسزاگویی به کهن ترین،جا افتاده ترین و تاثیرگذارترین حزب سیاسی ایران: حزب توده ی ایران، قرار گرفته،برگرفته از یکی دو گاهنامه ای است که یکی از آنها به «ضد توده ای» بودن آوازهدارد: گاهنامه ی دوقلوی «پیک نت ـ راه توده». آن یکی (پیک ایران) را بخوبی نمیشناسم؛ ولی به هر رو، ارگان رسمی «حزب توده ایران»، «نامه مردم» (tudehpartyiran.org) است و چنانچه کسی نقد یا مانند این مورد از دید من بسیار مشکوک،ناسزایی بخواهد نثار این حزب نماید، باید چیزهای منتشر شده در ارگان رسمی آن را مدنظر قرار دهد. این ها را کسی به شما می گوید که خود انتقادات مشخصی به این جریانعمده ی کمونیستی در ایران دارد؛ ولی در اظهارنظر درباره ی عملکرد این یا آن آدم یاجریان سیاسی، جانب حق و راستی را نگه می دارد.

موضعگیری نوشته ی «الف.ت. د.» تنها دوگزینه ی دستِ بالا یا دستِ پایین را به نمایش می گذارد:

ـ یا با آدمی نادان روبرویی؛

ـ یا با آدمی مشکوک و کسی که در دورانیاینچنین که مجموعه چپ ایران با همه ی گوناگونی آن نیاز به نزدیکی و سازماندهی جبههای مشترک دارد، کوشش در آشوب به پا نمودن و آب را گل آلود کردن دارد.

گمان من بیش تر این دومی است. به عنوانعضو کوچکی از خانواده ی چپ ایران به همه ی چنین دوستان تندرو و بی انصافی که حتادر نمی یابند بخش عمده ای از آگاهی های پدران و مادرانشان و نیز نسل کنونی یعنیخود آنها از «حزب توده ایران» سرچشمه گرفته، سپارش می کنم پیش از هر چیز کوششنمایند تا مانند آن حزب، برنامه ی مشخصی که نشاندهنده ی جهان بینی و راه و روشسیاسی شان باشد، تدوین نمایند. آنگاه تازه هنوز نخستین گام را برداشته اند که بایدبا گام های دیگر پیگیری شود.

«حزب توده ایران» با همه ی خونی که ازآن رفته و با همه ی نارسایی ها و سستی هایی که در دو دهه ی گذشته، گریبانش راگرفته است، همچنان حزب «ارانی»، «روزبه»ها، «سیامک»ها، «حجری»ها، «سیمین مدرس»ها و«هاتفی» هاست. فراموش نکنید که هر تفی که پرتاب می کنید، بر روی صورت خودتان فرودخواهد آمد!

به عملکردها بنگرید! آیا چیزی سنجش پذیربا آن کار سترگ توده ای که «حزب توده ایران» در میهن مان به انجام رسانده، در خودمی بینید؟ می پندارم که آدم های راست پندار و راست کردار اینگونه گروهک هایپرهیاهو از خود شرمنده خواهند شد.

با مهر ب. الف. بزرگمهر

پی نوشت:

اطلاعیه «دبیرخانه کمیته مرکزی حزبتوده ایران»

اخیراً موضع گیری‌های متنوع و نظراتگوناگونی از طرف اشخاص و شخصیت‌های مختلف به نام هواداران حزب توده ایران منتشر وتبلیغ می‌شود که گهگاه به شدت مغایر سیاست‌های رسمی حزب توده ایران است.

حزب توده ایران بار دیگر مؤکداً اعلاممی‌کند طرح نظرات و موضع گیری‌های سیاسی حزب همچنان در ارگان مرکزی آن ”نامهمردم“، پایگاه اینترنتی حزب و یا توسط نمایندگان رسمی حزب سندیت داشته و دارد. حزبتوده ایران در قبال سایر موضع گیری‌های خارج از چارچوب رسمی اعلام شده هیچ گونهمسئولیتی نداشته و ندارد.

«دبیرخانه کمیته مرکزی حزب تودهایران» ٢٦ دی ماه ١٣٩٠

http://tudehpartyiran.org/detail.asp?id=1561

اطلاعیه رضا شهابی درباره ی جایزه ی حقوق بشر ـ اطلاعیه شماره ١٦ کمیته دفاع

2012-01-22T00:30:00.001+01:00

شنیده ام جایزه ای با عنوان حقوق بشر درحوزه ی کارگری به نام من اعلام و به شخصی به نام «مهدی کوهستانی» تحویل شده است. لازم می بینم به اطلاع عموم برسانم که نه بنده و نه هیچ یک از اعضای خانواده و نیزدوستانم که باور به استقلال کارگری دارند، در جریان این اتفاق نبوده ایم.

همچنین لازم به توضیح است که «مهدیکوهستانی» نه نماینده و نه همفکر من است.

در پایان از دوستان و عموم کارگران وتشکل های کارگری درخواست دارم که هر موردی را تنها با کمیته دفاع از اینجانب مطرحنمایند.

رضا شهابی – کارگر دربند ٣٠ دیماه ١٣٩٠

شماره تلفن سخنگوی کمیته دفاع از رضاشهابی ، آقای محمود صالحی : ٠٩١٨٨۷٤۷١٠٤

k.d.shahabi@gmail.com

www.k-d-shahabi.blogspot.com

ما نیازمند سامانه ای اقتصادی ـ اجتماعی بر بنیاد خواست و اراده ی توده های مردم هستیم!

2012-01-21T16:09:00.000+01:00

گفتگویی با فریبرز رییس دانا درباره یاوضاع اقتصادی ـ اجتماعی ایران

خطبه ی امروز ما به همین سادگی تمام شد. بنابراین، والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته!

2012-01-21T11:03:00.000+01:00

برگرفته از فیلم «مارمولک»

به همه ی آنها که دیده اند!

2012-01-20T23:12:00.001+01:00

بویژه به آن «اهل خانه» ای که پیش ترهابه دعاگویی سرگرم بود!

شخصی مولانا عضدالدین را گفت:

اهل خانه ی من نادیده به دعای تومشغولند.

گفت:

نادیده چرا، شاید دیده باشند!

عُبید زاکانی

«اهل خانه» نوشته است:

«... ادعاهايی مطرح شد که يقين دارم حتیبه فرض صحت عکس منتشره، ارتباطی با انگيزه ها و اهداف صاحب عکس نداشت.»١ با خود می اندیشم:

... پس ایشان هم سری به «فیس بوک» آنخانم زده و سیرِ دل هم خوانده و هم دیده است! من در «فیس بوک» عضو نیستم؛ ولی یکیاز دوستان، برایم تعریف نمود که آن "ورپریده" آنجا در صفحه اش شرح دادهکه چرا دست به چنین کاری زده و آبروی اسلام و «بیضه ی اسلام» و ... الی ماشاء اللههمگی را برده است.

«اهل خانه» پس از اندکی روده درازی بهاینجا می رسد که:

«... غير متخصص ترين افراد هم امروز بهاين نکته پی برده اند که اگر از جسم گلشيفته يا افراد ديگر «تصوير نيمه برهنه »‌منتشر يا به آنها منتسب می شود، سال هاست که سيرت و درون رهبر جمهوری اسلامی وگروهی از حاميان او به صورت « کاملاً برهنه»‌ در معرض ديد و قضاوت ملت ايران قراردارد. برای اثبات اين ادعا نمونه های فراوان وجوددارد که اين يادداشت به برخی ازآنها می پردازد»٢ وی پساز بیان چندین نمونه از «برهنگی رهبر»، در پایان می نویسد:

«نمونه های ديگری هم وجود دارد که هريکاز آنها به تنهايی برای عريان شدن سيرت و ماهيت رهبر جمهوری اسلامی کافی است»٣

«غوره ی به تازگی مویز شده» که هنوزنیامده، داد یکی از «آلترناتیوسازان» جبهه ی راست و فراراست مزدور «نیم پهلوی» وامپریالیست های ایالات متحد را درآورده بود، پیش تر در یکی از گفتگوهای گرم خود با«بی بی سی» گفته بود:

«... تشکلی باید درست شود که همانطور کهدر برخی دیگر از کشورهای دنیا تجربه شده هم مردم ایران بدانند که تکلیفشان با کیستو هم اگر قرار شد کشورهای دیگر طرف مذاکره ای داشته باشند، بدانند.»٤ (برجسته نمایی ها از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر)

بی گفتگو، منظور از «کشورهای دیگر»،کشوری در قلب آفریقا یا آمریکای لاتین و یا آسیا نبود. این سخنان تند و مزاجآتشین، آن «آلترناتیوساز» جبهه ی راست را که پس از سال ها رنج ـ البته نه بی مزد! ـ تنی چند زیر چتر خود گرد آورده، ناچار نمود تا افسار اسب این تازه پا به میداننهاده را بکشد که:

هی! بگذار کمی عرقت خشک شود! این همهتندروی برای چه؟ ما اینجا حق ”آب و گل“ داریم ... ۵

اکنون، «اهل خانه» گامی فراتر نهاده وحتا «... خود را فاقد حق و صلاحيت برای اظهار نظر در خصوص ميزان اختيار شخصی افراددر انتخاب پوشش و ساير جنبه های رفتار فردی و اجتماعی می داند»٦ و روشن نیست فردای روزگار چه نوبر تازه ای بهبازار سرمایه پیشکش خواهد نمود.

با خود می اندیشم:

ماجرای همه ی کسانی که از ترس جان یا بههوای آب و نان یا یافتن جایی نزد اربابان تازه، از کیش و آیین پیشین خود روی برگرداندهو به جبهه ای دیگر درمی آیند، همیشه همینگونه بوده و هست و خواهد بود:

آتشی مزاج هایی که بسیار زود گذشته یخود را به فراموشی می سپارند و می خواهند یکشبه ره صد ساله بپیمایند!

اکنون، نوبت این یکی است؛ پیشکاری کهجای تهی خداوندگارش را می کوشد تا پر نماید:

«کار خداوندگار خود نکند بلکه همی کار پیشکار کند»

ناصرخسرو

ب. الف. بزرگمهر ٣٠ دی ماه ١٣٩٠

پانوشت:

١ ـ آقای خامنه‌ای! شما هم عريان شده‌ايد،مجتبی واحدی، «خبرنامه بیطرف! گویا»

٢ ـ همانجا

٣ ـ همانجا

٤ ـ «روشن و سنجیده سخن گوییم!»، ب. الف. بزرگمهر، ٢١ شهریور ١٣٩٠

http://www.behzadbozorgmehr.com/2011/09/blog-post_8664.html

۵ ـ «ما دو سال است که دنبال چنین کنگره‌ایهستم و شبکه سکولارهای سبز برای راه‌اندازی چنین کنگره‌ای است. اگر آقای واحدی طرحما را مطرح می‌کرد، با آن مشکلی نداشتیم ... آقای واحدی طرح ما را برداشته و طرحخودش جا زده ...» (تارنگاشت «خودنویس»)

٦ ـ آقای خامنه‌ای! شما هم عريان شده‌ايد،مجتبی واحدی، «خبرنامه بیطرف! گویا»

تخلف صد میلیارد تومانی یکی از نمایندگان مجلس!

2012-01-20T21:33:00.000+01:00

یک مقام مسوول در تأمین اجتماعی از تخلفحدوداً ١٠٠ میلیارد تومانی یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در مجموعه تأمیناجتماعی خبرداد.

یک منبع آگاه در سازمان تأمین اجتماعیدر گفت‌وگو با فارس درباره تخلفات یکی از نمایندگان مجلس اظهار داشت:

تخلفات این نماینده گسترده است.

این مقام مسئول گفت:‌

در این دوره، اقداماتی که از سوی ایننماینده مجلس صورت گرفته، موجب شد پرونده وی سنگین‌تر شود.

وی یادآور شد:

این نماینده برای دو شرکت ١٠٠ میلیاردتومان وام دریافت کرده بود که ۵/١ میلیارد تومان برای این شرکت‌ها مصرف شده و مابقیپول مشخص نشده کجا رفته است.

وی افزود:

چندین پرونده برای این نماینده مجلس تشکیلشده که به مراجع قضائی و مجلس ارسال شده است.

برگرفته از «ویستا»

آیا «سرگوزی» سرِ عقل آمده یا «رژیم ولایت» بند را بازهم بیش تر به آب داده است؟

2012-01-20T20:42:00.004+01:00

«نیکولا سرگوزی»: هرگونه مداخله نظامی در ایران به جنگو هرج‌ومرج در خاورمیانه می‌انجامد!

«نیکولا سرگوزی»، رئیس جمهور فرانسه،روز جمعه هشدار داد هرگونه اقدام نظامی علیه تاسیسات هسته‌ای ایران، به «جنگ و هرجومرج» در خاورمیانه می‌انجامد.

«نیکولا سرگوزی» در جمع دیپلمات‌ها درپاریس گفت:

«فرصت محدود است. فرانسه هر کاری بتواندمی‌کند تا از مداخله نظامی پرهیز شود، اما تنها یک راه برای پرهیز از این مداخلهنظامی است: تحریم‌های سخت‌‌تر و قاطع‌تر.»

رئیس جمهوری فرانسه همچنین از دیگرکشورها خواست که دارایی‌های بانک مرکزی ایران را مسدود کرده و از واردات نفت ایرانخودداری کنند.

«نیکولا سرگوزی» تصریح کرد:

«آنهایی که نمی‌خواهند این تحریم‌ها را علیه رژیمی به اجرا درآورند کهکشورش را با دنبال کردن سلاح اتمی به سوی فاجعه می‌برد، در قبال خطر ویرانی جنگمسئول خواهند بود.»

رئیس جمهور فرانسه گفت:

«من به دوستان چینی و روس خود می‌گویم: ما را برای تضمین صلح در جهان یاری کنید... ما بی‌تردید به شما نیاز داریم.»

رئیس جمهور فرانسه در ادامه گفت:

«مداخله نظامی مسئله را حل نمی‌کند؛ امابه جنگ و هرج و مرج در خاورمیانه و چه بسا همه جهان بینجامد.»

یک روز پیش از این نیز آلن ژوپه، وزیرخارجه فرانسه با متهم کردن ایران به جدینبودن در مذاکرات هسته‌ای اظهار داشت برایپرهیز «از یک گزینه نظامی» باید بر شدت تحریم‌های ایران افزود.

فرانسه در صف مقدم کشورهایی بوده است کهخواستار شدت بخشیدن بر تحریم‌های ایرانبوده‌اند.

روز پنجشنبه دیپلمات‌های اروپایی گفتند،کشورهای عضو «اتحادیه اروپا» برای تحریم بانک مرکزی ایران به توافق رسیده‌اند؛ بهگفته این دیپلمات‌ها، برپایه این توافق کشورهای اروپایی به صورت گزینشی می‌تواننددارایی‌هایی را گمان می‌رود به برنامههسته‌ای ایران ربط دارد، مسدود کنند.

پیش از این ایالات متحده و بریتانیا نیزبانک مرکزی ایران را تحریم کرده بودند.

تحریم بانک مرکزی و همچنین زمزمه تحریم نفت در روزهای اخیر به شدتاز ارزش پول ملی ایران در برابر دلارکاسته است.

۱۳۹۰/۱۰/۳۰

برگرفته از تارنگاشت وابسته به دولتایالات متحد: «رادیو فردا»

عنوان نوشتار از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر

پی نوشت:

واژه ی تازه ای را به تارنگاشت «واژهنامه دهخدا»، پیشنهاد داده ام:

«سَرگوز» به آرش کسی که آماده ی گوزیدناست!

این واژه ی ترکیبی تازه را با الهام از نام خانوادگی رییس جمهور فراراست فرانسهساخته ام. ب. الف. بزرگمهر

گماشته ی رژیم جمهوری اسلامی، چه کسانی را می فریبد؟!

2012-01-20T18:50:00.000+01:00

علیرضا محجوب را می توان به گونه ای«ولی فقیه» برگمارده ی «ولایت فقیه» بر فراز سر کارگران ایران بشمار آورد که کمی پس از انقلاببهمن ۵۷ تاکنون، دبیركل دست پرورده و خانهزاد «خانه كارگر» رژیم جمهوری اسلامی بوده است. وی رییس «فراكسیون كارگری» مجلس«پاستوریزه» و «پیرو ولایت امر» فقیه نیز هست و همه ی این ها را در سایه ی خوبنمازخواندن و گوش به فرمان بودن خود بدست آورده است؛ همین دو ویژگی، بسیاری و ازآن میان وی را به نان و نوایی خوب و خداپسند در «ولایت امام زمان» رسانده است. راههمدردی با کارگران را نیز خوب یاد گرفته است؛ ولی در گفتگوهایش با کارگران ـ کهروشن نیست تاچه اندازه از اینجا و آنجا دستچین شده اند! ـ یادش نیز نمی رود کهاندازه و مرز دست اندازی کارگران به «دژ قدرت» را به آنها گوشزد نماید. در بخش پایانیگزارش زیر از زبان وی آمده است:

«همه تلاشها این است که این اتحادیه مقبولو معقول باشد؛ چرا که در این اتحادیه سران و با تجربه‌های كارگران بازنشستهحضور دارند كه می‌توانند ما را از تجربیات خود در تصویب و اصلاح قانون بهره‌مندكنند.»

می بینید؟! اتحادیه ی کارگری باید هم «مقبول»و هم «معقول» باشد و نقشی جز آگاهی رسانی از آب و هوای محیط های کارگری و بهرهمند نمودن آقایان از تجربیات خود ندارد! ولی آیا کارگران میهن مان ـ و شاید بهتراست بگویم «طبقه ی کارگر» ایران ـ گوشش شان به این سپارش های ریاکارانه بدهکار است؟ بی گفتگو، چنین نیست! آنها با همه ی کمبودها و نارسایی هایشان، هم این «ولی فقیه» برگمارده ، هم «ولیامر» او و هم دیگر «ولایتمداران» یا «دارندگان پروانه» ی رهبری این طبقه در ایران رادر کردار پشت سر نهاده و نشان داده اند که از همه ی آنها پیشروترند!

ب. الف. بزرگمهر ٣٠ دی ماه ١٣٩٠

||||||||||||||||||||||||

هزینه گذران زندگی كارگران هفتاد درصدافزایش یافته است!

رییس «فراكسیون كارگری» مجلس گفت:

با توجه به افزایش قیمت كالاهای داخلیكه به شدت با قیمت ارز گره خورده، هزینه گذران زندگی كارگران هفتاد درصد افزایش یافتهاست، بنابراین افزایش دستمزد كارگران نیز باید تابع تورم موجود باشد.

علیرضا محجوب كه در جمع اعضای «اتحادیهبازنشستگان و پیشكسوتان جامعه كارگری» سخن می‌گفت، با بیان اینكه مهمترین موضوعروز كارگران بازنشسته، پی‌گیری طرح همسان‌سازی بازنشستگان كشوری و تامین اجتماعیاست، افزود: طرح همسان سازی در دهه ی ٨٠ مطرح شد که متاسفانه تاكنون اجرایی نشدهاست.

دبیركل «خانه كارگر» در پاسخ به پرسش یکیاز بازنشستگان در خصوص دریافت «فرانشیز» در درمان مستقیم تامین اجتماعی، گفت:

این خلاف قانون است و من به عنوان نمایندهکارگران پی گیر شکایات شما پیشکسوتان هستم.

او در ادامه با اشاره به اینكه مدتی است«وزارت بهداشت و درمان» خواستار در اختیار گرفتن بخش درمان تامین اجتماعی است،اظهار داشت:

جامعه كارگری از استقلال بخش درمان تامیناجتماعی پشتیبانی می کند.

دبیر كل «خانه كارگر» كه در جمع اعضای «اتحادیهپیشكسوتان جامعه كارگری» سخن می‌گفت، با تاكید بر اینكه تشکیلات اتحادیه باید بسطو گسترش پیدا کند و خدمات خود را افزایش دهد، افزود:

همه تلاشها این است که این اتحادیهمقبول و معقول باشد؛ چرا که در این اتحادیه سران و با تجربه‌های كارگران بازنشستهحضور دارند كه می‌توانند ما را از تجربیات خود در تصویب و اصلاح قانون بهره‌مندكنند.

محجوب در خاتمه گفت:

«اتحادیه پیشکسوتان کارگری» از شمانخبگان و پیشکسوتان کارگری تشکیل شده است و اهداف این اتحادیه بر اساس تجارب شما پیشکسوتان،طرح ها و درس‌هایی عمومی و کلیدی مطرح شده شما پیگیری خواهد شد.

برگرفته از «ایلنا»

این گزارش در برخی جاها و بویژه نشانهگذاری ها از سوی اینجانب ویرایش شده است. ب. الف. بزرگمهر

دایره‌المعارف جبهه‌های انتخابات مجلس

2012-01-20T12:21:00.000+01:00

با نزدیک شدن انتخابات مجلس در شرایطکنونی هر روز جبهه‌ای جدید تأسیس می‌شود. با توجه به اینکه تعداد عبارات و اسم‌هاییکه با کلمات مرسوم می‌شود ساخت،‌ محدود است و از طرفی این محدودیت برای اهداف وآرمان‌ها هم وجود دارد، چند جبهه و رئوس اهداف را تقدیم می‌کنم تا دوستان به زحمتنیفتند.

در صورت استفاده از هر مورد معرفی شده،مبلغ یکصدهزار تومان به آدرس «خبرآنلاین» بفرستید. لطفاً مبلغ را نقداً پرداخت کنید. هیچ‌گونه حواله‌ای پذیرفته نمی‌شود. به قدر کافی قبلاً حواله کرده‌اند.

جبهه ایستادگی اصول و ارزش‌های متحدمهرورزی

نظر به لزوم ایستادگی بر اصول و ارزش‌هایاساسی در شرایط کنونی که از نظر اهمیت مهم می‌باشد و با توجه به مرگ بر اسرائیل وانحرافی و سایر جناح‌های منافق فقط ما می‌توانیم مهر بورزیم. لذا متحد شده‌ایم تابار دیگر به همه نشان بدهیم که باید ایستاد و ارزش‌ها و اصول را با اتحاد و مهرورزیگسترش نمود. خدا شاهد است نمی‌خواستیم وارد شویم؛ اما چاره‌ای جز نجات مملکت ازدست رقیب نبود؛ پس تکلیف نگذاشت که روی اصول و ارزش‌هایمان به شکلی متحد پا فشارندهیم؛ لذا ایستاده‌ایم با شدت هرچه تمام‌تر. کسانی که به شدت ایستادگی‌ مان شکدارند،‌ بیایند زیر پایمان بایستند تا بفهمند یک من ایستادگی ما چقدر وزن دارد.

جبهه اصول پایداری بر ارزش‌های ایستادگیمهربان

امروز دیروز نیست. امروز دیروز فردایی‌ستکه ما با اصول و ارزش‌هایمان می‌سازیم. ما هنوز همان جایی ایستاده‌ ایم که قبلاً ایستادهبودیم و پایدار می‌باشیم. لذا اگر کسی دست دشمن از دهانش بیرون بیاید، زانوی‌مانرا در نهایت مهربانی در حلقومش می‌کنیم تا بفهمد اصول ما با ارزش‌های آنها شوخیندارد.

جبهه وایسادگی که وایسادگی (شعبهندارد)

داداش ما وایسادیم که وایسادیم و ایستادگیمی‌نماییم که ایستادگی ‌نماییم. صاف هم ایستادگی می‌نماییم. ایستادگی باید قرص ومحکم باشد که کسی نتواند از این‌ور و آن‌ورش فشار بیاورد که منحرفش کند به شرق وغرب. لذا وایسادگی می‌کنیم که وایسادگی می‌کنیم سفت. ضمناً جبهه ما هیچ شعبه‌ایندارد. گول نخورید.

جبهه پافشاری اصولی بر ارزش‌هایمواضع اصل و پسران

در شرایط کنونی که بسیاری عوض پویایی،پویانمایی نموده و به جای ایستادگی پرفشار بر مواضع، در مقابل دشمن دست به نیم‌خیزشدگی نیمه اصولی زده‌اند و از نام ما نیز بهره برده و خود را «جبهه پافشاری اصولیبر ارزش‌های مواضع» می‌نامند، ما دوباره آمدیم. این بار با نام «اصل و پسران» کهثابت کنیم اصل قضیه ماییم و الباقی تقلبی می‌باشند. اینان نه از روغن حیوانیاستفاده می‌نمایند نه حتی پسته روی سوهان می‌ریزند. این جماعت باقالی عوض پسته می‌ریزند.دقت بفرمایید که پسته بوی پسته می‌دهد و باقالی بوی پا.

جبهه نیم‌خیزان پادرمیان پویانمایمنحرف

ما از کسی نمی‌ترسیم. آنها از ما می‌ترسند. آنها می‌گویند ما در همه جا دست داریم. لذا این دوره اساساً بی‌دست بازی می‌کنیم. فقط پادرمیانی می‌کنیم؛ اما مطمئناً پایمان در میان قضایا هست. اگر می‌خواستیم ایستادگیکنیم، آنقدر قدمان بلند بود که همه را ریز ببینیم. لذا نیم‌خیز می‌شویم که ببینیمبقیه را. البته ما نیم‌خیزمان هم از تمام‌قد رقبای کوتاه‌قدمان بلندتر است. ممکناست کمی منحرف به چشم بیاییم، آن هم به خاطر شکل ایستادن‌ مان (نیم‌خیزی) است. نگران چیزی نباشید.

نویسنده: ناشناس

برگرفته از «ویستا»

شاه می بخشه؛ شاهقلی نمی بخشه!

2012-01-19T11:22:00.001+01:00

روز گذشته، روزی نامه ی «پیک نت»، خبریساختگی از تیراندازی یک موتور سوار به «عالیجناب بوقلمون» درج نموده بود که من آنرا با عنوان « نوکری شوخی نموده و نوکری دیگر آن را "جدی" گرفته است!»* در تارنوشت خود درج نمودم. با تکذیب این داستان ازسوی «مدیر کل روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام» روشن می شود که یا چنان خبری ازبنیاد بی پایه بوده یا اگر هم چیزکی بوده برای کژ نمودن افکار عمومی ـ به گمانبسیار از ماجرای نامه ی فرمانده ی پیشین سپاه ـ به انجام رسیده و کوشش نموده اند تا به یاریمزدوران خود از آن خبری "دست اول" درست کرده به افکار عمومی قالب کنند! برای همین در زیر همان عنوان یادشده، به شوخی و جدی نوشتم:

«گرچه بادی بودن تفنگ را فراموش کرده،بنویسد!».

اکنون که گندِ کارِ دروغ پراکنی درآمده،گاهنامه ی مزدور دست بردار نیست و همچنان بر موضع خود پا یا چیزی دیگر می فشارد. خبرامروز آن درباره ی ماجرای ساختگی را بخوانید:

«مدیر کل روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام، روز گذشته، ظاهرا در پاسخ بهخبرنگارانی که از وی درباره تیراندازی به اتومبیل هاشمی رفسنجانی سئوال کرده بودنداین خبر را تکذیب کرد و گفت: ”مجمع تشخیص مصحلت نظام هیچ اعتنایی به این اخبارکذب ندارد و خبر تیراندازی به اتومبیل آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز کذب محض است.“در باره تغییر محافظان هاشمی نیز گفت:

”محافظان آیت الله هاشمی رفسنجانی عوضنشده اند و کماکان همان افراد قبلی محافظت از ایشان را برعهده دارند.“

پیک نت: معلومنیست، خبر تیراندازی به طرف اتومبیل هاشمی رفسنجانی که ظاهرا یک خبر امنیتی است،چه ارتباطی به مدیرکل روابط عمومی مجمع مصلحت دارد؟ و اگر این دو خبر که ایشان تکذیبکرده کذب محض است، چرا اینگونه در میان کارکنان رسانه های داخلی پخش است که روابطعمومی مجمع آن را تکذیب می کند ...»** (برجسته نمایی ها از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر)

ببینید زبانزدهای پارسی چگونه گواه می یابند: شاه می بخشه؛ شاهقلی*** نمی بخشه!

ب. الف. بزرگمهر ٢٩ دی ماه ١٣٩٠

* http://www.behzadbozorgmehr.com/2012/01/blog-post_2218.html

** http://pyknet.net/1390/03dey/29/page/32Rafsanjani.php

*** «شاهقلی» در این زبانزد آرشی عمومی چون «زیردست» و ویژه چون «نوکر» دارد.

هنر و هنرمند را اینچنین لجن مال می کنند!

2012-01-18T20:24:00.000+01:00

ای ـ میلی به دستم رسیده که تنهاتصویری است و بس؛ تصویری برهنه از گلشیفته فراهانی؛ کسی که شاید روزی آرزویهنرمندی بزرگ شدن را در سر می پرورانده است. به چشم های همچنان بیگناهش نگاه میکنم و غمی سراپایم را فرامی گیرد.

برای یکی از دوستان در گفتگویی تلفنی دربارهی چنین تصویری توضیح می دادم که چگونه هنر و هنرمند را اینچنین لجن مال می کنند. می گوید:

خوب؛ در فیلم اشکالی ندارد!

برایش بخشی از سخنان «آلن دالس»، مامورباهوش و پرآوازه ی سازمان «سیا» در سال های پایانی «جنگ جهانی دوم» که کم ماندهبود قراردادی یکسویه به زیان اتحاد جمهوری های شوروی سوسیالیستی و همه ی مردم جهانمیان ایالات متحد و بخشی از دستگاه فاشیسم هیتلری را سر و سامان بدهد و پس از آننیز به سرپرستی آن سازمان اهریمنی گماشته شد را می خوانم که همین امروز، رفیقی درنوشته ی خود برایم فرستاده است:

«ما با تمام امکانات، از باصطلاح “هنرمندانی” که سکس پرستی، خشونت، سادیسمو خیانتکاری ـ در یک کلام، هر نوع سقوط اخلاقی را به شعور بشر حُقنه کرده، رسوخ میدهند، حمایت و پشتیبانی خواهیم کرد.

ما هرج مرج و گیجی را در کشورها رواجمی دهیم. ما بی سر و صدا، اما بطور پیگیر و فعالانه مقامات را بسوی استبداد، رشوهخواری و بی مرامی سوق خواهیم داد. ما بوروکراتیسم و بی سر و سامانی را به یک فضیلتتبدیل خواهیم کرد. در اینصورت، صداقت و راستی، به یک مفهوم مسخره و کهنه بیادگارمانده از گذشته و غیرلازم برای هیچ کس، تبدیل خواهد شد. تخم خودسری و گستاخی،دروغگویی و ریاکاری، اعتیاد به الکل و مواد مخدر، ترس حیوانی از همدیگر و بی شرمی،خیانتکاری، ناسیونالیسم و دشمنی میان خلقها را بی سر و صدا خواهیم کاشت و همه آنهاشکوفه خواهند داد؛ و تنها شمار کمی، شمار واقعا بسیار کمی به ماهیت مساله پیخواهند برد یا خواهند فهمید که چه روی می دهد. آنها را هم در تنگنا قرار می دهیم، به آلت تمسخر دیگران تبدیل می کنیم، راههای بدنام کردن و تفاله های جامعه نامیدنآنها را می یابیم»١

... و سپس می افزایم: نمایش «سِکس» وهماغوشی مرد و زن، لزوما هیچگونه پیوندی با درونمایه یک فیلم یا اثری هنری نداشته ونمی تواند داشته باشد ... دورنمایه ی یک جُستار در یک اثر هنری را می توان به شکلهای گوناگون نمایش داد.٢ سودبردن از «سِکس» در فیلم هایی که جُستارها و دیدگاه های کم و بیش همه آنها ازسامانه ی تبهکار امپریالیستی سرچشمه می گیرد، تنها بند بند کردن و از میان بردنهرگونه مهر و مهربانی و ژرف ترین پیوندهای میان زن و مرد و فروکاستن آن به بی ارزشترین شکل ممکن است ...

پس از این گفتگوی راه دور، یادم میاُفتد هنگامی پیش از این که هنوز تارنوشت خود را راه اندازی نکرده بودم، نوشتاریدرباره ی پیوند میان «کل» و «جزء» در یکی از گاهنامه های اینترنتی درج نموده بودمکه جُستار آن با این تصویر دریافتی، آنچه در گفته های «آلن دالس» به میان آمده وچیزهای بی شرمانه و ضدانسانی که به اموری پذیرفته شده و پیش پا افتاده دگرگون شدهاند، بی پیوند نیست. خوشبختانه با آنکه از انتشار آن گاهنامه از سوی حاکمیتواپسگرا و تبهکار جمهوری اسلامی مدت ها پیش جلوگیری شده، نسخه ای دیگر از آن نوشتاررا در یک تارنگاشت خوب و پیشروی افغانی می یابم. در بخشی از آن، آمده است:

«... جمع کمی اجزاء یک روند یا ماهیت با ”کل“ آن یکی نیست و یا به زبان دیگر،”کل“، مجموعه کمّی اجزاء تشکیل دهنده خود نیست که چیزی از نظر کیفی دیگر است. در ”کل“،مجموعه دگرگونی های کمّی به دگردیسی کیفی می انجامد. برای آنکه نمونه هایی روشن ازطبیعت و جامعه داده باشم، دو نمونه را یادآوری می کنم:

یکی نمک خوراکی که برای آدم ها و بسیاریاز جانداران ترکیبی ضروری برای ادامه زندگی است. و از آمیزش دو عنصر «سُدیُم» (نشانهاختصاری در شیمی: Na) و کُلُر (نشانهاختصاری در شیمی: Cl) پدید می آید. هر دو عنصر، بویژه سُدیم سمّیو کشنده هستند؛ ولی از درهم آمیختگی آن دو ”جزء“، ”کل“ی بدست می آید که برای بسیاریاز جانداران سودمند و حتا ضروری است.

نمونه دوم هنر رقص است. اجزاء هنر رقصرا جُنبش های هم آغوشی میان مرد و زن (سِکس) تشکیل می دهند. این هنر، در دوره ایکه کمابیش در همه جا پویش تکاملی خود را از سر گذرانده، در کلّیت خود و آنگاه کههمه اجزاء تشکیل دهنده آن در مجموعه ای یگانه و همسو، با یکدیگر همساز شده اند،بسیار زیبا و دل انگیز بوده، نشانه ای از برانگیختن میل جنسی دربرندارد. در اینجانیز، اگر خوب بنگریم، ”کل“ ، با مجموع اجزاء تشکیل دهنده خود یکی نیست و کیفیتکاملا نوینی به دست می آورد. ولی اگر، هنر رقص و رقصیدن را، دانسته یا نادانسته،چنانکه در برخی "رقص" های بی ریشه و من درآوردی دنیای باختر بخوبی بهچشم می خورد و نشانه سقوط هنری است، به اجزاء آن بخش کنیم و با گزافه نمایی جزییاز اجزاء، رابطه و پیوند آن را با دیگر اجزاء و در پیامد آن با ”کل“ کار بگسلیم،تنها اجزاء به دیده خواهند آمد و ”کل“ ناپدید می شود.»٣

هم امروز به نوشتار دیگری دربارهبازیابی نسخه ی اصلی نامه ای از یکی از بزرگ ترین و ارجمندترین موسیقی دانان و آهنگسازان(و شاید بزرگ ترینشان در همه ی دوره های تاریخ!) در یکی از تارنگاشت ها برخوردم وآن را در تارنوشتم درج نمودم.٤ آهنگسازی که با همه ی برانگیختن ها و وسوسه ها برایبه خدمتگزاری واداشتنش، هیچگاه در برابر اشراف و سایر انگل های اجتماعی دوران خود سرخم نکرد و با همه ی آزارها، کارشکنی ها وسوء استفاده های زالوها از هنرش، آزاده زیست.

دوباره یاد آن کاریکاتوریست کم و بیشتوانا می افتم که در دوره ی سستی ها و نارسایی های بزرگ چپ در میهن مان، دانشسیاسی اش شوربختانه چیزی بیش از «لیبرال دمکرات» های "آزادیخواه" «جنبشسبز» قد نمی دهد و با خوار شمردن مردمی سرفراز و آزاده که می توانند و باید نماداستواری و پایداری در برابر زورگویی های امپریالیست ها و هژمونی جویان برای دیگرمردم جهان باشند، «ساعت کُره ای» نقش می زند و شانه به شانه ی مشتی خودفروخته درفلان تارنگاشت وابسته می ساید ...

با خود می اندیشم:

«چه روز شگرفی! همه ی اینها با هم یکجا: تن برهنه ی نگاهی بیگناه، ”ساعت کره ای“، سخنان بی شرمانه ولی رُک و پوست کنده ی رییسبی همه چیز فلان سازمان جاسوسی، احساسی درگیر و انگیزشی برای نوشتن این چند خط؛هرچه می خواهید آن را نام بگذارید!

ب. الف. بزرگمهر ٢٨ دی ماه ١٣٩٠

پانوشت:

١ ـ «ارزشهای» آمریکایی، ا. م. شیری،۲۸ دی ماه ۱۳۹۰ ، برگرفته از ـhttp://www.geopolitika.kz

٢ ـ «یکی از جهات مهم به هم پیوستگی شکلو مضمون آن است که شکل بدون مضمون ومضمون بدون شکل وجود ندارد و نمی تواند وجودداشته باشد. مضمون برای آن که مضمون یک شیئی یا پدیده باشد باید شکلی به خود بگیردو شکل برای آن که شکل یک شیئی و پدیده باشد باید مضمونی را جلوه گر سازد. مثلا یکشیوه تولیدی که شالوده یک صورت بندی اجتماعی ـ اقتصادی است مجموعه ای است جدانشدنیاز نیروهای مولده و مناسبات تولیدی. نیروهای مولده که مضمون را تشکیل می دهند، نمیتوانند تنها و مجزا بدون آن که ترکیب و ساختی به شکل مناسبات تولیدی داشته باشند،بوجود آیند. کما این که مناسبات تولیدی (شکل) هم نمی تواند به حالت جداگانه، بدونآن که مضمونی از نیروهای مولده داشته باشد، وجود خارجی پیدا کند. وحدت این دو جنبهجدایی ناپذیر است که شیوه تولید را تشکیل می دهد.

در یک اثر هنری نیز این وحدت شکل ومضمون به روشنی پیداست. هیچ اثر هنری در هر سبک و رشته ای باشد، نمی تواند از یکسو فاقد مضمونی باشد و از سوی دیگر این مضمون حتما به صورت یک سبک، یک ژانر واستفاده از موازین آفرینش هنری یک مکتب در هر رشته بروز می کند. انکار هر یک از ایندو جنبه، هنر را از هنری بودن خارج میکند. یک نوشته اگرفاقد شکل هنری باشد و تنها مضمونی را منعکس کند، حداکثر یک مقاله خود یا یک رسالهعلمی است نه یک قطعه ادبی. از سوی دیگر یک نوشته هر قدر هم به شکل ادبی پیراسته وپرداخته گردد، اگر مضمونی را صاحب نباشد حداکثر بازی با کلمات و تصاویر و رنگ ها وتمرین مهارت خواهد بود؛ نه یک اثر هنری. نمایندگان هنر بورژوایی بسیار کوشیده اندکه عقاید و جهان بینی های منحط یا سازشکارانه مبتذل یا ناامید کننده خود را کهمضمون اساسی آثارشان است، تحت لوای «اصالت شکل» یا «فرمالیسم» تبلیغ کنند. آن هامدعی نفی مضمون برای آثار هنری شده و وجود یک شکل ناب و منزه از محتوی را می ستایند. چنین عقیده ای (که خود مضمونی است برای آن آثار مدعی فقدان مضمون)، هنرمند را علیرغماستعدادش در مقابل بتی به نام «شکل خالص» به زانو در می آورد و او را از سرچشمه فیاضو الهام بخش هنر که زندگی اجتماعی است به دور می افکند.» (ماتریالیسم دیالکتیک، فصلچهارم: مقولات دیالکتیک، پیوند دیالکتیکی شکل و مضمون، اثر قهرمان زنده یاد: امیرنیک آیین، انتشارات حزب توده ایران)

برجستهنمایی از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر

٣ ـ تارنگاشت «مشعل»:

http://www.mashal.org/content.php?t=%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87%20%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%DB%8C%DA%A9%DB%8C%20%C2%AB%D8%AC%D8%B2%D8%A1%C2%BB%20%D9%88%20%C2%AB%DA%A9%D9%84%C2%BB%20%D8%A8%D8%A7%20%DB%8C%DA%A9%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1%20&c=bainenmelal&id=00561

٤ ـ «بازیافت نامه‌ای مهم از آهنگسازانقلابی دوران!»
http://www.behzadbozorgmehr.com/2012/01/blog-post_2336.html

رابطه دیالکتیکی «جزء» و «کل» با یکدیگر ـ بازانتشار

2012-01-18T20:02:00.000+01:00

به بهانه پیشگفتار

نگاهی به نوشته ها و برگردان های آقای ش .م. بهرنگ که بگونه ای کم و بیش منظم در یکیدو تارنگاشت درج می شود، مرا بر آن داشت که این یادداشت کوچک را فراهم نمایم. پیشتر انتقادم را از شیوه نگارش نامبرده، از طریق تارنگاشت «فرهنگ توسعه»، برایشانفرستاده ام. امیدوارم به دست نامبرده رسیده و مورد توجه شان قرار گرفته باشد. برایشان، از جمله نوشته بودم:

«... این شیوه نگارش مانند آن است که به شوخیبگوییم: همه اجزاء غذایی را که برای پختن آماده نموده ایم، یکراست به معده سرازیرکنیم و بینگاریم که چه تفاوتی دارد! آخر سر همه چیز در آنجا با هم می آمیزند».

در این یادداشت کوتاه، با یادآوری تنها یک نمونه از کارنامبرده، بیشتر به جُستار مهم رابطه «کل» و «جزء» با یکدیگر خواهم پرداخت و کمترشیوه نگارش نامبرده، مورد بررسی قرار خواهم داد.

پرداختن به شیوه کار نامبرده، برایم بهانه ای است که جُستاریادشده را کمی بیشتر شکافته و توجه خوانندگان، بویژه کسانی که به کارهای پژوهشیروی می آورند را به اهمیت درنظر گرفتن این رابطه، چه از نظر آمایش درونمایه کار،چه از نظر ساختار و شکل (برونزد) آن جلبنمایم.

***

بهتر است یکراست کار را از بررسینمونه ای مشخص از کار آقای بهرنگ آغاز کنیم. برای این کار یکی از نوشته های ایشانبه نام: «پای منبر بزرگان،بهانه ای برای تمرین تفکر مفهومی،دموکراسی چیست؟»۱ را، به عنوان مشت نمونه خروار، برگزیده ام که چنینآغاز می شود:

«فئودال مومیائی برخاسته از گور قرون، پس از این که تعریف باصطلاح تئوریکی ازمفهوم «آزادی» را تحویل مخاطبان بخت برگشته می دهد، به مسئله ملی اشاره می کند و دیکتاتورهای بزرگ را کهمخالف حل مسئله ملی بوده اند، نام می برد :

ـ لنین، استالین، مائو.

ـ بعد به توضیح مفهوم «دموکراسی» همتمی گمارد.

ـ دموکراسی کلمه شرقی نیست، دموکراسی را اشراف بنده دار، فئودال و دربار و بازماندگانشان همانقدر دوست دارند که وبا و حصبه و طاعون را.

ـ دموکراسی اصطلاحی است که در جریان انقلابات ضد فئودالی ـ بورژوائیفرمولبندی شده است و یافتنش در گورستان های بیستون دشوار است و لذا سخنور دستپاچه، دست بدامن کلکشرقی می شود و کلمه «دموکراسی» را با کلمه «دموکرات» جایگزین می سازد.

ـ اما بدون توضیح مفهوم«دموکراسی»، کشف معنی دموکرات آسان نیست و لذا کلک دیگری بر کلک اول می افزاید ومثل شاگردان کودن مدرسه های ایران، در مشق انشا، اعلام می کند که برخی ها آزادی خواهاند و دموکرات نیستند و برخی ها دموکرات اند ولی آزادی خواه نیستند.

ـ این نوعی گریز عوامفریبانه نیمهفئودالی ـ نیمه بورژوائی از تصریح معانی مفاهیم، از تعریف علمی مفاهیم است.

ـ این ترفند، ضمنا بهمعنی قالب کردن خصلت همیشه همان انتزاعی و غیرتاریخی به مفهوم مبهم «دموکراسی» است.

ـ انگار دموکراسی همیشه وجود داشتهاست و پدیده ای ماورای اجتماعی و غیر تاریخی است.

ـ کله شنونده از کثرتدانش واره قلابی کسب شده، در حال انفجار است ولی سخنور بیرحمانه ادامه می دهدو بی مقدمه می گوید که پیشه وری دموکرات بوده است و دلیل می آورد که خواهان برابری حقوق زنو مرد شده است و زیر لب با زرنگی یک دلال روستائی می گوید که او استالینیست بوده است.»۲

هر اثر ادبی و پژوهشی، صرف نظر اززمینه کاری آن، در ساده ترین شکل آن گاه پیشگفتار، سرآغاز، بخش اصلی که خود گاهدربر گیرنده زیربخش های گوناگونی است و بخش پایانی (نتیجه گیری یا ...) رادربردارد. این بخش ها باید با هم ارتباط زنده داشته باشند تا اثر را در کلیّت خود،اثری جاندار ساخته، خوانندگان را به کنجکاوی و پیگیری بیشتر برای دریافتن آن کهبیشتر با لذت نیز آمیخته است، وادارند. در سایر زمینه های هنری نیز چنین است. بهعنوان نمونه در موسیقی بومی خودمان، تقریبا همواره کار با «پیش درآمد» (مانندپیشگفتار در اثر ادبی) آغاز می شود و آمیختگی نت ها، «کل» یگانه و گوشنوازی پدیدمی آورد که شنونده را به خود می کشد.

بیشتر واژه ها، خود به تنهایی یکبُردار هستند که پیشاپیش به سویی سمتگیری شده اند. در یک اثر خوب ادبی (و حتاپژوهشی)، با کنار هم گذاشتن واژه ها، این بُردارها در مجموعه ای یگانه به سویآماج مشخصی نشانه گیری شده اند و اگر خوب آرایش یافته باشند، بر هدف می نشینند. درهمینجا روشن می شود که یک اثر خوب ادبی یا پژوهشی، اثری هدفمند بوده، جامع و مانع است. افزون بر این، در آن باید از همان نخست روشن باشد که با چگونه مخاطبی سر و کاردارد و بسیاری نکته های دیگر که جای پرداختن به آنها در اینجا و در صلاحیت من نیست.

در نوشتار یادشده بالا، به جز نکتهآخر درباره مخاطبین اثر، تقریبا هیچکدام از نکات دیگر و نیز برخی نکات دیگری که ازکنار آنها گذشته ام، رعایت نشده است. با این همه، کاستی های شیوه نگارش نوشتار، باآنکه بسیار چشمگیر است، چندان توجه مرا به خود جلب نکرده است. آنچه مهم تر است وبه احتمال نزدیک به یقین، شیوه نگارش را نیز متاثر ساخته است، در نظر نگرفتن رابطهدیالکتیکی «کل» و «جزء» در آن و دیگر نوشتارهای نامبرده است که بسی چشمگیرتر است.

همانگونه که بخوبی دیده می شود، درونمایهنوشتار یادشده، دربرگیرنده جستارها و گفته های پراکنده و تکه پاره ای است که گرچههرکدام به نوبه خود از ارزش بسیاری برخوردارند و برای گردآوری آنها کار زیادیانجام شده، در بیشتر جاها هیچگونه ارتباط منطقی با یکدیگر ندارند. درست مانند آنکه مواد اولیه با کیفیت بسیار خوبی برای پختن غذایی خوشمزه و مطبوع فراهم شده وآشپز به ناشیانه ترین شکل و بی آنکه کمترین زحمتی برای آماده نمودن غذا به خودداده باشد، آن را نیم پخته و حتا خام در جلوی مهمانانش نهاده است. به این ترتیب ـو باید گفت با تاسف بسیار ـ این نوشتار و دیگر نوشتارهای مانند آن را کار پژوهشینمی توان نامید و کار انجام شده، چیزی بیش از گردآوری مطالب از اینجا و آنجا نیست. این کاستی در برخی دیگر از نوشته های آقای بهرنگ نیز چشمگیر است. در واقع، نوشتار یادشدهدربرگیرنده اجزایی پراکنده و خوب پرداخته نشده است که به هم پیوستگی نداشته و کلیت یگانه و هدفمندی را نمی سازند. حتا چنینبه نظر می رسد که نویسنده در برخی جاها، با تکه تکه نمودن جُستاری در میان نهادهشده از سوی یک فیلسوف یا اندیشمند، همان اشتباه را این بار از جهت مقابل انجامداده است. از سویی اجزاء گرد آوری شده کلیت یگانه ای ندارند و از سوی دیگر کلیتیگانه جُستارهای برگزیده، تکه تکه شده و هر تکه به تنهایی یا همراه با دیگر تکهها، دیگر نمودار کُلیت جُستار نیستند.

نوشتار یاد شده، نمونه بسیار خوبیبرای نشان دادن درستی این حکم دیالکتیکی است که جمع کمی اجزاء یک روند یا ماهیت با«کل» آن یکی نیست و یا به زبان دیگر، «کل»، مجموعه کمّی اجزاء تشکیل دهنده خودنیست که چیزی از نظر کیفی دیگر است. در «کل»، مجموعه دگرگونی های کمّی به دگردیسیکیفی می انجامد. برای آنکه نمونه هایی روشن از طبیعت و جامعه داده باشم، دو نمونهرا یادآوری می کنم:

یکی نمک خوراکی که برای آدم ها وبسیاری از جانداران ترکیبی ضروری برای ادامه زندگی است. و از آمیزش دو عنصر سُدیُم۳ و کُلُر۴ پدید می آید. هر دو عنصر، بویژه سُدیم سمّی و کشندههستند؛ ولی از درهم آمیختگی آن دو «جزء»، «کل»ی بدست می آید که برای بسیاری ازجانداران سودمند و حتا ضروری است.

نمونه دوم هنر رقص است. اجزاء هنررقص را جُنبش های هم آغوشی میان مرد و زن (سِکس) تشکیل می دهند. این هنر در دورهای که کمابیش در همه جا پویش تکاملی خود را از سر گذرانده، در کلّیت خود و آنگاهکه همه اجزاء تشکیل دهنده آن در مجموعه ای یگانه و همسو، با یکدیگر همساز شده اند،بسیار زیبا و دل انگیز بوده، نشانه ای از برانگیختن میل جنسی دربرندارد. در اینجانیز، اگر خوب بنگریم، «کل»، با مجموع اجزاء تشکیل دهنده خود یکی نیست و کیفیتکاملا نوینی به دست می آورد. ولی اگر، هنر رقص و رقصیدن را، دانسته یا نادانسته،چنانکه در برخی "رقص" های بی ریشه و من درآوردی دنیای باختر بخوبی بهچشم می خورد و نشانه سقوط هنری است، به اجزاء آن بخش کنیم و با گزافه نمایی جزییاز اجزاء، رابطه و پیوند آن را با دیگر اجزاء و در پیامد آن با «کل» کار بگسلیم،تنها اجزاء به دیده خواهند آمد و «کل» ناپدید می شود.

می پندارم که اهمیت درهم آمیختناجزاء با یکدیگر برای ساختن کلی یگانه با این دو نمونه، کمی روشن تر شده باشد.

تکرار سخن دیگران، بویژه اگر دربرگیرندهسخنانی قُلمبه سُلمبه نیز باشد، بدون آنکه آن را برای خود خوب هضم کرده باشیم، هنرنیست که حتا کاری زشت و ناپسند است. از آن گذشته و مهم تر «آبی برای کسی گرم نمیکند» و سودی دربر ندارد. اگر می نویسیم و می خواهیم چیزی درخور ارائه دهیم،ناچاریم اجزاء کارمان را خوب به هم پیوند دهیم و از همه آن اجزاء، درهم آمیزشییگانه و کم و بیش خوشدست بیرون آوریم و این البته کار هر کس نیست:

کار هر خر نیست خرمن کوفتن گاو نَر می خواند و مرد کهن

ب. الف. بزرگمهر ٢٧ اُردی بهشت ١٣٨٨

پی نوشت ها:

۱ ـ «پای منبر بزرگان،بهانه ای برای تمرین تفکر مفهومی،دموکراسی چیست؟»، تارنگاشت«فرهنگ توسعه»،

http://www.farhangetowsee.com/304/304-9.htm

۲ ـ همانجا

۳ ـ سُدیُم یا ناتریُم، فلزی بسیارسمی و کشنده، نشانه اختصاری در شیمی Na

۴ ـ کُلُر، غیر فلزی کشنده و سمی، نشانه اختصاری در شیمی Cl

تارنگاشت «مشعل»:

سر قذافی و لیبی هم همین بلا را آوردند!

2012-01-18T12:35:00.001+01:00

گزارش زیر از خبرگزاری «ریانووستی» است. نکته های مهم آن را برجسته نمایش داده ام. این گزارش بخوبی نشان می دهد که رژیم جمهوریاسلامی از مدت ها پیش همان راهی را پیموده و می پیماید که پیش از وی رژیم قذافیپیموده بود: گردن نهادن به سازش هایی نادرست و نابجا، برخلاف منافع ملی ایران باکشورهای امپریالیستی! در چنین سازش هایی، حاکمیت های مافیایی کشورهایی چون روس نیزنقش شناخته شده ای بر دوش دارند؛ آنها از سویی نگران درگیر شدن در جنگی ناخواستههستند که در صورت آغاز آن با شتاب منطقه ای بزرگ پیرامون ایران و از آن میان روسیهرا نیز دیر یا زود به آتش خواهد کشاند و از سوی دیگر منافع ملی گرایانه («ناسیونالیستی»)* شان، آنها را برخلاف منافع ملی دراز مدت خود بهسوی همدستی و همکاری با کشورهای امپریالیستی می کشاند.

کشورهای امپریالیستی با آنکه سامانه ی بیسامان سرمایه امپریالیستی به دلیل های عینی و تاریخی روزبروز زمینگیرتر شده و از افق تاریخی آن هرچه بیش تر کاسته می شود، در زمینه ی کاربرد روش هایکوتاه مدت و تاکتیکی سیاسی ـ دیپلماسی همچنان از برتری آشکار و چشمگیری در سنجش باکشورهای پیرامونی و حاکمیت هایی چون ایران و حتا روس برخوردارند. افزون بر آنکه،برای آنها هیچ قراردادی، حتا قراردادهایی که میان خود می بندند، نیز ارجمند نیست وآنجا که منافع سرمایه لازم بداند با بیشرمی زیرپا گذاشته می شوند.

سرنوشت حاکمیت هایی چون ایران، روس وشماری دیگر مانند آنها نیز که از سویی پشتوانه ی توده ای و مردمی خود را از دستداده و چهار اسبه بسوی گسترش هرچه بیش تر سیاست های نولیبرالی سرمایه در کشورهایخود می تازند و از سوی دیگر کوشش در گردنکشی و سربلند کردن در برابر سرمایه داران گردنکلفت تر از خود دارند، چیزی جز پذیرش خواری و سرنگونی به دست ششلول بندهای دمکرات "جامعه ی جهانی" نبوده و به همراه آن، هست و نیست ملت های خود را نیز بهباد خواهند داد.

ب. الف. بزرگمهر ٢٨ دی ماه ١٣٩٠

* با میهن پرستی یکی گرفته نشود!

|||||||||||||||||||||||||||||||||||

خبرگزاری «ریا نووستی»:

روسیه معتقد است تمام امکانات برایازسرگیری مذاکرات در باره مساله هسته ای ایران در چهارچوب گروه «١+۵» موجود است.

این مطلب را «سرگی لاوروف» وزیر امورخارجه روسیه در نشست خبری برای جمع بندی نتایج فعالیت دیپلماسی روسیه در سال ٢٠١١میلادی اظهار داشت.

لاوروف گفت:

«ما معتقدیم تمام امکانات برای ازسرگیریمذاکرات گروه ”١+۵“ و ایران موجود است و به این خاطر که گاهی برای این روندها مانعبوجود می آورند، بسیار نگران هستیم».

به گفته وزیر امور خارجه روسیه، وقتیایران در پاییز در راستای سازش با غرب حرکت کرد، در ماه نوامبر گزارش «آژانس» منتشرشد که سروصدای بی فایده ای را از جمله در رسانه های گروهی بوجود آورد.

لاوروف گفت:

«اکنون بازدید هیات «آژانس بین المللیانرژی اتمی»از ایران تدارک دیده می شود و ایرانی ها برای رسیدگی به مسایل سوء ظنبرانگیز در رابطه با بعد نظامی احتمالی برنامه هسته ای خود ابراز آمادگی کرده اند؛اما دوباره همچون پاییز گذشته باصطلاح ترمز کننده هایی ظاهر می شوند چون هماناهمزمان با این بازدید، تصمیم گیری اتحادیه اروپا درباره اعمال تحریم های جدید و بسیارشدید علیه ایران از جمله ممنوعیت خریداری نفت این کشور ومحدودیت محسوس عملیات بابانک مرکزی ایران برنامه ریزی شده که مثل اینست عمدی باشد».

به گفته لاوروف «بار دیگر تطابق وهمزمانی مشهود است».

وزیر امور خارجه روسیه اظهار داشت:

«اکنون ایران منتظر هیئت برای آغازگفتگوی جدی در خصوص مسایل جدی است؛ اما تحریم هایی که به تصویب اتحادیه اروپاخواهند رسید به بهبود محیط برای ثمربخش بودن مذاکرات کمک نخواهد کرد».

یادآور می شود «علی اصغر سلطانیه» نمایندهایران در «آژانس بین المللی انرژی اتمی» روز سه شنبه اطلاع داد هیات نمایندگی «آژانس»از ٢٩ تا ٣١ ماه ژانویه از ایران بازدید به عمل خواهد آورد.

آمریکا و برخی از دیگر کشورها معتقدندکه ایران تحت پوشش برنامه صلح آمیز هسته ای سرگرم ساخت سلاح هسته ای است. مقامات ایرانیبا رد این اتهامات بارها اعلام کرده اند که برنامه هسته ای این کشور صرفا جهت رفعنیازهای انرژی است.

گروه «١+۵» میانجیان بین المللی حلمساله هسته ای ایران از سال ٢٠٠٣ میلادی (١٣٨٢) به همراه «آژانس بین المللی انرژی اتمی» خواهان آن است که ایران کارهای مربوط بهغنی سازی اورانیوم را که برای رژیم منع گسترش هسته ای خطرساز است، متوقف سازد.

اوضاع در اطراف برنامه هسته ای ایران پساز گزارش اخیر «آژانس بین المللی انرژی اتمی» متشنج شد. «آژانس» در گزارش خوداعلام نمود که ایران تا سال ٢٠٠٣ میلادی کارهایی در راستای ساختن سلاح هسته ایانجام می داد و ممکن است چنین فعالیتی امروز نیز وجود داشته باشد.

خبرگزاری «ریا نووستی» ٢٨ دی ماه ١٣٩٠

این گزارش در برخی جاها بویژه در نشانهگذاری ها از سوی اینجانب ویرایش شده است. ب. الف. بزرگمهر

بازیافت نامه‌ای مهم از آهنگساز انقلابی دوران!

2012-01-18T11:01:00.001+01:00

در آلمان نامه‌ای از آخرین سال‌های زندگی«بتهوون» پیدا شد. محتوای نامه پیش از این شناخته شده بود؛ اما بازیافتن اصل نامه‌یآهنگساز بزرگ، رویدادی هیجان‌انگیز است. این نامه به زودی برای تماشای همگان بهنمایش گذاشته می‌شود.

نامه‌ای که از «لودویگ وان بتهوون» (١٨٢۷– ١۷۷٠) آهنگساز بزرگ آلمانی به دست آمده، پیش از این برای کارشناسان آثار اینآهنگساز بزرگ شناخته شده بود و رونوشتی از آن وجود داشت. ده‌ها سال گمان می‌رفت کهاصل نامه از بین رفته است؛ اما به تازگی نامه‌ی مزبور به همت یکی از دوستداران «بتهوون»پیدا شده و در اختیار یک نهاد فرهنگی قرار گرفته است.

«بتهوون» نامه را به پاریس خطاب بهنوازنده و آهنگسازی به نام «فرانتس آنتون اشتوکهاوزن» نوشته است. آهنگساز بزرگ درنامه از دوست خود می‌خواهد که به او در فروش آخرین اثرش، «مساسولمنیس» کمک کند. «بتهوون»در نامه می‌گوید که این قطعه موسیقی مذهبی بهترین اثری است که تا آن زمان تصنیفکرده است.

«بتهوون» این نامه شش صفحه‌ای را در سال١٨٢٣، یعنی ٤ سال پیش از مرگ، به روی کاغذ آورده و در آن از بیماری و بی‌پولی شکوهکرده است. «بتهوون» در زمان نگارش این نامه ناشنوا بود و در نامه از دردی در چشمانخود شکوه می‌کند. او در نامه می‌نویسد که به خاطر نیاز مالی و وضع ناگوار جسمی ازدوستان خود انتظار یاری دارد. او اشاره می‌کند که به خاطر تعهدات مالی و کمک به معیشتاطرافیان و بستگان خود به پول بیشتری نیاز دارد.

«بتهوون» در زمان زندگی به اوج شهرترسید، اما به ثروت و رفاه دست نیافت. او مانند هر هنرمند بزرگی مایل بود از یاریاشراف و درباریان بی‌‌نیاز باشد و تنها به دوستداران واقعی موسیقی تکیه کند. اماتحقق این آرزو در اروپای آن روز آسان نبود. معروف است که آهنگساز بزرگ به خاطر دریافتحق تألیف آثار خود، مدام با ناشران و مجریان موسیقی در کشمکش بود.

ارثیه گرانبها

نوادگان «اشتوکهاوزن»، نسل پس از نسل،نامه «بتهوون» را بی آن که از محتوای آن باخبر باشند، جزو ارث خانوادگی محفوظ نگاهداشتند تا این که به تازگی با باز کردن مجموعه‌ای از میراث خانوادگی نامه‌یگرانبهای آهنگساز بزرگ را کشف کردند.

این نامه، مانند سایر نامه‌های «بتهوون»،آشفته و نامرتب است و در آن خطاهای املایی و انشایی دیده می‌شود. او زیاد در بندخوش‌نویسی و دستخط خود نبود. متن نامه‌های «بتهوون» معمولا پوشیده از خط‌های درهمبرهم است. اغلب ذهن ناآرام و شتابان او از قلم او پیشی می‌گیرد.

«بتهوون» تحصیلات مرتبی نداشت. او بهخاطر نیاز خانواده ناگزیر شد هرچه زودتر تحصیل را رها کند و به کار نوازندگیبپردازد تا با کسب درآمد به خانواده خود کمک کند.

دستخط اصلی آثار موسیقی «بتهوون» میلیون‌هادلار ارزش دارند و بسیاری از آنها در موزه‌های سراسر جهان نگهداری می‌شوند. ارزشنامه‌ی نویافته‌ی «بتهوون» بیش از صدهزار یورو (حدود صد و پنجاه هزار دلار) تخمینزده می‌شود.

نامه «بتهوون» از روز ١٨ ژانویه (٢٨ دی) در «انستیتوی برامس» در شهر «لوبک» (شمال آلمان) برای عموم به تماشا گذاشته می‌شودو از ٢٩ ژانویه در موزه‌ی انستیتوی مزبور نگهداری خواهد شد.

www.dwـworld.de/dw/article/0,,15660588,00.html

این نوشتار اندکی از سوی اینجانب ویرایششده است. برجسته نمایی های متن از آنِ من است و عنوان را نیز اندکی دستکاری نمودهام. ب. الف. بزرگمهر

نوکری شوخی نموده و نوکری دیگر آن را "جدی" گرفته است!

2012-01-18T10:19:00.000+01:00

گرچه بادی بودن تفنگ را فراموش کرده،بنویسد!

شلیک یک موتور سوار به طرف اتومبیلرفسنجانی

در محافل مطبوعاتی ایران، پیش از ظهر دیروز،این خبر زمزمه شد:

«امروز یک موتور سوار سه تیر به طرفهاشمی رفسنجانی شلیک کرده که به اتومبیل ضد گلوله وی خورده و خنثی شده است. درمجمع مصلحت درباره این حادثه گفته اند که این تیراندازی به قصد ترور او نبوده، بلکه قصد اخطار به او را داشته اند.»

پیک نت: ما این پیام را که از تهران دریافتداشته ایم، بدون هیچ تائید و یا تفسیری منتشر کردیم.

پیک نت ٢٨ دی ١٣٩٠

عنوان و زیرعنوان از اینجانب است. ب. الف. بزرگمهر

پی نوشت:

اینترنت است دیگر! گاهی نمی توان دریافت، خاستگاه خبر کجاست، از کجاها گذشته و چگونه به مقصد رسیده است!

ب. الف. بزرگمهر

«ارزشهای» آمریکایی

2012-01-18T09:32:00.000+01:00

طی روزهای ٢١ و ٢٢ دی ماه سال جاری، درمتن و بطن لشکر کشی امپریالیسم آمریکا و متحدانش به منطقه خلیج فارس و دریای عمانکه می رود تا جهان را با فاجعه هولناک دیگری مواجه سازد، دو خبر از میان خبرهایتکاندهنده در صدر اخبار جهان قرار گرفت. خبر اول مربوط به ترور فجیع یک دانشمندجوان علم و فناوری ایران، یکی از سرمایه های انسانی کشور، مصطفی احمدی روشن بدستمزدوران صهیونیسم و امپریالیسم در تهران بود که طی نوشتاری تحت عنوان «پنجمیندانشمند هسته ای ایران ترور شد»(١)، شرح آن رفت. دیگری که بی درنگ پس از این خبر برروی خروجی خبرگزاریها قرار گرفت و بعید هم نیست با هدف به سایه بردن عملیات تروریستیعوامل سازمانهای خرابکاری ـ تروریستی «سیا» و «موساد» در تهران عامدانه در چنینزمانی پخش شده باشد، فیلم ـ ویدئوی شرمآور ادرار کردن ٤ سربازان آمریکایی بر روی اجساد سه مقتول افغانی بود(٢).

پیش از شروع بحث اصلی نوشتار حاضر و پیشاز اینکه مزدبگیران و حتی فریب خوردگان ایرانی امپریالیسم آمریکا و صهیونیسم اسراییل،ترور نخبگان علمی ایران بدست عوامل سازمانهای خرابکاری ـ تروریستی سیا و موساد را یکاتهام زنی بی پایه و یا یک ادعای مغرضانه تلقی نمایند، نقل گفتار دو تن از نمایندگانامپریالیسم و صهیونیسم در اینجا، واقعیت مدعای مربوط به خبر اول را روشن می سازد:

ــ «یوئل گوزانسکی»، مسوول پیشین بخش ایراندر شورای امنیت ملی اسراییل، اعلام کرد:

«ترور روز چهارشنبه در تهران بخشی ازتوطئه بین‌المللی علیه ایران است که احتمالا توسط عوامل ایرانی استخدام شده در اینزمینه انجام شده است». این کارشناس اسراییلی به شبکه تلویزیون آمریکایی ای بیسی گفته است:

«این‌گونه ترورها در اجرای برنامههسته‌ای ایران تأخیر ایجاد می‌کند و این پیام را به ایران می‌رساند که بهتر استمواضع معتدل‌تری پیش بگیرد.»(٣).

ــ «ریک سانتوروم» یکی از نامزدهایجمهوریخواه انتخابات ٢٠١٢ ریاست جمهوری آمریکا با اعلام حمایت صریح و رسمی از ترورمصطفی احمدی روشن گفت:

«قتل دانشمند ایرانی پیام روشن ما بهشما بود... مسائلی مثل کشته شدن دانشمندان هسته‌ای ایران، مرا امیدوار می‌کند». این نماینده در ادامه گفت:

«فکر می‌کنم ترور این افراد، کار فوق‌العاده‌ایاست و باید بدین ترتیب پیام روشنی بدهیم که اگر تو دانشمندی هستی که برای روسیه،کره شمالی یا ایران کاری می‌کنی، امنیت تو در خطر خواهد بود»(۴).

... اما، موضوع این نوشتار:

بدنبال انتشار فیلم ادرار کردن سربازانآمریکایی بر روی اجساد افغانیان قربانی جنایت خود در شبکه اینترنت، مقامات رسمیدولت آمریکا، از جمله «هیلاری کلینتون»، وزیر امور خارجه، «لئون پانه تا»، وزیر جنگ افروزی کنونی و رییس پیشین سازمان «سیا»و همچنین فرماندهی نیروی دریایی آمریکا، یکی بعد از دیگری، در صفحات تلویزیونهاظاهر شده، بدون اینکه به کشتار روزمره مردم ستمدیده افغانستان و دیگر ممالک اشغالیبدست تروریستهای بین الملی و توهین و تحقیرهای رایج نسبت به زندگان، تجاوز بهاستقلال و حق حاکمیت ملتها، به زنان و دختران کشورهای تحت اشغال امپریالیسم اشارهای بکنند، تنها این عمل سربازان را سرزنش نموده و آن را مغایر با «ارزشهایاخلاقی ارتش آمریکا» دانستند و تحقیق پیرامون این واقعه را وعده کردند.

در رد ادعاهای خیره سرانه مقامات آمریکایی لازم به گفتن است که حداقل آشناییبا تاریخ کشور ساختگی ایالات متحده آمریکااز همان بدو تشکیل در سرزمین سرخپوستان (اتازونی) و قتل عام مردم بومی این منطقهتا مداخله جوییها، کودتاها، جنگها و لشکرکشی های بی حد و حساب این کشور در دورتریننقاط جهان تا به امروز، اجازه چنین ارزیابی را می دهد که اظهارات این مقامات رسمینه تنها یک لفاظی وقیحانه و حقه بازی آشکار که اقدامی بمراتب سرزنش بارتر از عمل شرمآور سربازان آمریکایی نسبت به کشته شدگان افغانی بود. یاوه گویی های مقامات آمریکاییدر واقع، چیزی جز تمسخر افکار عمومی مردم جهان، جز به تازیانه بستن حقیقت و تلاشبرای جا زدن منحط ترین ارزشهای جوامع برده داری و فئودالی اروپا بعنوان ارزشهایاخلاقی نبود که اجدادشان در سرزمینهای آمریکای شمالی توسعه و تکامل بخشیده و ازآنجا به سراسر جهان تسری داده و می دهند.

این مقامات آمریکایی چگونه و با چه روییمی توانند از «ارزشهای اخلاقی ارتش آمریکا» سخن بگویند در حالیکه، هر مرد وزن افغان را، هر پیر و جوان افغان را، هر کودک و نوجوان افغان را یک «طالبان»بالفعل و بالقوه، «طالبان انتلیجنت» و «سرویس سیا ساخته» تعریف کرده، آنها را در زیربمبارانهای جنون آمیز، در شهرها و روستاها، در جاده ها و راهها، در مراسم تشییعجنازه قربانیان تجاوزکاری خود(۵)، در مراسم عروسی(٦) و حتی برای تفریح و تفنن(۷) بخاک و خون میکشند! در حالیکه امنیتی ها و شگنجه گران آمریکایی اتباع کشورهای مختلف را در زندانهایمخفی و علنی در داخل و خارج از آمریکا، در زندانهایی مانند ابوغریب، گوانتانامو وباگرام شکنجه و سر به نیست می کنند؛ در حالیکه رد پای ارتش، پلیس امنیتی وسازمانهای تروریستی ـ خرابکاری آمریکا همه روزه در گوشه گوشه جهان فاجعه می آفرینند؛در حالیکه نظامیان آمریکایی مبتلا به بیماری «سادیسم» حتی حیوانات را هم به رگبارمی بندند و یا به ضرب چوب و چماق می کشند(۸)؛در حالیکه آمریکا با وجود قریب ٩٠٠ پایگاه نظامی در کشورهای مختلف، جهان را به ١٠منطقه فرماندهی نظامی تقسیم کرده، آیا سخنانمقامات آمریکا از «ارزشهای اخلاقی ارتش آمریکا» یک گستاخی آشکار و بیشرمانهنیست؟! آیا هنگامی که مردم کشورهای مختلف در محلات مسکونی و در خانه های خود بابمبهای آغشته به اورانیوم رقیق شده، با بمبهای فسفری، با بمبهای سنگرکوب، با هواپیماهایبی و با سرنشین هدف قرار داده می شوند، زنان و کودکانشان، پیران و جوانانشان کشتارمی شوند، ثروت های مادی و معنویشان و موزه هایشان تاراج و به یغما برده می شود، مناطقمسکونی و ابنیه و آثار و باستانی شان ویران و نابود می گردد، سخن از «ارزشهایاخلاقی ارتش آمریکا» بمنزله یک تف سر بالا نیست؟!

ارزشهای اخلاقی را که امروز مقامات رسمیدولت آمریکا بر آن تأکید می کنند، «آلن دالس»، رییس سازمان جاسوسی آمریکا «سیا» درسالهای ١٩۵٣ ـ ١٩٦١، هنوز در سال ١٩٤۵ در حضور گروه نه چندان بزرگی بدین ترتیب تشریحکرد:

«ما با تمام امکانات، از باصطلاح“هنرمندانی” که سکس پرستی، خشونت، سادیسم و خیانتکاری ـ در یک کلام، هر نوع سقوطاخلاقی را به شعور بشر حُقنه کرده، رسوخ می دهند، حمایت و پشتیبانی خواهیم کرد.

با این توصیف، حال ببینیم آن ارزشهایآمریکایی که «آلن دالس» تعریف کرد، در چه سمتی و تا کجا گسترش و توسعه داده شدهاست که مقامات رسمی کنونی دولت آمریکا از آنها بعنوان «ارزشهای اخلاقی ارتش آمریکا»نام می برند!

اوضاع بشدت نابسامان و بسیار آشفتهامروز جهان نشان می دهد که، امروزه در هیچ کشوری، در هیچ نقطه از جهان، هیچ آشوب واغتشاشی، هیچ کشت و کشتاری، هیچ بمبگذاری و عملیات تروریستی بدون مداخله مستقیم و یامخفیانه دولت، ارتشهای دولتی و خصوصی، شرکتهای امنیتی و سازمانهای جاسوسی ـخرابکاری آمریکا روی نمی دهد. بنا بر این، اگر بخواهیم ارزشهای آمریکایی را در یکفهرست مختصر و مفید بر شماریم، نتیجه چنین خواهد بود:

ـ توسعه تروریسم و ارتقاء آن به سطحتروریسم دولتی؛

ـ انجام کودتاها و تهاجمات نظامی برایجایگزینی دولتهای مستقل با دولتهای دست نشانده و تجاوز به استقلال و آزادی کشورهاو خلقها؛

ـ ترویج خیانتکاری و مزدوری در مقیاسجهانی؛

ـ توسعه نظامیگری و جنگ افروزی؛

ـ کاربرد روشهای بمبگذاری و خرابکاریبرای بی ثبات سازی کشورها؛

ـ اشاعه بیماریهای آزمایشگاهی (ایدز،سفلیس، انواع آنفلوآنزا«پرندگان»، «خوکی» و...) و بیماری های سادیستی، بخصوص در میاننیروهای نظامی و امنیتی؛

ـ ایجاد ناامنی و هرج و مرج، آدم رباییو نسل کشی؛

ـ گسترش استعمال مواد مخدر، رواج دادو ستد انسان و اعضای بدن انسان؛

ـ استفاده از ساز و کارهای ایجادتفرقه، تشتت فکری و گیجی در جوامع و تشکلها، خصومت و دشمنی میان خلقها و ملتهایدوست و همسایه و میان فرقه های مختلف دینی ـ مذهبی؛

ـ تحمیل فساد، فقر، فحشاء، بیکاری،گرسنگی، بی خانمانی بر مردم جهان؛

ـ تبلیغ و توسعه پیگیرانه ی انواعسقوط و انحطاط اخلاقی، فکری، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی؛

ـ پیروی از سیاست تهدید و ارعاب،شقاوت و خشونت، قساوت و بیرحمی؛

ـ رواج بی اعتنایی و بی اعتمادی،ولنگاری و لاابالی گری؛

ـ تکیه به سیاست اقتصادی سارقانه،غارتگرانه و قمارخانه ای؛ در یک کلام، توسعه، تبلیغ و کاربست رویکردهای فاشیستی وشبه فاشیستی، همه آن ارزشهایی هستند که دولت آمریکا از بدو پیدایش تا کنون بدانهاپایبند بوده و هست.

ا. م. شیری ۲۸ دی ماه ۱۳۹۰

http://eb1384.wordpress.com/2012/01/18

چند نشانی برای شناخت ارزشهای آمریکایی:

(۱) ـ http://eb1384.wordpress.com/2012/01/13/

(۲)ـ http://www.alarabiya.net/articles/2012/01/12/187864.html

(۳)ـ http://www.mardomak.org/story/68040

(۴)ـhttp://www.barackobama.ir/en/news/797/santorum ـsupports ـthe ـassassination ـof ـthe ـiranian ـnuclear ـscientist

(۵)ـhttp://www.rahenejatdaily.com/1135/88012328.html

(۶)ـhttp://pe.rian.ru/afghanistan/20080712/113829909.html

(۷)ـhttp://www.bbc.co.uk/persian/world/2011/03/110329_l42_vid_afgh_photos.shtml

(۸)ـhttp://www.iranamerica.com/forum/showthread.php?t=28745

(۹)ـhttp://www.geopolitika.kz/

این نوشتار در برخی جاها از سوی اینجانبویرایش شده است. ب. الف. بزرگمهر

اگه یه بند انگشت وجدان داشتی ...

2012-01-17T21:51:00.000+01:00

این روزها، گفتگو و ستیزه بر سر رضا«نیم پهلوی» و اینکه آیا حق دارد خود را شاهزاده بنامد یا به نمایندگی از سوی ملتتیره روز ایران به سازمان مللِ «جامعه جهانی» شکایت کند و از اینگونه جُستارها درمیان بادنجان دورقابچین های «نیم پهلوی» از یک سو و «حق سکوت خواهان» باز هم ازهمان سو (نه از سوی دیگر!) اوج گرفته است! فشرده ی سخن اینکه بازار گرمکنی برای«نیم پهلوی» و در صحنه نگاهداشتن «وارث تاج و تخت از دست رفته» در گاهنامه هایروزی بگیر همچنان پی گرفته می شود و دنباله های آن حتا به گاهنامه های گیج و گولیچون «خر در چمن» و «مگوزید بر ما» و دیگران ـ با نهایت خریّت ـ کشیده می شود.

در این باره بهتر دیدم گفتگوی کوتاهی با«نخود آش» داشته باشم تا شاید اگر بخت یار باشد و کمی سرحال و سردماغ باشد، آبخنکی روی این آتش کوچولوی به پا شده بریزد. پیش ازین، البته «یادمانده های اردشیرزاهدی» به نام «آخرین روزهای شاه از زبان اردشیر زاهدی» را با افزودن زیرعنوانهایی درخور به بخش های گوناگون آن در تارنوشتم درج نموده* و برای وی خوانده بودم.

«نخود آش» از این «یادمانده ها» برخلاف«یادمانده ها»ی آن نُخاله که وی نام بسیار زشت و زننده ای روی آن نهاده ـ و من بهرسم ادب آن را نمی توانم حتا بر زبان آورم ـ بسیار خوشش آمده بود و حتا هنگامخواندن برخی بخش های آن، آنچنان خنده هایی سر داده بود که اشک از چشمانش نیزسرازیر شده و شاید شلوارش را ...

به هر رو ناچار شدم نوشته ی آن «مردک برقگرفته» با موها و سبیل های سیخ شده و یکی از "بوقلمون" هایی که درجوانی، خوب اوضاع را درنمی یافته و اکنون که کمی پا به سن نهاده، دستش آمده کهنان و آب را در کجا باید جُست، برایش بخوانم. وی با دقت، گوش می کند و تنها گاهیبا بیرون دادن آواهایی بسیار باستانی چون «هوم» و افزودن ناسزاهایی کم و بیشنامفهوم، دلپذیر بودن جُستار را خاطرنشان می کند؛ بویژه هنگامی که این بخش ازگوشزد "بوقلمون" به «مردک برق گرفته» را «... که اگر بنا بر نقد گذشته باشد اين تنها جناب رضا پهلوی و سلطنت خواهان يا مشروطهخواهان نيستند که می بايد به نقد گذشته خود بپردازند. نقد گذشته همه را در بر میگيرد زيرا ما همگی، خود نيز در آن چه که در ايران روی داده است هر يک به تناسبجايگاه خود حتا اگر تنها در سخن تبليغی داشته ايم نيز نقش داشته و سهيم يوده ايم» برایش می خوانم، خنده ای سر می دهد و می گوید:

«یعنی که ..ن همه مان ..ی ست»!

خواندنم که به پایان می رسد، دیگر نیازیبه در میان نهادن پرسشی رسمی یا شبه رسمی نیست. حالت چهره اش بگونه ای است که خودشبه سخن در خواهد آمد و در می آید. می گوید:

«من سر در نمی یارم چرا این روشنفکراهَمَش مساله ی اصل کاری رو ول می کنن و به مسائل فرعی می چسبن. من اگه جای اینابودم اول از همه ازین تخم و ترکه ی ولد... می پرسیدم بابات کلی پول این ملتُ بارزد و با خودش برد به خارج. حالا از اونهمه ولخرجی ها که اینجا اونجا کرد و پول اینملت بدبختُ به این و اون بخشید یا صرف پرورش بوقلمون های رنگ و وارنگ کرد هم کهبگذریم بالاخره تو با اون پولای دزدی بزرگ شده ای ... نونِ دزدی اون ...ساق رُخوردهای و با همین پولای دزدی داری این و اون ... رُ می خری که واست تبلیغ کنن. اگهیخورده قد یه نُک انگشت وجدان داشتی اول از همه باقیمونده ی اون پولا رُ تا دینارآخر به این ملت برمی گردوندی و بعد می اومدی می گفتی ... خوردم ... کردم تا شایداین ملت حساب تو رُ از اون بابای گوربگور شده ت جدا کنه!»

اشاره ی «نخود آش» به این بخش از «آخرینروزهای شاه از زبان اردشیر زاهدی» است که:

«... ایشان [اعلیحضرت] با دارایی‌هاییكه نزدیك به ۴۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شد، می‌توانستند هر وقت مایل باشند یكفروند از نوع جدید آن را خریداری كنند.». از این نیز بگذریم که «نیم پهلوی» در یکیاز گفتگوهایش با «صدای امریکا» رقم دارایی پدرش را پس از فرار از ایران، ٦١ میلیوندلار اعلام کرده بود!

ما، یعنی «نخود آش» و من و توی خوانندهو همه ی ملت ایران، این را هم به او می بخشیم و به حساب حواس پرتی اش می گذاریم!

ب. الف. بزرگمهر ٢۷ دی ماه ١٣٩٠

* «یک ”کمدی درام“ راستین از ”یهودی سرگردان“»، ب. الف. بزرگمهر، ۹ شهریور ۱۳۹۰

http://behzadbozorgmehr.blogspot.com/2011/09/blog-post_10.html

آیا خودی های راستین یکدیگر را بازخواهند یافت؟

2012-01-17T12:39:00.001+01:00

تارنگاشت «بی بی سی» نوشتاری با عنوان «آیاحسین علایی از انتقادات خود به رهبر ایران عقب نشسته؟» درج نموده که دربرگیرنده ینکته هایی درخور درنگ در پیوند با رویدادهای پیرامون و پیامد یادداشت انتقاد آمیزحسین علایی از فرماندهان پیشین «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» است. با این همه، ایننوشته یادآوری زیر را نیز فراموش نکرده که:

«... مشابه دانستن زاویه اعتراض افرادیچون حسین علایی یا سایر نیروهای منتقد سپاه پاسداران با دیدگاه های مخالفان ساختاریحکومت در داخل یا خارج کشور، به دور از واقع بینی خواهد بود.»

در این باره، بی گفتگو نویسنده یخدمتگزار «بی بی سی» درست می گوید؛ ولی آیا این جُستار از آنچنان اهمیتی برخورداراست که آن را برجسته نمود؟ از دید اینجانب، نه! انتقاد (و شاید چیزی بیش ازانتقاد) این فرمانده ی ناآلوده ی پیشین «سپاه پاسداران»، در شرایط نبود نیروهایسازماندهی شده ی انقلابی چپ در میهن مان، نوید خوب و امید اندکی است به آینده و بههنگامی که نیروهای انقلابی با باورهای دینی و مذهبی، دشمنان راستین خود و توده هایمردم ایران را در هر جامه ای که هستند، بهتر شناخته و دستِ دوستی به سوی نیروهایانقلابی، میهن پرستان و انقلابیون راستین دراز کنند؛ جُستاری که خواه ناخواه، چهشرایط اجتماعی بسامان شود یا اوضاعی ناگوارتر از این پدید آید، در چشم انداز است وبی هیچ گفتگو در آینده ای نه چندان دور، پدید خواهد آمد. درست از همین روست که یکیاز واپسگراترین و تاریک اندیش ترین آخوندهای تاریخ ایران: «مصباح یزدی»*، در دیدار با گروهی از «فعالان سیاسی استان اصفهان» [بخوان: سرکوبگران مزدور رژیم جمهوری اسلامی] با اشاره به یادداشت هشدارآمیز وپاسخگویانه ی آن فرمانده پیشین و کافر نامیدن وی، مرگش را آرزو یا شاید فرمان دادهاست:

«این مقاله در شرایطی نوشته شده که کارهیچ دشمن آمریکایی و کافر نمی‌توانست این قدر اثر داشته باشد، اما یک سردار جبهه اینکار را انجام داد و دشمنان را خوشحال نمود.» (قُدس آنلاین)

ب. الف. بزرگمهر ٢۷ دی ماه ١٣٩٠

* نکته ی چشمگیر و درخور درنگ درباره ی این آخوند که شعارهای بی پشتوانه یضد امریکایی سر می دهد، اینجاست که به بهانه های گوناگون (آموزش طلبه های انگلیسیو امریکایی، فلان عمل جراحی بواسیر یا زایمان بهمان "ضعیفه" دربیمارستان های «ینگه دنیا» و ...) همواره یک پایش در انگلیس و ایالات متحد است!

||||||||||||||||||||||||

آیا حسین علایی از انتقادات خود بهرهبر ایران عقب نشسته؟

برخی رسانه های محافظه کار ایران، بهتازگی خبر از توضیحات حسین علایی رئیس سابق ستاد مشترک سپاه پاسداران در موردمقاله خبرساز هفته پیش وی در روزنامه اطلاعات داده اند.

این مقاله مواردی مشخص از اقدامات شاهسابق ایران را زمینه ساز سقوط وی معرف می کرد و ذکر این موارد، از سوی موافقان ومخالفان حکومت ایران، انتقادی غیر مستقیم به سیاست های آیت الله خامنه ای تلقی شدهبود.

«خبرگزاری مهر» امروز نوشته، حسین علاییکه سابقه فرماندهی نیروی دریایی سپاه را هم دارد، در پی دیدار جمعی از فرماندهانقبلی این نیرو با وی نسبت به «برداشت های غلط» از مقاله خود اظهار تأسف کرده وگفته است که قصد نداشته جمهوری اسلامی را با رژیم سابق ایران مقایسه کند. پیش ازآن هم «سایت تابناک»، نزدیک به محسن رضایی فرمانده سابق سپاه پاسداران، اظهاراتمشابهی را از قول آقای علایی منتشر کرده بود.

آیا باید از این نقل قول ها نتیجه گرفتکه برداشت های انتقاد آمیز از اظهارات فرمانده سابق ستاد مشترک سپاه نادرست بوده یاوی از اظهارات خود عقب نشسته است؟

بر مبنای آنچه تا کنون در نشریات محافظهکار به عنوان توضیحات حسین علایی بر مقاله هفته پیش منتشر شده، به سختی می توانپاسخ این سوال را مثبت دانست.

مدیرمسئول روزنامه کیهان حسین شریعتمداریکه منصوب مستقیم آیت الله خامنه ای است، در سرمقاله امروز این روزنامه به رئیسسابق ستاد مشترک سپاه انتقاد کرده که انقلاب ایران، جمهوری اسلامی و بنیانگذار آنرا زیر سوال برده است.

در صورت صحت گزاره فوق، توضیحات منتشرشده از جانب حسین علایی را که تاکید اصلی آنها بر حمایت از انقلاب و نظام است، میشد به معنی پس گرفتن انتقادات وی در روزنامه اطلاعات تلقی کرد؛ اما واقعیت آن استکه در مقاله خبرساز آقای علایی، نکته ای وجود ندارد که بتوان آن را انتقاد بهانقلاب ایران، جمهوری اسلامی یا بنیانگذار آن تلقی کرد و تنها کسی که می تواندمخاطب این انتقاد تلقی شود، شخص آیت الله خامنه ای است.

اشاراتی چون انتقاد از متهم کردنمعترضان حکومت به «اردو کشی و زورآزمایی خیابانی» (که عین عبارتی است که آقایخامنه ای در نخستین نماز جمعه بعد از انتخابات خرداد ١٣٨٨ و در انتقاد از تظاهراتضد دولتی به کار برده بود) کمتر تردیدی در مورد مخاطب این مقاله باقی می گذارد.

حسین علایی را باید جزئی از یک جریانفکری شناخته شده در داخل ایران دانست که مدافع انقلاب ایران و جمهوری اسلامی هستندو زاویه انتقادشان به حاکمان فعلی کشور، عمدتا آن است که انقلاب و نظام را بهانحراف کشانده اند.

این مشخصا همان دیدگاهی است که میرحسینموسوی که حسین علایی در زمان انتخابات ریاست جمهوری دهم به حمایت از او پرداخت باتکیه بر آن پا به عرصه رقابت های انتخاباتی گذاشت.

بسیاری از پیروان این دیدگاه که به نظرمی رسد در میان مدیران قدیمی و کارکنان فعلی نهادهای حکومتی ایران هم طرفدارانیپرشمار دارد، حتی با وجود انتقاد از عملکرد آیت الله خامنه ای، از اصل ولایت فقیهدفاع می کنند. اگرچه ممکن است این دفاع را محدود به چهارچوب هایی مانند اختیاراتذکر شده برای رهبر در اصل ١١٠ قانون اساسی (فارغ از تفسیر «شورای نگهبان» برای ایناصل)، برگزاری انتخابات آزاد و مصون از «نظارت استصوابی» برای مجلس خبرگان رهبری وعمل این شورا به وظایف نظارتی خود بدانند.

بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی، با دیدگاهفوق موافق نیستند و ایرادات وارد بر حکومت ایران را متوجه ساختار آن و فراتر ازعملکرد رهبر و نهادهای حکومتی می دانند. اما مشابه دانستن زاویه اعتراض افرادی چونحسین علایی یا سایر نیروهای منتقد سپاه پاسداران با دیدگاه های مخالفان ساختاریحکومت در داخل یا خارج کشور، به دور از واقع بینی خواهد بود.

البته در مطالبی که رسانه های محافظهکار در مقام «تصحیح» اظهارات آقای علایی منتشر کرده اند، اشاراتی هم به جایگاه ولایتفقیه وجود دارد که قاعدتا، با هدف رفع تاثیر دیدگاه های انتقادی این فرمانده سابقسپاه در مورد سیاست های آیت الله خامنه ای بوده است.

در همین ارتباط، «سایت تابناک» از حسینعلایی نقل کرده که «پشتبانی از ولایت فقیه موجب می‌شود تا مملکت ما آسیبی نبیند»،و «خبرگزاری مهر» از قول وی آورده است:

«من هم در ارادت و هم در اطاعت، همانارادت و اطاعت قبلی را که [به آیت الله خامنه ای] داشته ام دارم و هیچ تغییری درمن حاصل نشده است.»؛ اما نکته مهم این است که در نقل قول اول، اشاره ای به مصداقموجود ولایت فقیه در زمان حاضر (رهبر فعلی ایران) به چشم نمی خورد و از نقل قولدوم هم، هیچ چیز در مورد نوع قضاوت وی در مورد عملکرد آقای خامنه ای نمی توان فهمید.

مهم تر آنکه حتی همین حد از اظهار نظرفرمانده سابق ستاد مشترک سپاه هم، در شرایطی کاملا معنی دار بیان شده: پس از آنکه،همزمان با حملات شدید رسانه های حامی رهبر ایران علیه حسین علایی، عده ای از لباسشخصی های موسوم به «حامیان ولایت» به منزل مسکونی وی حمله ور شده و امنیت خانوادهاش را مستقیما تهدید کرده اند.

مطابق عکس هایی که خبرگزاری فارس نزدیکبه سپاه پاسداران منتشر کرده، این مهاجمان که پلاکاردهایی با آرم سپاه پاسداران راحمل می کرده اند، خواستار «مرگ» حسین علایی شده اند. آنان حتی بر لزوم اخراج سریعآقای علایی و خانواده اش از منزل شان تاکید کرده اند که در یک شهرک مسکونی سپاهپاسداران قرار دارد.

احتمالا همین که حسین علایی حتی زیرفشارهایی در این حد علیه خود و خانواده اش، نخواسته در جلسه فرماندهان سابق سپاهبا وی، بیش از آنچه «خبرگزاری مهر» از او نقل کرده بگوید، نشان دهنده میزان زیادیاز ایستادگی بر مواضع است. به ویژه آنکه وی به نوشته مهر، درخواست همکاران سابقبرای بیان مستقیم این مطالب را نیز برآورده نکرده و آنان را واداشته که همین مقداررا نیز، خود نقل کنند.

به نظر می رسد حسین علایی که امروزمحمدتقی مصباح یزدی نظریه پرداز حامی رهبر ایران تاثیر سخنانش را از اقدامات هر «کافری»بیشتر دانسته، باید منتظر هزینه های بیشتری باشد.

حسین باستانی ٢٦ دی ١٣٩٠

برگرفته از «بی بی سی»

روس ها نیک می دانند، آغاز درگیری با ایران چه بسامدی پیرامون آن در پی دارد!

2012-01-17T10:42:00.001+01:00

لاوروف و معاون اول وزیرخارجه آمریکااوضاع سوریه و ایران را بررسی کردند

«سرگی لاوروف» وزیرامور خارجه روسیه روز دوشنبه با «ویلیام بیورنس» معاون اول وزیر امورخارجه آمریکادیدار کرده و اوضاع در ایران و سوریه را با وی مورد بحث قرار داد. این مطلب در سایتوزارت امورخارجه آمریکا گزارش داده شده است.

اداره اطلاع رسانی و مطبوعات وزارتامورخارجه روسیه گزارش داد:

«در جریان دیدار مسایل دوجانبه و همچنینمسایل مبرم بین المللی از جمله اوضاع در اطراف ایران و سوریه مورد بحث قرار گرفت».

«مایکل ماک فول» سفیر جدید آمریکا درروسیه که روز ١٤ ژانویه وارد مسکو شده، در این دیدار حضور داشت.

پیشتر بیورنس با «سرگی ریابکوف»، معاونوزیر امورخارجه روسیه، مذاکره کرده بود. «ماک فول» در این دیدار نیز حضور داشت و «ریابکوف»رونوشت استوار نامه وی را دریافت کرده بود.

در اطلاعیه وزارت امورخارجه روسیه گفتهمی شود:

«معاون وزیر امورخارجه ابراز امیدواریکرد، فعالیت سفیر جدید آمریکا به پیشبرد همکاری میان کشورهای ما براساس اصولبرابرحقوقی و در نظر داشت منافع یکدیگر مساعدت کند».

خبرگزاری «ریا نووستی»، ٢۷ دی ماه ١٣٩٠

||||||||||||||||||||||||||||

پریماکوف عملیات ناتو در لیبی راسابقه خطرناکی می داند

روش ها و شیوه های مورد استفاده ناتوبرای سرنگونی رژیم «معمرقذافی» در لیبی سابقه بسیار خطرناکی است و کسانی که سیاستخارجی روسیه را تدوین می کنند، باید این رویدادها را در نظر بگیرند. این مطلب راآکادمیسین «یوگنی پریماکوف» شخصیت سیاسی مشهور و با سابقه روسیه روزجمعه درنشست «مرکوریـ کلوب» اظهار داشت که ریاست آنرا بر عهده دارد.

پریماکوف گفت:

«نقشه مورد استفاده ناتو برای سرنگونیقذافی سابقه خطرناکی است. طبق آن از قطعنامه بی شکل شورای امنیت سازمان مللمتحد برای مشروعیت بخشیدن به دخالت مسلحانهبا هدف حمایت از یکی از طرفها در جنگ داخلی رخ داده در یک کشور مستقل بهره برداریمی شود».

آکادمیسین «یوگنی پریماکوف» که در سالهای١٩٩٨ و ١٩٩٩ میلادی نخست وزیر روسیه شد، تاکید کرد:

«یقین دارم کسانی که سیاست خارجی روسیهرا تدوین می کنند، رویدادهای لیبی را بطور اکید در نظر خواهند گرفت. فکر نمی کنمکه روسیه و چین که قطعنامه در مورد سوریه را وتو کردند، اجازه فریب خوردن خود برایبار دوم توسط کشورهایی را بدهند که به ضرورت تصویب این قطعنامه گویا برای دفاع ازافراد غیر نظامی در مقابل نبروی هوایی قذافی اطمینان می دادند».

یادآور می شود از اوایل سال ٢٠١١ درتعداد زیادی از کشورهای آفریقا و خاور نزدیک تظاهرات مردم علیه رژیم های حاکم رخداده که در نتیجه آنها حکومت های تونس، مصرو لیبی تغییر کرده است. از جمله سوریهاز اواسط ماه مارس شاهد موج گسترده ای از ناآرامی هاست و تظاهرکنندگان خواستاراستعفای بشار اسد رییس جمهور این کشورهستند. تظاهرات مردم تحت شعارهای ضرورت اجرایاصلاحات سیاسی ـ اجتماعی، مبارزه با فساد مالی و تامین آزادی های اساسی برگزار میشود. در جریان سرکوب تظاهر کنندگان توسط ارتش و پلیس سوریه تا به حال تعداد زیادیاز مردم کشته، زخمی و بازداشت شده اند. طبق گزارش سازمان ملل متحد، شمار کشته ها بیشاز ۵ هزار نفر بوده است.

خبرگزاری «ریا نووستی»، ٢٤ دی ماه ١٣٩٠

عنوان از اینجانب است و هر دو گزارش رااندکی ویرایش نموده ام. ب. الف. بزرگمهر

تا دیر نشده، باید جنبید!

2012-01-17T09:46:00.001+01:00

اوضاعاجتماعی ـ اقتصادی و سیاسی در میهن مان هرچه بیش تر نابسامان می شود. دستبرد بهاصل ٤٤ قانون اساسی که زیر فشار خردکننده نولیبرال های حاکمیت و پشتوانه ی نیرومندآن در بازار و اقتصاد ایران به رهبری نادان رژیم جمهوری اسلامی گرانبار شد، بسیارزودتر از آنچه به پندار می آمد، پیامدهای شوم خود را نشان داده و می دهد. شیرازه یکارها آنچنان از دست رفته و می رود که هم اکنون پول های بیگانه و بویژه پول «شیطانبزرگ» در داد و ستدهای کلان کشور، بیرون از چارچوب رسمی داد و ستدهای مالی، جایگزینپول ملی ایران شده اند. در کنار بدبختی و تیره روزی توده های مردم، دزدان وتبهکاران اقتصادی و سیاسی سخت در تکاپوی گردآوری هرچه بیش تر مال و منال و یافتنجایی در «ینگه دنیا» و حتا جزیره های دورافتاده ی میان اقیانوسآرامند تا هرچه زودتر به چاک زنند. «... وقت بسیار تنگ و کوتاهی برای همه ی نیروهایمیهن پرست، نظامیان و سپاهیان سلحشور و جان بر کف کشورمان برجای مانده تا با کنارزدن دم و دستگاه «ولایت فقیه»، «شورای نگهبان» و دیگر نهادهای رژیمی سازشکار که درآستانه ی تن دادن به خواری در برابر دشمنان کشور ماست، نقطه ی پایانی بر شرایطکنونی نهاده شود. روشن است که در شرایطی اینچنین، دست زدن به چنان کاری، بیپشتوانه ی توده ای کارگران، زحمتکشان و روشنفکران خلقی میهن مان، بیش تر به خودکشینزدیک است تا کامیابی؛ خواست دگرگونی های اجتماعی و گرایش در به فرجام رساندنآنها، گرچه تاکنون چندین بار از سوی حاکمیت ضدخلقی سرکوب شده، نه تنها فروکش نکردهکه چون آتش زیر خاکستری است که هر آن می تواند برانگیخته و شعله ور شود.

بی هیچ گفتگو، اگر نیروی انقلابی و میهن پرست،دربرگیرنده ی بدنه ی نیروهای نظامی و سپاهی ایران، نتوانند از اندک بخت برجایمانده برای رهایی میهن مان از دست حاکمیتی ناتوان، به هنگام سود برندو از تکه پاره شدن سرزمین ایران و به جان هم افتادن خلق های آن جلوگیری نمایند،امپریالیست ها و نوکرانشان، میهن مان را به آتش خواهند کشید. راه دیگری برجاینمانده است. شاید زودتر از آنچه به پندار آید، در برابر این دو گزینه قرار خواهیمگرفت:

یا ماندن در کنار توده های مردم و بسیج همه ی خلقهای میهن مان برای آمادگی هرچه بیش تر و رویارویی با دشمنان اهریمنی که دست اندازیبه ایران را عملا آغاز نموده اند؛ یا همراهی با چپاولگران اجتماعی، سرخم نمودن وپیوستن به جبهه ی دشمن برای نگهداشت جان و شاید لقمه نانی آلوده در دامن اربابان آینده! اربابانی که در صورت برتری و پیروزی، کارِ رژیم پوسیده ی جمهوری اسلامی را در بهباد دادن هست و نیست ایران به فرجام رسانده، سنگ روی سنگ برجای نخواهند گذاشت. اکنون، هنوز بختی اندک برجاست؛ چنانچه از جای نجنبید، سرتان برباد خواهد رفت. همهی نیروی اهریمنی دشمن، همدستان و مزدورانش برای نابودی واپسین امکانات پایداری ورزم مسلحانه در کشورمان سمتگیری شده و می شود. هنگامی که نخستین ضربه فرود آید،دیگر کمی دیر بوده و کار با دشواری های بازهم بزرگ تری همراه خواهد شد؛ بویژهچنانچه ابتکار عمل به دست دشمن بیفتد. تجربه ی لیبی پیش روی ماست: تجربه ای تلخ؛ولی ارزنده. از آن باید آموخت!

در صورت کامیابی چنین اقدام میهن پرستانه ای که هر لحظه دیرتر انجامگیرد، پیامدهای زیانبار سترگ تری برای همبستگی خلق ها و یکپارچگی میهن مان دارد،انجام بی درنگ اقدامات زیر بسیار ضروری است:

ـ سازماندهی شورای موقت فرماندهی و اداره ی کشور با همیاری و همکارینمایندگان کارگران و زحمتکشان و نیز نمایندگان همه ی خلق های ایران؛

ـ شناسایی «خودمختاری اداری ـ فرهنگی» برای همه ی خلق های کم شمارترایران و زمینه سازی اجرای آن با همیاری و همکاری نمایندگان شان؛

ـ شناسایی حقوق صنفی ـ سیاسی کارگران؛

ـ بسیج کارگران و زحمتکشان در کالبد شوراهای شهر وروستا و دیگرنهادهای صنفی ـ سیاسی توده ای و سپردن اختیارات گسترده در زمینه های گوناگون سیاسیو اقتصادی ـ اجتماعی به آنها، بویژه دیده بانی و بازرسی تولید و توزیع کالا (بازرگانیدرون کشور)؛

ـ دستگیری همه ی همدستان شناخته شده امپریالیست ها در ایران ازدارندگان «کارت سبز» و «تازی تخمگان» ایرانی نما گرفته که به مجلس شورا، «شورایامنیت ملی» و دیگر نهادهای اداری و قضایی کشور راه یافته اند تا جاسوسان شناختهشده امپریالیست ها در همه جا؛

ـ دستگیری همه ی دزدان کوچک و بزرگ، شناخته شده یا در پشت پردهحاکمیت جمهوری اسلامی و پیرامون آن؛

ـ جلوگیری از فرار گسترده ی سرمایه که با حجمی انبوه و به شکل هایگوناگون و از آن میان قاچاق گسترده ی آثار تاریخی ایران پی گرفته می شود؛

ـ سرکوب بورژوازی بزرگ بازرگان پیشه و لیبرال و همه ی نمایندگان آندر ایران به عنوان «ستون پنجم» دشمن در کشورمان؛

ـ در دست گرفتن بازرگانی خارجی کشور از سوی شورای موقت فرماندهی واداره ی کشور؛

ـ آزادی همه ی زندانیان سیاسی که در سوی خلق و زحمتکشان میهن مانایستاده اند؛

ـ آزادی همه یکوشندگان صنفی ـ سیاسی کارگری؛ ...»*

ب. الف. بزرگمهر ٢۷ دی ماه ١٣٩٠

* گامی دیگر درفرارویی جنگ پنهانی به جنگی آشکار!،ب. الف. بزرگمهر، ١٢ دی ماه ١٣٩٠

http://www.behzadbozorgmehr.com/2012/01/blog-post_02.html

دشواری ها ژرف تر از این سخنان و بخت چاره جویی بسی کوتاه است!

2012-01-16T20:06:00.000+01:00

باطن فقیری داریم! ـ بازانتشار

2012-01-15T20:23:00.001+01:00

یادداشتی ارزنده ازگرانمایه جانی که پرکشید و رفت.

دیروز عصر منزل هوشنگ بودم. سیاوش و پوری وکوش‌آبادی هم بودند. کمی از این در و آن در حرف زدیم و سیاوش طبق معمول چند تالطیفه گفت. بعد از چند دقیقه‌ای «آنکدت» ‌ها ته کشید. سیاوش به کوش‌آبادی گفت: شعرتازه‌ای نگفته‌ای؟ و پس از چند دقیقه‌ای گفت‌وگو که می‌توان دانست معمولاً چگونهاست، سرانجام کوش‌آبادی شعری خواند به نام «پرنده فلزی»؛ خود شعر زیبا بود. پرندهفلزی عَلَم و کُتل دسته‌های تعزیه که در کنار کاهدان دهکده افتاده در آرزوی آن استکه روزی جسم فلزی خود را بشکافد و پرواز کند. او در پرواز پرندگان آزاد زندگی می‌کندو در آرزوی خود شریک زندگی آن‌هاست تا روزی زندگی تازه‌ای بیابد. شکل و مضمون زیبابود و با آنچه که من نوشتم بسیار تفاوت داشت. همه لذت بردیم و به‌به و چه‌چهکردیم. بعد شعر دیگری خواند. هوشنگ گفت: کار وزنش خراب است. شاعر گفت: پس ولش کنم. یک‌مرتبه جا زد. گفتم: اینقدر هم گوش به حرف سایه و سیاوش نده. منظورم این بود کهوسواس بیش از حد، دست و زبان نویسنده و سراینده را می‌بندد. کوش‌آبادی گفت: از طرفدیگر آقای اعتمادزاده گفتند زیاد به فکر وزن نباش و فعلاً هرچه می‌بینی بنویس، بعددرست می‌شود. سایه گفت: من اینطور می‌گویم؛ آن هم حرف اعتمادزاده است؛ تو خودت چهمی‌گویی؟ گفت: من مقیدم که حتماً شعر موزون و خوش‌آهنگ باشد.

صحبت به شعرِ اول برگشت وپوری گفت بسیار شعر خوبی بود. گفتم من نظری دارم که می ترسم بگویم. گفتند حالا ایندفعه محض خاطر ما نترس و بگو. گفتم مضمون شعر را اصلاً نمی‌پسندم. همانطور که کوش‌آبادیگفت، شعر بی‌وزن و قافیه مُد شده و او نمی‌خواهد بدون ضرورت پیرو مُد باشد. من می‌گویممضمون آن شعر قبلی هم مدت‌هاست که مُد شده است و من به عنوان یک خواننده یا شنوندهشعر معاصر فارسی از این مُد به تنگ آمده‌ام و بیزارم. توضیح دادم که مدت‌هاست کهشعر معاصر فارسی چنین ناله می‌کند. حالت آدمی را دارد که از زندان خود بیرون راتماشا می‌کند و فقط از شادی و سلامت دیگران خوش است. در آرزوی روزی است که به آن‌هابپیوندد ولی تا آن روز در زندگی آن‌ها زندگی می‌کند. زندانی بیماری است که پاک‌دلانهحسرت می‌خورد و به آرزوهای خوب بشردوستانه دلخوش است. این جوهر شعر شاعران مترقیاین دوره است. «شبگیر» سایه همین است. دیرگاهی است که در خانه همسایه من خواندهخروس … احمد شاملو سمندر شده بود و در آتش حسرت نشسته بود. «مرغ آمین» نیما ازهمین دست است و سیاوش هم فراوان از این شعرها دارد. «پیوند» نادرپور هم همین است.

همه اعتراض کردند. چکیدهسخن شان این بود که شعر نمی‌تواند برکنار از محیط اجتماعی خود باشد و محیط ما چناناست که جز این محصولی ندارد. اگر شاعر پا را از این فراتر بگذارد، دروغ گفته است؛چون اجتماع امیدی بیش از این نمی‌دهد. شعر که نمی‌تواند بدون آرزو باشد و در ایناجتماع شاعر آرزویی زیباتر از این نمی‌تواند داشته باشد که دردل با دیگران همراز واز شادی آنان شاد باشد.

گفتم این‌ها بهانه تنبلیو فرار است. مگر شاعرانی که دوره‌هایی بسیار تاریک‌تر از این بودند چه می‌کردند.سایه گفت شاعر امروز نمی‌تواند صدایش را به گوش دیگران برساند و هیچ روزگاری بهسیاهی امروز نبوده. اگر در قدیم شاعر آزادی نداشت باز هیچ دستگاهی به نظم و کمالسیستم پلیسی امروز نبود که با هزار چشم هر کسی را بپاید. گفتم بهانه است. گرچه امروزاجتماع خوبی نداریم، ولی بی‌تردید در گذشته بسیار بدتر از این‌ها بود. مولوی را میخواستند بکشند و فرار کرد و ناصرخسرو را اگر گیر می‌آوردند، تکه‌پاره می‌کردند. گفت در عوض آن‌ها روزی هشت نُه ساعت برای شرکت سیمان یا بانک ساختمانی جان کُردینمی‌کندند. گفتم بله، ولی پشت دخل دکان عطاری می‌نشستند؛ عنبر نصارا و پشکل ماچهالاغ می‌فروختند و زفت به سر کچل‌ها می‌چسباندند. اشکال کار این است که حرفی برایگفتن نداریم. اگر شاعر حرفی گفتنی داشته باشد، مگر می‌تواند که نگوید. محال است. گفت من الان یک شعر به دست تو می‌دهم اگر راست می‌گویی به ده نفر برسان. گفتم چرامن برسانم. اساساً مگر تنها موضوع شاعرانه جهان، انتقاد از دستگاه سیاسی مملکتاست؟ باید راه حرف زدن را یاد گرفت. حتی در همین اجتماع هم می‌شود خیلی حرف‌ها رازد. نمی‌شود شعری مثل زمین یا بهار غم‌انگیز را امروز منتشر کرد؟ خیلی هم خوب می‌شود. وانگهی گرفتم که شعری گفتی و نتوانستی منتشر کنی، نکن؛ بگذار ده سال دیگر، بیستسال دیگر منتشر شود. سایه گفت تا بپوسد و من جواب دادم اگر اصیل باشد نه می‌پوسد ونه می‌میرد. همانطور که مال شاعران هزارسال پیش، مال فردوسی یا رودکی، نمرد.

مثل بیشتر وقت‌ها من ازکوره در رفته بودم. تمام وجودم خشم و عصیان بود. گفتم من دیگر خسته شده‌ام از بسآرزو کرده‌ام که مثل دیگران آزاد بشوم؛ از بس شنیده‌ام که در شادی دیگران زندگیکنم و از خوشبختی آنان خوشبخت باشم. دیگر می‌خواهم خودم باشم. دیگر می‌خواهم در همیناجتماع و محیط که به هیچ حال نمی‌توانم از آن جدا بشوم، زندگیم سرشار باشد. می‌خواهمدر عین بلا، سعادت را احساس کنم. تا کی پرنده فلزی کنار کاهدان دهکده و در آرزویپرواز باشم؟ تا کی در شادی مرغان تیزپرواز دیگر زندگی کنم؟ یک عمر این کار را کرده‌ایم؛دیگر بس است. مگر مولانا که شعرش سراسر رستگاری و شادی بی‌خویشتن است، در بهشتموعود به سر می‌برد؟ شعرش فلسفه داشت. البته ما امروز آن فلسفه را نمی‌پذیریم ولیباید انگیزه دیگری برای شاعری و زیستن داشت. آنرا نداریم و شعرمان خالی و خاموشاست؛ شعر نیست. می‌دانی چیست؟ ما در برابر ابتذال زندگی روزانه، نان و گوشت و کفشو لباس و اضافه حقوق تسلیم شده‌ایم. در برابر خودمان تسلیم شده‌ایم. همه چیز راعملاً پذیرفته‌ایم و در دلمان هیچ غوغایی نیست. سایه گفت یعنی پشت میز شرکت سیمانبنشینیم و غوغا کنیم؟ گفتم البته. همه‌اش خودمان را تبرئه می‌کنیم و برای فقر روحخودمان دلیل می‌تراشیم. تا حرفی می‌شود آناً تأثیر اجتماع و تأثیر متقابل پدیده‌هاو از این ترّهات را به رخمان می‌کشند. البته اجتماع تأثیر دارد و اثرش همین خفقانیاست که می‌بینیم و آه و ناله‌های شاعرانه‌ای که می‌شنویم. ولی می‌شود در برابر اینتأثیر شورش کرد و نپذیرفتش. دیگر امروز که تاریک‌تر از روزگار فردوسی و حافظ نیست. همه ی چیزی که می‌دانیم نوعی مارکسیسم مسخ شده است که دهان به دهان به ما رسیده وحتی یک بار به خودمان زحمت نداده‌ایم که یکی از نوشته‌های آن بابا را مستقیماًبخوانیم و تازه همین فلسفه مسخ شده بی‌سر و ته را فقط برای توجیه خودمان به کار می‌بریم. «شعر باید سلاح اجتماعی باشد» و این سلاح هم تا به وجود آمد باید مثل شمشیر بیفتدبه جان دیگران؛ و چون شمشیر و شمشیرزن هر دو را خُرد می‌کنند، پس نمی‌توان لب ازلب برداشت. طبق معمول سیاوش که درچنین مواردی خاموش است، هیچ نمی‌گفت. سایه غرّیدکه تو مسخره می‌کنی؛ ولی در نظر من شعر اگر سلاح اجتماعی نباشد، هیچ نیست. گفتمحرفی نیست ولی تو این سلاح را بساز و بگذار باشد تا بیست سی سال دیگر کارش رابکند؛ از این بدتر که نمی‌شود. مثل مایاکوفسکی. شعری سلاح‌تر از شعر او که نیست. به طعنه گفت از مایاکوفسکی چه دیوان تازه‌ای منتشر شده؟ گفتم هیچ دیوانی؛ ولینمایشنامه او را پس از بیست سی سال تازه نشان می‌دهند. گفت اگر نمایشنامه او هنوزهم ارزش دیدن دارد برای شرایط اجتماعی خاصی است که به آن ارزش داده است. گفتمالبته، ولی اگر شعری کلیت داشته باشد، همیشه خواندنی است.

گفت‌وگو این طور تمام شدکه گفتم باطن فقیری داریم و برای توجیه خودمان هر تقصیری حواله اجتماع می‌شود. نهاز عهده خودمان برمی‌آییم، نه از عهده اجتماع. از زیر پای خودمان وحشت داریم و درنتیجه چشم به افق دوخته‌ایم تا آفتاب حقیقت از پس ابرهای تیره سر بکشد. اگر هم لبباز کنیم برای حسرت خوردن است یا به قول آل‌احمد چُس‌ناله گداها وگرنه این دستگاهدولتی قهّارتر از خدای ایوب نیست.

شاهرخ مسکوب

سیزدهم اردیبهشت ۱۳۴۳

برگرفته از تارنوشت «دیباچه»:

http://www.dibache.com/text.asp?cat=42&id=3018

این یادداشت را در برخیجاها اندکی در نشانه گذاری ها ویراسته ام. زیرعنوان را نیز من افزوده ام. ب. الف. بزرگمهر

نقش تاریخی کمونیست ها و نیروهای چپ در میهن مان ـ بازانتشار

2012-01-15T19:59:00.000+01:00

بخشی از نوشتاری نیمه کاره

به همه ی رفیقانی که «سوسیالیسم علمی» (مارکسیسم ـ لنینیسم) رارهنمون کار خود در پیکار روزمره ی سیاسی و اجتماعی قرار داده اند؛ به آنها که همهی کوشش خود را بکار برده و می برند تا سخن و کردارشان به یکدیگر نزدیک باشد؛ بهآنها که زیر شعارهای انقلابی و پرچمی که با خون و رنج میلیون ها کمونیست در سراسرجهان رنگ سرخ یافته، نه خود را می فریبند و نه دیگران را.

***

نیروهای چپ از هنگام اوج گیری جنبش مشروطه خواهی و انقلاب مشروطیت بهاین سو، در رویدادهای اجتماعی و سیاسی ایران نقشی رویهمرفته روشن،پیشرو و راهگشا داشته اند.

با پیدایش «حزب کمونیست ایران» در سال ۱۲۹۹ کوچیِ خورشیدی و بویژه بابنیانگذاری «حزب توده ی ایران» در سال ۱۳۲۰، در شرایطی که به دنبال پیروزی سترگ وتاریخی «ارتش سرخ» اتحاد جمهوری های سوسیالیستی شوروی بر اهریمن فاشیسم سرمایهداری، اندیشه های «سوسیالیسم علمی» در همه جای جهان با شتاب رشد و گسترش می یافت،نقش روشنگرانه، پیشرو و راهگشای کمونیست ها، جامعه ی تازه بیدار شده از خواب سدههای میانه ی ایران را گام هایی غول آسا به پیش راند.

در دوره ی از دیدگاه تاریخی بسیار کوتاه ۱۳۲۰ ـ ۱۳۳۲ با وجود سنگینیفشار خودکامگی دیرپا و ریشه دار و واپسماندگی جامعه ای که هنوز مهر و نشان سده هایمیانه را در پیشانی خود داشت و به دشواری راه های نوین زندگی را می آموخت، کمونیستها با همه ی اشتباهات گریزپذیر یا ناگزیرشان توانستند «طرحی نو در اندازند» و «فلکرا سقف بشکافند». به کوشش آنها اندیشه ها و رهنمون های «سوسیالیسم علمی» گسترشیبیمانند یافت؛ اتحادیه های کارگری، انجمن ها و سازمان های زنان و جوانان و نیزبنیادهای پیشرو در زمینه های گوناگون دانش و هنر و جُستارهای اجتماعی «جهان دربر»* چون«جمعیت ایرانی هواداران صلح» پدیدار شدند؛ هنرمندان، دانشمندان و کنشگرانی پا بهمیدان نهادند و زنگار تاریخی پانصد ساله از جامعه ی فروخفته و لگدمال شده درباورهای خرافی ـ مذهبی را «به ناخن سنبیدند».**

کمونیست ها، با وجود همه ی اشتباهات کودکانه خود در این دوران (دورانکودکی کمونیسم در میهن مان)، به نیازهای اجتماعی ـ تاریخی، رویهمرفته پاسخی درخورو شایسته داده، با رنج و خون فراوان، بسیاری پیشرفت های کوچک و بزرگ را پی ریخته وجامعه ی ایرانی را از هرباره شکوفاندند. به کوشش آنها، با وجود همه ی فراز و نشیبهای تاریخی، ایران رویهمرفته در مسیر پیشرفت و آبادانی سوق داده شد. پس از ایندوران، چه در میهن مان و چه در بسیاری جاهای دیگر جهان با اندک زمانی پس و پیش، بادورانی روبرو هستیم که از آن پیشروی بزرگ نخستین، دیگر خبری نیست. با فراگیرشدناندیشه و باور کمونیستی، سرمایه ناچار به عقب نشینی شده است؛ عقب نشینی ای که درنهاد خود همه ی زمینه های بایسته برای یورش به چپ و نفوذ در آن را به همراه دارد. برخی نظریه پردازان سرمایه به جامه ی چپ درمی آیند و برخی نظریه پردازان چپ خود رامی فروشند. آبشخور همه ی آنها اشتباهات گریزپذیر یا ناگزیری است که همه جا دردوران کودکی کمونیسم رخ نموده است. آنها بخش هایی از نیروی چپ را فریفته، بهبیراهه و هرز می برند و به همراه آن سردرگمی توده ی سترگ مردم را در یافتن و گزینشراه درست در همه جای جهان دامن می زنند. گونه هایی از سوسیالیسم «اروپایی»،«نولیبرال»، «دمکراتیک» و «سبز» پا به میدان می گذارند. گونه های دیگری ازسوسیالیسم تندرو و کوته بین از شاخه هایی چون «مائوییسم»، «تروتسکیسم» همراه بانمونه هایی از سوسیالیسم «رژی دبره»، «مسیحی»، «اسلامی» و ... در کنار «سوسیالیسمعلمی» به عنوان شاخه ی اصلی، پدیدار می شوند. اینک، چپ به بخش ها و شاخه های گوناگونیبخش شده و ستیز درونی آن گاه از ستیز و نبردش با جهان سرمایه بیش تر است. اینهنگام، در کنار و همراستا با رشد و گسترش سوسیالیسم، راه های رشد با سمتگیریسوسیالیستی نیز نمایان شده اند؛ راه هایی هنوز مه آلود و نه چندان روشن! در کنارنیروهای چپ، نیروهای دیگری با باورها و اندیشه های عدالت جویانه پا به میدان رزم وستیز با سرمایه نهاده اند که عادت ها و خرده فرهنگ های برجای مانده از «همبودهایکهنه ی اجتماعی» را بر دوش می کشند. دشواری ها و چالش های تازه ای پدید می آید. روند نزدیکی این نیروها که گستره ی انبوهی از لایه های اجتماعی را در همه یکشورهای جهان دربرمی گیرند به اندیشه های «سوسیالیسم علمی» و همپیوندی با چپ، کندو پر فراز و نشیب است. همه ی اینها راه را برای مانور و فریبکاری سرمایه ومزدورانش در جامه ی چپ، بیش از پیش فراهم می کند. جبهه های تازه ای، بسی گسترده تراز پیش، گشوده شده اند؛ کار برای هر دو سو دشوارتر شده و می شود. «جهان کهنه» سختدر هستیِ انگلوار خویش پای می فشرد و «جهان نو» همچنان در کار و کوشش بازآفرینی ونوسازی نیروهای خویش، گام به گام به پیش می رود.

آب از بستر پرشیب کوهستانی خود به دشت رسیده، انرژی جنبشی خود را کهدر یگانه بستری کم دامنه و نه آنچنان ژرف جریان داشت، در بسترهایی که گاه ازیکدیگر جدا و گاه به یکدیگر می پیوندند، پخش می کند. از سرعت و شتاب نخستین آن بسیکاسته شده است؛ گرچه، اکنون دامنه بیشتری یافته، گستره بزرگ تری را فراگرفته و درشاخه ی اصلی بر ژرفای آن نیز بسی افزوده شده است. باتلاق ها و لجنزارها نیز اینجاو آنجا رخ می نمایند و بخشی از آب های دورمانده از شاخه ی اصلی را در کناره ها بهخود می کشند و فرومی برند. در سطح آبی که دیگر کم ترموجی در آن نمایان است، تنهاکف ها به چشم می خورند؛ انرژی جنبشی به ژرفای آب جابجا شده و راه خود را به پیش،به آنجا که همه ی بسترها و شاخه های آب، یکدیگر را می یابند و یکی می شوند، میگشاید.

ب. الف. بزرگمهر پنجماَمرداد ماه ۱۳۹۰

http://behzadbozorgmehr.blogspot.com/2011/07/blog-post_27.html

* این واژه ی ترکیبی را بجای واژه ی«جهانشمول» ساخته ام.

** «به ناخن خاره ی بیداد را بی باک سنبیدند»(زنده یاد تبری)

مارمولک

2012-01-15T15:33:00.000+01:00

همیشه دلم می خواست که فیلم زیبای «مارمولک» را ـ با همه ی دستبردهایی که به سود رژیم جمهوری اسلامی در آن شده ـ یکجا و با کیفیت خوب در اینترنت ببینم. این فیلم به صورت تکه تکه و گاه سر و دم بریده در اینترنت یافت می شود.

سرانجام با کوشش بسیار و دگردیسه نمودن چند باره ی اُلگویی (فُرمات) به اُلگویی دیگر و برخی کارهای کوچک، کامیاب شدم که همه ی آن را یکجا و با چیرگی بر محدودیت حجم و اندازه در «یوتیوب»، درج نمایم.

امیدوارم خرسندی همگی شما را از دیدن (دوباره) این فیلم فراهم نموده باشم.

با مهر ب. الف. بزرگمهر

یک گوشزد به همه ی آنها که از اینگونه فرآورده ها و دسترنج کار دیگران کار و کاسبی می کنند:
چنین به نظر می آید که نماهنگ هایی که تاکنون از سروده ها و ترانه های سروده سرایان بزرگ میهن مان ساخته و پرداخته ام، سرچشمه ی درآمدی برای برخی سودجویان در اینترنت شده است. همین جا به همه ی اینگونه آدم ها گوشزد می کنم که چنین درآمدهایی هرچند کوچک نیز باشند، سوء استفاده از کار و دسترنج دیگری است. افزون بر آن که خود اینجانب از این راه ها کم ترین درآمدی تاکنون نداشته ام.

ب. الف. بزرگمهر

بیش از هشتاد درصد کارگران كشور زیر «خط تنگدستی» زندگی می‌کنند!

2012-01-15T10:52:00.001+01:00

یک کارشناس مسائل کارگری اعلام کرد:

بیش از هشتاد درصد از کارگران سراسرکشور زیر «خط تنگدستی» گذران زندگي می‌کنند.

محمد رضا عمادی در گفتگو با خبرنگار «ایلنا»ضمن اشاره به افزایش بی رویه نرخ «خط تنگدستی» در «کلان شهر»های کشور تصریح کرد:

با توجه به این که نرخ «خط تنگدستی» درکلان شهرهای کشور یک میلیون و دویست هزار تومان برآورد شده، بیش از هشتاد درصد ازکارگران فعال در واحدهای تولیدی، حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار را دریافت می‌کنند.

او نابرابری‌ها در توزیع امکانات راموجب افزایش نرخ «خط تنگدستی» اعلام کرد و افزود: ‌

پیش بینی می‌شود تا پایان سال جاری نرخ «خطتنگدستی» روندی فرارونده به خود بگیرد.

عمادی، از افزایش تعداد واحدهای بحرانیدر کشور خبر داد و افزود:

‌همزمان با اجرای قانون هدفمندی یارانه‌هابه دلیل افزایش نرخ سوخت، واحدهای تولیدی کشور با بحران مواجه شده‌اند.

این کارشناس کارگری، خواستار افزایش سیاستهای پشتیبانی دولت از کارگران شد و گفت:

به دلیل پرداخت نشدن یارانه ی واحدهایتولیدی از ابتدای سال جاری تا کنون، شمار بسیاری از کارگران واحدهای تولیدی اخراجشده‌اند.

او تصریح کرد:

افزایش حقوق تاثیری بر قدرت خرید نداردو کارگران نیز این موضوع را پذیرفته اند که با افزایش حقوق نمی توان قدرت خرید کسبکرد، زیرا تورم رشد خواهد کرد.

این کارشناس کارگری، افزود:

کمک های غیر نقدی دولت مانند کاهش هزینهبیمه و کاهش هزینه مالیات و از سوی دیگر پرداخت کالا به کارگران بهتر از کمک نقدیاست و این طرح بارها در نشست ها در میان نهاده شده، اما به فرجام نرسیده است.

برگرفته از «ایلنا»

این گزارش از سوی اینجانب ویرایش شدهاست. برجسته نمایی ها نیز از آنِ من است و عنوان را نیز کمی دستکاری نمودهام. ب. الف. بزرگمهر

پی نوشت:

کارشناس جُستارهای کارگری از دید مندرست می گوید که «افزایش حقوق تاثیری بر قدرت خرید ندارد و کارگران نیز این موضوعرا پذیرفته اند که با افزایش حقوق نمی توان قدرت خرید کسب کرد، زیرا تورم رشدخواهد کرد»؛ ولی در پی آن باید افزود که چنین پدیده ای با ساختار بسیار بیماراقتصاد ایران بویژه در بخش توزیع پیوند تنگاتنگ دارد؛ جایی که بازرگانان، واسطهگران، مالخرها و سایر لایه های انگلی از بزرگ تا کوچک، بازار را در دست داشته و بهزبان توده ی مردم «خدا را هم بنده نیستند!»

ب. الف. بزرگمهر ٢۵ دی ماه ١٣٩٠

دزدی دیگر از هزارفامیل «عالیجناب بوقلمون»*

2012-01-14T21:53:00.000+01:00

تخلفات٢٩ ساله جاسبی؛ او محاکمه می شود/ درس نخوانده‌هایی که دکتر شدند

خبرگزاری مهر ـ گروه حوزه ودانشگاه:

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران با اشاره به جزئیات برخیتخلفات رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در زمان ریاست ٢٩ ساله اش در این دانشگاه بهافرادی اشاره کرد که در زمان جاسبی درس نخوانده دکتر شدند.

عباس سلیمی نمین در گفتگوی مشروح خود با خبرنگار مهر به برخی تخلفاتعبدالله جاسبی در زمان ریاستش بر دانشگاه آزاد اسلامی اشاره کرد.

نامه جاسبی به قوای سه گانه

وی با بر شمردن تخلفات مدیریتی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی واقتصادی جاسبی در دانشگاه آزاد اسلامی به تخلف مدیریتی رئیس ایندانشگاه اشاره کرد و گفت:

... بعضی فعالیتهای وی در بخش پنهان این دانشگاه از جمله تخلفاتمدیریتی در نظام قابل توجه است. وی برای کمرنگ کردن نظارت قانون بر خود مراوداتناسالمی را شکل داد.

سلیمی نمین ادامه داد:

این تخلفات در سالهای نخست انقلاب که کمتر کسی به خود جرات می دادوارد معامله گری و دنیا گرایی شود به گونه ای بود که در آن سالها مدیران کشوررا وارد فضای دنیا گرایی کرد. در ابتدای امر به وزارتخانه ها و مراکز مختلف قوایسه گانه نامه می نوشت که مدیران این دستگاهها در دانشگاه آزاد اسلامی ارتقاعلمی یابند.

درس نخوانده هایی که در دانشگاه آزاد دکتر شدند

به گفته این استاد دانشگاه، در این وادی عده ای دانشجوی دانشگاهآزاد اسلامی می شدند و به علت مشغله های فراوانی که داشتند از جاسبیاجازه معافیت حضور در کلاس به ازای دادن برخی امتیازات به وی دریافت می کردند. حتیدر دوران ریاست جاسبی، برخی نمایندگان مجلس یک باره از مدرک دیپلم به دکترینائل شدند.

سلیمی نمین با ذکر یک مثال دیگر در خصوص کسب مدرک دکتری در رشته هایحساس از جمله قضاوت از سوی برخی قضات همانند سعید مرتضوی در دانشگاه آزاداسلامی اظهار داشت:

قاضی مرتضوی به حد ظاهر در دانشگاه آزاد درس خواند و دکتری گرفت. اماآیا این شخص واقعاً درس خواند که جای سوال دارد. وقتی خدمات قاضی مرتضوی به جاسبیرا بررسی می کنیم، به این نتیجه می رسیم که این شخص نه تنها درسی نخوانده بلکهامتیازات زیادی هم دریافت کرده است.

وی ادامه داد:

پرونده هایی مشاهده شده که قاضی مرتضوی در آن به جاسبی خدمات تاسفآوری ارائه داده است. یکی از این خدمات گم کردن پرونده فروش چندساله سوالات کنکورپزشکی دانشگاه آزاد بود. نتیجه این شد که عده ای بدون دریافت مدرک پزشکی با جانمردم بازی کردند که از خدمات قاضی مرتضوی به جاسبی محسوب می شود.

ابزار شدن نقل و انتقالات در دانشگاه آزاد

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران در بخش دیگر سخنان خود بابیان اینکه در دانشگاه آزاد اسلامی نقل و انتقالات تبدیل به ابزار شده است به مهرگفت:

یکسری سوء ستفاده ها با استفاده از این نقل و انتقالات در حال شکلگیری است و هر نوع نقل و انتقال باید از طریق نامه یک نماینده مجلس یا مقام عالیرتبه اداری به جاسبی اعلام تا امکان انتقال دانشجو به مکان مورد نظرش فراهم شود کههمین امر منجر به نوعی تبعیض اجتماعی شده است.

دانشگاه آزاد یکی از بزرگترین کانونهای زمینخواری در کشور

سلیمی نمین در ادامه گفتگوی خود با اشاره به برخی جزئیات زمین خواریدر دانشگاه آزاد اسلامی، اظهار داشت:

رئیس دانشگاه آزاد نه تنها زمین را از اموال عمومی می گرفت بلکه میتوانست سطح آن زمین را ارتقا دهد، بدین معنا که زمین کشاورزی را تبدیل به زمینمسکونی می کرد و منجر به افزایش بهای همین زمین می شد.

وی با اشاره به یک نمونه از تخلفات زمین خواری در دانشگاه آزاداسلامی ادامه داد: با بررسی شکایات واصله از سوی مردم شمال، نتیجه گرفته شدکه زمین اهالی شمال در اختیار دانشگاه آزاد قرار داده شده اما هیچ دانشگاهی ساختهنشده است.

کلاهبرداری ٤٠٠ میلیارد تومانی همکار جاسبی

این استاد گروه تاریخ دانشگاه به یکی از مهمترین تخلفات زمین خواریدر دانشگاه آزاد اسلامی اشاره کرد و به مهر گفت:

یکی از مسئولان دانشگاه آزاد اسلامی که وارد حوزه اقتصادی ایندانشگاه شده بود در سال ٨۷ به کمک جاسبی در دوبی سمیناری برگزار کرد و جاسبیاز ایرانیان شاغل مقیم دبی که عمدتاً مردم استان فارس در آن زندگی می کنندخواست تا برای طرح «دانشگاه بین المللی» سرمایه گذاری کنند که سود فراوانی بههمراه خواهد داشت.

به گفته سلیمی نمین، حدود ٤٠٠ میلیارد تومان در سال ٨۷ جمعآوری شد و مدتی به مردم سود تعلق می گرفت؛ اما این مسئول دانشگاه آزادبه یک باره ناپدید شد و مردم که سرگردان شده بودند از ویشکایت کردند. مدتی بعد دانشگاه آزادیها مردم را تهدید کردند که به علتدریافت سود کلان پول خود حق شکایت ندارند.

وی تاکید کرد که مردم به اعتبار جاسبی، پول را به کارگزار وی دادهبودند و حتی با آنکه این شخص در سال ٨٨ دستگیر شد، اما مشخص نشد که بر سر او چهآمد.

مفاسد در دانشگاه آزاد عدیده است

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران که اعتقاد دارد مفاسد دردانشگاه آزاد اسلامی عدیده است در بخش دیگر سخنان خود گفت:

عدیده بودن مفاسد در دانشگاه آزاد اسلامی طبیعی ست؛ زیرا هنگامیکه تریلیاردها تومان در یک جا جمع باشد و هیچ قانونی بر آن حاکم نباشد، معلوماست که فساد ایجاد می شود.

جاسبی حتماً محاکمه می شود

سلیمی نمین با اشاره به محاکمه جاسبی تصریح کرد:

جاسبی قطعاً در این کشور محاکمه خواهد شد. البته برخی مراکز درحال باز پس گیری بعضی اموالشان که در اختیار جاسبی بود هستند. از جمله این مراکزمی توان به ستاد اجرایی اموال امام (ره)اشاره کرد.

...

برگرفته از «مهر»

* هاشمی رفسنجانی

نامه ای از دو زن دلیر ایرانی: از سهم شهیدان انقلاب پاسداری کنید!

2012-01-14T21:01:00.001+01:00

چکیده: ازجماعتی که با بی خردی با شما برخورد کرده اند، انتظاری نداریم چون فکر می کنیم شمارا نمی شناسند اما از دوستان هم رزم شما متعجبیم که در مقابل این هجمه های حسابشده ساکت هستند. و بدانند فردایی با بهانه دیگری به آنها حمله خواهند کرد . اگربچه های خالص جنگ همدیگر را تنها بگذارند. فرصت طلبهای که در دفاع مقدس نبودند . میخواهند با به زیر سوال بردن جنگ و بچه های جنگ ، عدم حضور خود را موجه کنند.از شماتشکر می کنیم که مواظب سهام ما هستید ...

همسران شهیدان باکری و همت در نامه ایبه سردار حسین علایی با تقدیر از خدمات این پاسدار انقلاب اسلامی خواسته اند کهبچه های خالص جنگ همدیگر را تنها نگذارند و اجازه ندهند فرصت طلب هایی که در دفاعمقدس نبودند با به زیر سوال بردن جنگ و بچه های جنگ، نبودن خود را موجه کنند.

به گزارش کلمه، همسران شهیدان همت وباکری در نامه خود با اشاره به سابقه سردار علایی آورده اند:

در طول تاریخ بارها دیده شده اطرافیانحاکمان با چاپلوسی و یا دروغ برای حفظ موقعیت و یا ترس از جان و مال خود بسیاری ازحقایق را پنهان کرده اند که در نتیجه بر اساس اطلاعات نادرست و یا ناقص، تصمیماتاشتباهی گرفته شده که اکثرا قابل جبران نبوده اند. ما به شما افتخار می کنیم کههمان طور که در مقابل دشمن با شجاعت ایستاده اید در کنار دوست نیز با شهامتاشتباهات را تذکر داده اید.

حسین علایی از فرماندهان سپاه پاسداراندر طول هشت سال دفاع مقدس است. وی به مناسبت نوزده دی در یادداشتی با یک رویکردمقایسه ای، درس هایی از این قیام را برشمرد و نوشت:

طبیعی است که دیکتاتورها برای خود حقابدی حاکم بودن بر مردم قائل هستند و در زمانی که در کاخ سلطنت با همراهان متملق وچاپلوس احاطه شده اند فرصت طرح این سوالات را ندارند و زمانی به فکر می افتند کهمثل قذافی پس از موش و حشره خواندن مخالفین، مجبور شوند فرار را بر مقاومت و ایستادهمردن ترجیح دهند.

یادداشت سردار علایی واکنش های متفاوتیدر پی داشت. برخی از سایت های نزدیک به گروه های افراطی به این سردار سپاه هتاکیکردند.

همسران شهیدان باکری و همت در بخش دیگریاز این نامه با اشاره به هتاکی های صورت گرفته طی روزهای گذشته به این سردار سپاه،آورده اند:

از جماعتی که با بی خردی با شما برخوردکرده اند، انتظاری نداریم چون فکر می کنیم شما را نمی شناسند اما از دوستان هم رزمشما متعجبیم که در مقابل این هجمه های حساب شده ساکت هستند . و بدانند فردایی بابهانه دیگری به آنها حمله خواهند کرد . اگر بچه های خالص جنگ همدیگر را تنهابگذارند. فرصت طلبهای که در دفاع مقدس نبودند . می خواهند با به زیر سوال بردن جنگو بچه های جنگ ، عدم حضور خود را موجه کنند.از شما تشکر می کنیم که مواظب سهام ماهستید.

گفتنی است سال گذشته نیز همزمان با روزدانشجو از سخنرانی سردار حسین علایی در مراسم «بسیج مدرسه‌ی عشق» جلوگیری شد.

سردار حسین علایی پس از تشکیل نیروی دریاییسپاه در سال ١٣٦٤ اولین فرمانده این نیرو شد، پیش از تشکیل نیروهای سه‌گانه سپاه نیزاو فرماندهی یگان‌های دریایی سپاه را برعهده داشت.

متن این نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوامَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن یَنتَظِرُوَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلاً

در میان مؤمنان مردانى هستند که بر سرعهدى که با خدا بستند صادقانه ایستاده‌اند; بعضى پیمان خود را به آخر بردند (و درراه او شربت شهادت نوشیدند)، و بعضى دیگر در انتظارند؛ و هرگز تغییر و تبدیلى درعهد و پیمان خود ندادند. (سوره شریفه احزاب آیه ی مبارکه ٢٣)

برادر حسین علایی

سلام

شاید باعث تعجب باشد که شما را با عنوانسردار و یا با درجه ای که با لیاقت خود از سپاه احراز کرده اید و یا دکتری که بدونتقلب و با زحمت کسب کرده اید، نمی نامیم. در زمان انقلاب و دفاع مقدس نیز با سادگیهمدیگر را خواهر و برادر می نامیدیم. چرا که ارزش مقام هر فرد، به انسانیت او بود.سالهاست که ما به معدود افرادی عنوان برادر می دهیم که جنابعالی یکی از آنها میباشید.

برادر گرانقدر! ما بعد از شهادت عزیزانمانبه خاطر وابستگی روحی و اعتقادی که به شهدا داشتیم، هم چنان پیگیر مسائل و اخبارجنگ بودیم. و شما از نادر فرماندهانی بودید که با وجود پیچیدگی مسائل دفاع مقدس، بهخوبی توان تحلیل عملیات ها را داشتید. ما سالهاست که در مناسبت های مختلف مقالاتشما را در روزنامه ها مطالعه و یا سخنانتان را از صدا و سیمای جمهوری اسلامی باگوش جان شنیده ایم. شما به بهترین صورت به معرفی شهدا و عملکرد آنها در دفاع مقدسپرداخته اید. به عنوان مثال کتابی درباره شهید مهدی باکری نوشته اید که می تواند سندیتاریخی باشد. در یک کلام، برادر! ما شما را به عنوان یک راوی صادق، عاقل و با بصیرتمی شناسیم.

گذشته شما درخشان است. دانشجوی مبارزدانشگاه تبریز بودید که با دیدگاه مذهبی به صورت فعال برای پیروزی انقلاب تلاش میکردید. نقش دانشجویان (که شما نیز یکی از آنها بودید) در حرکت اعتراضی مردم تبریزدر ٢٩ بهمن ۵٦ ـ در چهلم قیام ١٩ دی قم ـ فراموش شدنی نیست. شما در آن دوران ازتمام جریانهای انحرافی به سلامت بیرون آمدید. و انصافا سکوی رشد و تکامل انسانهادر انتخاب های آنهاست!

بعد از پیروزی انقلاب فرماندهی سپاه تبریزرا برعهده گرفتید و پس از آنکه در اثر فشار جماعتی تنگ نظر که ٦ سال است معرف حضورملت ایران هستند شورای فرماندهی سپاه ارومیه مجبور به استعفا شد، فرمانده سپاهارومیه شدید. این شما بودید که بعد از شهادت شهید بزرگوار مهدی امینی علی رغم جویکه علیه باکری ها راه انداخته بودند آقا مهدی را برای فرماندهی عملیات انتخاب کردید.در دوران دفاع مقدس ریاست ستاد قرارگاه کربلا و سپس اولین فرمانده نیروی دریاییسپاه بودید که با وجود تمامی کمبودهای زمان جنگ توانستید یگان دریایی را راه اندازینمایید. دوستان شما فراموش نکرده اند که در یکی از عملیاتها به شدت مجروح شده بودید.پس از اتمام جنگ نیز با توجه به توان و تخصصی که داشتید در جهت تحقق آرمانهایانقلاب تلاش کرده اید. برادرعلایی! قصد نداریم برای شما بیو گرافی بنویسیم. بلکهفقط به خودمان تذکر می دهیم که یادمان باشد ایثار، گذشت و عملکرد مثبت انسانها رافراموش نکنیم.

این شجاعت و شهامت میوه وارستگی شما ازمقام و مال دنیاست. به یاد داریم آن جمله معروف شما را که پس از خاتمه جنگ زمانیکه قرار بود بر اساس قانون درصدی از سهام کارخانه ای بین رزمندگان تقسیم شود، قبولنکردید و گفتید:

«من سهام دار انقلابم نه سهام دار ...» اینسهامی که شما و ما نیز طالب آن هستیم، فروختنی نیست. چون به بهایی سنگین خریده ایم.دیگر انواع سهام اگر خریده شوند، لذت های دنیا سود آنها خواهد بود. اما این سهامبخصوص را ما با دادن دنیا و خون بهترین عزیزانمان خریداری کرده ایم. پس فروشی نیستو تا پای جانمان حافظ ارزش های آن خواهیم بود و دست سارقان را قطع خواهیم کرد.انشاءالله

اما برادر عزیز! مقاله هوشمندانه شمامطالبی را داراست، که سالهاست به وسیله تحلیل گران بیان می شود و ما آنها را بارهاشنیده ایم. و حالا نمی دانیم این گروهی که این روزها فعالانه بر علیه شما سخنپراکنی (!) می کنند . اگر فکر میکنند با وضعیت فعلی مصداقی دارد از نکته سنجی شماتشکر کرده و قبل از این که خیلی دیر شود امور را اصلاح بفرمایند .نمی شود با فحاشیو بی خردی صورت مساله را پاک کرد! و اگر مصداق ندارد ،واقعا آن مثل اینجا صدق میکنند که با داشتن این دوستان، دشمنان باید بروند هواخوری! گویا این فراز از وصیتامام علی به امام حسن را فراموش کرده اند که:

«فرزندم! من به اندازه همه پیشینیان عمرنکرده ام، اما به کارهایی که کردند دقت کردم. به حکایت هایی که از روز و روزگارشانمانده، فکر کردم و در نشانه ها و یادگارهایشان گشتم، جوری که شدم مثل یکی از آنهاحتی بالاتر. چون از همه سرگذشتشان خبر داشتم. مثل این بود که با همه شان، از اولینتا آخرین نفر زندگی کرده ام.»

حسن تحقیق تاریخی در این است کهاشتباهات را دوباره تکرار نکنیم. ما همیشه فکر می کنیم با گذشتگانمان تفاوت داریم.ولی اگر به فاکتورهایی مثل خرد جمعی و قانون و اخلاق و حسابرسی نسبت به عملکرد،دقت نکنیم مطمئن باشید همانگونه می شویم که قرار بود نباشیم! اگر تحلیل واقعیت هایتاریخی که ما شاهد آن بودیم این قدر بحث انگیز و غیر قابل طرح باشند، با قیام امامحسین چه خواهند کرد؟ به گفته گهربار شهید مطهری در کتاب حماسه حسینی دوباره فقطداریم به ... ها گریه می کنیم ...

برادر گرامی !

سخن گفتن و نوشتن در رابطه با شخصیتی کهقلم توانا و اندیشه منسجم و معتقد به اصول و ارزش های انسانیست، بی نهایت مشکل است.اما امید داریم شما با بزرگواری این کلمات الکن را از ما قبول کنید. از جماعتی کهبا بی خردی با شما برخورد کرده اند، انتظاری نداریم چون فکر می کنیم شما را نمیشناسند اما از دوستان هم رزم شما متعجبیم که در مقابل این هجمه های حساب شده ساکتهستند . و بدانند فردایی با بهانه دیگری به آنها حمله خواهند کرد . اگر بچه هایخالص جنگ همدیگر را تنها بگذارند. فرصت طلبهای که در دفاع مقدس نبودند . می خواهندبا به زیر سوال بردن جنگ و بچه های جنگ ، عدم حضور خود را موجه کنند.از شما تشکر میکنیم که مواظب سهام ما هستید.

برادر! ضمنا ما شما را مصداق آیه ای میدانیم که زینت بخش نامه است.

والسلام

ژیلا بدیهیان (همسر شهید محمدابراهیم همت)

فاطمه چهل امیرانی (همسر شهید حمید باکری)

بیست و چهارم دی سال ٩٠ مصادف با اربعینحسینی

برگرفته از تارنگاشت «کلمه»

روشنگری و اندیشه ورزی بی هیچگونه گرایش های ایدئولوژیکی؟!

2012-01-14T14:55:00.000+01:00

در ای ـ میلی همراه با شماری پیوست،چنین نوشته اند:

«آغازی دوباره؛

در آستانۀ دگرگونی های سیاسی جهان، بدیهیاست که دانستن اخبار، به حرکت های اجتماعی انسان ها شتابی دوچندان می بخشد. به همیندلیل، این خبررسانی هم پس از خیزش اجتماعی مردم ایران در جریان انتخابات دو سال پیشکشورمان، به تکاپوی مردم ایران پاسخ داد و در عرصۀ رسانه های گروهی جایگاهی یافت؛از سوی دیگر باید گفت که حکومت جمهوری اسلامی ایران همچون ٣٢ سال گذشته با سرکوبعریان، خیزش مردم ایران را به عقب نشینی واداشت و در نتیجه نهادهای خبررسانی نیزاز التهاب روزهای پرتنش آرام گرفتند. ناگفته نماند که در چند ماه اخیر با دریافت پیامهای بی شماری از مخاطبان این خبررسانی (بویژهاز ایران)، مبنی بر پیگیری اخبار و رویدادهایی که از طرف این خبررسانی در اختیارهمگان قرار می گرفت، انگیزه ای شد تا این خبررسانی بار دیگر به کار خود تداوم بخشدو آغازی دوباره یابد. در نتیجه، این خبررسانی به دور از هیاهوهای سیاسی و فارغ ازهر نوع گرایش های ایدئولوژیکی، در جهت روشنگری و اندیشه ورزی همۀ انسان هایی که بهتغییر جهان و زندگی بهتر باور دارند، فعالیت مجدد خویش را اعلام می دارد.

همانگونه که در سربرگ این خبررسانی آمده«رسانه شمایید» و انتظار میرود که در ارسال و پخش آن، از جمله برای هموطنان داخل ایرانکوشا باشید.

امید که با همیاری و همکاری همۀ شما،گامی در پیشبرد اهداف مردم ایران برداریم و کوشش تلاشگران راه آزادی را ارج نهیم.»

کاری آشنا که دوباره از سر گرفته و میخواهند «... به دور از هیاهوهای سیاسیو فارغ از هر نوع گرایش های ایدئولوژیکی، در جهت روشنگری و اندیشه ورزی همۀ انسانهایی که به تغییر جهان و زندگی بهتر باور دارند ...»خبررسانی کرده، از دیگران نیز رسانه بسازند!

نگاهی به چیزهایی که فرستاده اند، میاندازم:

فیلم هایی است دستچین شده و سمتگیری شدهبرای کوبیدن جناحی از حاکمیت ایران، چند انفجار بمب، سخنان فلان آخوند در نمازجمعه و ... البته فراموش نکرده اند که فیلم هایی از « نظر مساعد دیوان بین المللیکیفری با شکایت رضا پهلوی» و «گزارش سی ان ان از نجات ١٣ ملوان ایرانی توسط ناو هواپیمابر آمریکایی» را نیز در میان آنهابگنجانند؛

چند کلیپ و ویدئوی سروده و موسیقی کهبرخی از آنها دیدنی است، پیوست نموده و بازهم یادشان نرفته که «کلیپی» از «آخونددر حال سینه زنی روی موتور» و «صحبتهای یک جانباز که از بدبختی مردم ایران می‌گوید»درمیانشان بگنجانند؛

نشانی یکی دو پیوند (لینک) «گفتگويراديو ندا» با این و آن، درباره ی وکیلی زندانی و اعدام های پنهانی را درج کرده و تصادفا(؟!) یا آنگونه که «خلق الله» می گویند: الله بختکی، پیوند «گفتگویی با سرهنگ جلیلبزرگمهر، وکیل مصدق» را نیز یادآور شده اند؛ و

چند کارتون لوس و بیمزه از کسانی که بیشتر با سود بردن از نرم ابزارهای ساخت کارتون، تند و تند و گاه روزانه چند تا ازاین فرآورده های بیمایه بیرون می دهند (خودشان به آن ها نام کاریکاتور می دهند!)،عکسی با سوژه ی «احمدی نژاد» و نیز «اخبار هفتگی»، «آمار» و «روزشمار قتل عام ها»دربرگیرنده ی سایر چیزهاست.

به پوشه (فایل) فرستاده شده ی «اخبارهفته» نگاهی می کنم. شماری از سرفصل های خبری اش چنین است:

ـ آخرین لیست زندانیان سیاسی بند ٣۵٠ زندان اوین؛

ـ اوباما به آیت الله خامنه ای هشدارداد که بستن تنگه هرمز، با واکنش آمریکا روبرو خواهد شد؛

ـ ایران به نماینده پارلمان آلمان اجازهملاقات با دو زندانی عقیدتی را نداد؛

ـ نماینده سید علی (خامنه ای): ریاستفرهاد دانشجو بر دانشگاه آزاد قطعی است؛

ـ هاشمی رفسنجانی: انتخاب رئیس جدیددانشگاه آزاد غیرقانونی بود؛

ـ ايران و هجوم خريداران دلار به بازارارز عراق؛

ـ تهدید به قطع تلفن بند ویژه روحانیتدر پنجمین روز اعتصاب یک روحانی منتقد؛

ـ آلن ژوپه: قطع شدن نفت ایران از بازار تاثیری بر قیمت ها نخواهد داشت؛

ـ آیا مجتبی خامنه ای دربانک های خارجیسپرده دارد؟

ـ تصمیم جدی اروپا برای تحریم گام بهگام نفت ایران؛

ـ آمریکا سه شرکت نفتی را به دلیل فروشبنزین به ایران تحریم کرد؛

ـ ترور "احمدی روشن"؛ خامنه ایآمریکا و اسرائیل را متهم کرد؛

ـ جنگ سیاه در انتظار خلیج فارس است؟

ـ شورای امنیت برای اقدام علیه ایرانآماده می‌شود؛

ـ آمریکا به دنبال استقرار ٣ ناو هواپیمابردر خلیج فارس و دریای عمان؛

ـ عفو بین‌الملل خواستار لغو حکم اعدامشهروند ایرانی ـ آمریکایی شد؛

ـ هند واردات نفت از ایران را کاهش میدهد؛ و

ـ واشنگتن‌پست: با ادامه سیاست‌های کنونی،جمهوری اسلامی فرومی‌پاشد.

پوشه (فایل) فرستاده شده ی «آمار»دربرگیرنده ی «گزارش سالیانه ی [٢٠١٠ ـ ٢٠١١] نقض حقوق بشر» است که بنا بر آنچهنوشته شده به کوشش «نهاد آمار، نشر و مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران» فراهم شدهاست.

پوشه ی فرستاده شده ی «روز شمار قتلعام»، نوشته هایی از یک زندانی رهیده از کشتار گروهی سال ١٣٦۷ است.

دریغا که در مجموعه ی چیزهای فرستادهشده، هیچ نوشته، فیلم یا نشانه ای از اعتراض به تهدیدهای نظامی ایالات متحد واسراییل یا آشکار نمودن دورویی های «اتحادیه اروپا» و نیرنگبازی «اُپوزیسیون»دروغین راست و چپ ایرانی که در کردار خود به نیروهای اهریمنی امپریالیستی برای دستاندازی و یورش به ایران یاری می رسانند، یافت نمی شود! همه ی این ها که این تازهمشت کوچکی نمونه ی خروار خروار "روشنگری"، «به دور از هیاهوهای سیاسی وفارغ از هر نوع گرایش های ایدئولوژیکی» است، تنها بخش کوچکی از پیامدهای ناگواربستن رسانه ها و جلوگیری از آگاهی رسانی به توده های مردم در میهن مان را به نمایشمی گذارد؛ کاری حساب شده و دانسته از سوی واپسگرایان و تاریک اندیشان و نیز مزدورانسرمایه درون ایران؛ ولی رویهمرفته کوته بینانه، نابخردانه، بی هدف و بی هیچدستاوردی برایشان در دورانی که برتری های فن آورانه ماهواره ای ـ رسانه ای هر دیواریرا دیر یا زود می شکافد. آن چه که دگرگون شده و برگشت ناپذیر است، بی اعتمادیفراگیر توده های مردم به حاکمیت زورگو، دروغگو و پنهانکار از یک سو و هُل دادهشدنشان به سوی رسانه های امپریالیستی و مزدوران و جیره خوارانشان که صدها بار ازآنها نیرنگبازتر و فریبکارترند، از سوی دیگر است:

در آمدن از چاله و افتادن به چاه!

می بینید تا چه اندازه به «به دور از هیاهوهای سیاسی و فارغ از هر نوع گرایشهای ایدئولوژیکی، در جهت روشنگری و اندیشه ورزی همۀ انسان هایی که به تغییر جهان وزندگی بهتر باور دارند ...» دنباله ی کارگروه رسانه هایی چون «گویا نیوز» را که «هيچ جريان سياسي را بر ديگري ترجيح نميدهد» (؟!)، «بالاترین»، «روزآنلاین»، «پیک نت» و دیگر «روزی نامه» ها پی گرفته می شود؟!

ب. الف. بزرگمهر ٢٤ دی ماه ١٣٩٠

***

سیاهه ی چیزهای دریافت شده با ای ـ میل:

نمایه فیلم ها:

ـ سخنان آخوند امامی کاشانی در نمازجمعه تهران، ٢٣ دی

ـ انتقاد تلویحی فرمانده پیشین سپاهپاسدار از خامنه ای

ـ گزارش س ان ان از انفجار امروز،۲۱ دی‌،در تهران

ـ انفجار بمب، در منطقه سید خندان تهران

ـ فیلمي از صحنه انفجار صبح ۲۱ دی درتهران

ـ توقیف کامیونهای حامل تجهیزات نظامیرژیم به مقصد سوریه

ـ حوزه علمیه برای قوه مجریه نیرویانسانی تربیت میکند

ـ تحریمها؛ خامنه ای: در شرایط «بدر و خیبر»هستیم

ـ گزارش سی ان ان از نجات ۱۳ ملوان ایرانیتوسط ناو هواپیمابر آمریکایی

ـ پاسخ احمدی نژاد به تحریم بانک هایجمهوری اسلامی

ـ نظر مساعد دیوان بین المللی کیفری باشکایت رضا پهلوی

نمایه کلیپ ها و ویدئوها:

ـ م شکیب: آخر بازی؛ شاملو

ـ مزار امیرکبیر در کربلا از بین رفتهاست

ـ اصلاحات امیرکبیر در ایران

ـ پروانه در آتش تویی تو - کاری در خورتحسین از هنرمندان موسیقی سنتی خارج از کشور

ـ آخوند در حال سینه زنی روی موتور

ـ آینده ایران در دستان زنان ایرانیست

ـ "ایران" اثر ارسلان کامکاربا صدای زنده یاد حسین سرشار

ـ صحبتهای یک جانباز که از بدبختی مردمایران می‌گوید

ـ وا اسلاما – هالو (محمدرضا عالی پیام)

ـ شفاف سازی موضع حاجی بخشی و نیرو دریائیامام زمان

نمایه لینک ها:

ـ وکیل عاشق/ گفتگویی با سرهنگ جلیلبزرگمهر، وکیل مصدق

ـ گفتگوي راديو ندا با مائده سلطانيدختر عبدالفتاح سلطاني، وكيل زنداني

ـ گفتگوي راديو ندا با دكتر محمود اميريمقدم در مورد اعدام هاي مخفي در ايران

ـ ترس پلیس امنیت از ننه صنوبر و نمايشگاهنقاشی هايش

نمایه پیوست ها:

AKHBAR- 13 Januar 2012.pdf

AKHBAR- 13 Januar 2012.docx

Amar2011.pdf

rooz_shomare_ghatle_am.pdf

اقدام نظامی علیه ایران تهدید امنیت ملی روسیه است!

2012-01-13T21:46:00.001+01:00

سفیر روسیه در سازمان پیمان آتلانتیکشمالی، ««ناتو»» ، روز جمعه گفته است، مسکو هرگونه مداخله نظامی در ایران را به منزله تهدیدی علیه امنیت ملی خود تلقی می‌کند.

«دمیتری روگوزین»، سفیر روسیه در «ناتو» در یک کنفرانس خبری در بروکسلگفت:

«ایران همسایه ماست؛ و اگر ایران بههر شکلی درگیر اقدام نظامی شود، تهدیدی مستقیم علیه امنیت ما خواهد بود.»

این سخنان در حالی است که به تازگی «نیکولاپاتروشف»، رئیس «شورای امنیت روسیه»، ابراز نگرانی کرد که اسرائیل، سرانجام ایالاتمتحده را به جنگ با ایران بکشاند.

«رئیس شورای امنیت روسیه» و از چهره‌هاینزدیک به ولادیمیر پوتین گفت:

«این احتمال وجود دارد که این مناقشه بهیک درگیری نظامی بینجامد؛ درگیری‌ای که اسرائیل آمریکایی‌ها را به سوی آن سوق می‌دهد.»

«دمیتری روگوزین»، سفیر روسیه در بخش دیگری از کنفرانس خبری خود بااشاره به مناقشه هسته‌ای ایران گفت:

«ما به طور قطع در منع گسترش سلاح‌هایکشتار جمعی ذینفع هستیم؛ اما در عین حال هرکشوری و از جمله ایران از این حق برخوردار است که هرچیزی که آسایش خاطرش را تامینمی‌کند، داشته باشد.»

«دمیتری روگوزین»، سفیر روسیه که در ماهدسامبر به معاونت «ولادیمیر پوتین»، نخست‌وزیر روسیه منصوب شد، قرار است به مسکوبازگردد و ناظر امور نظامی این کشور باشد.

روز جمعه «گنادی گاتیلوف»، معاون وزیرامور خارجه روسیه، نیز نسبت به هرگونه تحریم یکجانبه و حمله احتمالی به ایرانهشدار داد و گفت:

«تحریم‌های یکجانبه غربی‌ها که فراتراز تصمیمات شورای امنیت سازمان ملل است، بر مردم و اقتصاد ایران تاثیر منفی خواهدگذاشت. این اقدامات تلاش‌های بین‌المللی برای حل‌وفصل برنامه اتمی ایران راخدشه‌دار خواهد کرد. همه این اقدامات فراتر از محدوده‌‌ قطعنامه‌های سازمان مللاست و دخلی به گسترش سلاح اتمی ندارد.»

معاون وزیر خارجه روسیه تصریح کرد:

«تحریم‌های اضافی علیه ایران و همچنینحمله احتمالی به ایران، بدون تردید در جامعه جهانی به تغییر رژیم در تهران تعبیرخواهد شد.»

اظهارات مقام‌های عالی‌رتبه روسیه درحالی است که حلقه تحریم‌های ایران روز به روز تنگ‌تر می‌شود و در روزهای اخیراظهارات تهدید‌آمیزی میان تهران و واشنگتن رد و بدل شده است.

ترور یکی دیگر از دانشمندان هسته‌ای ایران،نیز یکی از آخرین تحولات مناقشه هسته‌ای ایراندر روزهای اخیر بوده است.

۱۳۹۰/۱۰/۲۳

برگرفته از تارنگاشت وابسته به دولتایالات متحد: «رادیو فردا»

این گزارش از سوی اینجانب ویرایش شدهاست. برجسته نمایی ها نیز از آنِ من است. ب. الف. بزرگمهر

تنها سرشت ماجراجویانه و پاسخگو نبودن امپراتوری «یانکی» ها می تواند آغازگر جنگ باشد!

2012-01-13T21:33:00.000+01:00

هاوانا، ٢٣ دی ـ تهران چنان اقداماتنسنجیده ای انجام نخواهد داد که به جنگ منجر شود ... این مطلب را فیدل کاسترو، رهبرانقلاب کوبا در مقاله جدید خود اظهار داشت که پس از دیدار با رییس جمهور ایرانآن را نوشته است.

...

فیدل کاسترو در بخش دیگری از مقاله خودمی نویسد:

«من یقین دارم که نباید در انتظاراقدامات غیر مسوولانه از جانب ایران بود. اگر جنگ واقعا آغاز شود فقط ثمره ماجراجوییو بی مسوولیتی فطری امپراطوری یانکی ها خواهد بود».

...

خبرگزاری «ریانووستی» ١٣٩٠/١٠/٢٣

مارکسیسم و رفرمیسم ـ بازانتشار

2012-01-13T11:43:00.000+01:00

و. ای. لنین

مارکسیست ها، برخلاف «آنارشیست»١ ها، پیکاربرای اصلاحات یعنی اقداماتی را که بدون نابودی طبقه حاکم وضعیت زحمتکشان را بهبودبخشند، به رسمیت می شناسند؛ ولی در همان حال با «رفرمیست»٢ ها که آماجها و فعالیت های طبقه کارگر را بطور مستقیم یا غیر مستقیم به کسب اصلاحات محدود میکنند،به قاطعانه‌ترین پیکار دست میزنند. «رفرمیسم»، فریب بورژوایی کارگران است که باوجود بهبودهایی در اینجا یا آنجا، تا هنگامی که سلطه سرمایه وجود دارد، همچنان «بردهمزدی» بر جای خواهند ماند.

بورژوازی لیبرال که با یک دست، اصلاحات («رفرم») می دهدو با دست دیگر همیشه آنها را پس میگیرد، به هیچ فرو می کاهد و از آن برای به بردگیکشیدن کارگران، ایجاد چنددستگی در میان آنان و جاودانه کردن «بردگی مزدی» بهره می جوید. به این دلیل، «رفرمیسم» حتا اگر صادقانه باشد، به سلاحی دگردیسه می شود کهبورژوازی با آن، کارگران را تباه و سست می کند. آزموده های همه کشورها نشان میدهدکارگرانی که به «رفرمیست» ها اعتماد کنند، همواره فریب می خورند. برعکس، کارگرانی که اندیشه ی علمی مارکس را جذب کرده‌اند،یعنی گریزناپذیری «بردگی مزدی» را تا هنگامی که سرمایه‌داری مسلط است، دریافته‌اند،با هیچگونه اصلاحات بورژوایی گول نمی خورند. کارگران با دریافتن این که هر جا سرمایه‌داریوجود دارد، اصلاحات نه میتواند دیرپا باشد و نه ژرف، برای شرایط بهتر می رزمند واز اصلاحات برای شتاب بخشیدن به رزم با «بردگی مزدی» سود می برند.

«رفرمیست» ها می کوشند کارگران را از یکدیگر جداکرده و فریب بدهند؛ با امتیازات کوچک، رزم طبقاتی آنها به کژراه بکشانند؛ ولیکارگرانی که آنسوی چهره ی دروغین «رفرمیسم» را می بینند، از اصلاحات، برای پیشرفتو گسترش رزم طبقاتی سود می برند.

هر چه نفوذ «رفرمیستی» در میان کارگران نیرومندترباشد، طبقه کارگر ناتوان تر، وابستگیش به بورژوازی بیشتر و بی‌خاصیت کردن اصلاحاتبا نیرنگهای گوناگون، برای بورژوازی آسان تر خواهد بود. هر اندازه که جنبش طبقهکارگر مستقل‌تر، آماج هایش ژرف‌تر و گسترده‌تر و از کوته‌بینی «رفرمیستی» رهاترباشد، پابرجا نمودن و بهره‌برداری از بهبودها برای کارگران آسان تر خواهد بود.

در همه کشورها، «رفرمیست» وجود دارد؛ زیرابورژوازی در همه جا به دنبال آن است که از هر راهی کارگران را فاسد کند و آنها رابه بردگانی خشنود دگردیسه کند که هرگونه اندیشه ی رهایی از بردگی را کنار گذاشته‌اند. در روسیه، «رفرمیست» ها، «انحلال طلبان»٣ هستند که گذشته ی ما را نادیده می گیرند و می کوشندکارگران را با رویاهای حزبی تازه، باز و قانونی بخوابانند. به تازگی، «سه‌ورنایاپراودا» (Severnaya Pravda)، «انحلال طلبان» «سن پترزبورگ»را وادار کرد تا در برابر اتهام «رفرمیسم» از خود دفاع کنند. استدلال های آنهارا باید برای توضیح یک جُستار بی نهایت مهم، با باریک بینی بررسی کرد.

«انحلال طلبان» «سن پترزبورگ» نوشته‌اند که ما «رفرمیست»نیستیم؛ زیرا ما نگفته‌ایم «رفرم» همه چیز است و آماج نهایی هیچ. ما از حرکت بهسوی آماج نهایی سخن گفته‌ایم. ما درباره پیشروی از راه رزم برای اصلاحات به سویتمامیت آماج های سمتگیری شده سخن گفته‌ایم.

ببینیم این دفاعیه "انحلال طلبان" تا چه اندازهبا واقعیت ها هماهنگی دارد:

واقعیت اول: «سدف» (Sedov) «انحلالطلب»، با جمع بندی گفته‌های همه «انحلال طلبان»، نوشته است که از «سه بنیاد» مارکسیستها، دوتای آنها دیگر درخور تبلیغات ما نیستند. «سدف» درخواست روزکار ٨ ساعته را کهاز دیدگاه نظری به عنوان یک ««رفرم»» دست یافتنی است، نگهداشته است. او تک تک آن چیزهاییرا که از «رفرم» فراتر میروند، زدوده و یا کنار گذاشته است. در پی آن، «سدف» با پیگیریهمان سیاستی که با عبارت «آماج نهایی هیچ است» بیان میشود، به «اپورتونیسم» درست وحسابی بازگشته است. هنگامی که "آماج نهایی" (حتی در رابطه با دمکراسی) در تبلیغات ما بجای دورتر و دورتری رانده میشود، این «رفرمیسم» است.

واقعیت دوم: کنفرانس معروف ماه اوت (سال گذشته) «انحلالطلبان» هم به همین ترتیب، درخواست های غیر«رفرمیستی» را به زمانهای دورتر و دورتر واگذاشتـ تا وقتی که هنگامشان برسد ـ بجای آنکه این درخواست ها را نزدیک تر بیاورد و آنهارا در قلب تبلیغ و تهییج ما جای بدهد.

واقعیت سوم: از طریق انکار، نقد و بی حرمتی به "حزب قدیم" و جدا کردن خود از آن، «انحلال طلبان» خود را به «رفرمیسم»وابسته و محدود میکنند. در اوضاع کنونی، ارتباط میان «رفرمیسم» و نفی "قدیم"،امری کاملا آشکار است.

واقعیت چهارم: به مجرد آنکه جنبش اقتصادی کارگران،شعارهایی فراتر از «رفرمیسم» پیش می گیرند، خشم و یورش «انحلال طلبان» را برمی انگیزد(میگویند: "جنون"، "آب در هاون کوبیدن" و غیره و غیره).

پیامد آن چیست؟ در سخن، «انحلال طلبان» «رفرمیسم»را به عنوان یک بُنمایه، زیرپا می گذارند؛ ولی در کردار، در همه موردها به آن می چسبند. آنها از سویی به ما اطمینان میدهند که اصلاحات برای آنها همه چیز و همه ی آماج شاننیست؛ ولی از سوی دیگر، هر وقت که مارکسیست ها از «رفرمیسم» فراتر می روند، «رفرمیست»ها به آنان یورش می برند یا فریاد بیزاری و اعتراض سر می دهند؛ ولی روند رویدادهادر همه بخش های جنبش طبقه کارگر نشان میدهد که مارکسیست ها نه تنها از کاروان بازنماندهاند که بی‌هیچ گفتگو در بهره‌برداری عملی از اصلاحات و پیکار برای اصلاحات در صفقرار دارند. از انتخابات دوما در سطح «فراکسیون» کارگری و سخنرانی های نمایندگانما در بیرون و درون دوما گرفته تا سازماندهی رسانه های کارگری، سود بردن از ««رفرم»»بیمه، بزرگترین اتحادیه یعنی «اتحادیه کارگران فلز» و غیره، همه جا کارگران مارکسیستاز انحلال طلبان جلوترند؛ در فعالیت مستقیم، درنگ ناپذیر و "هرروزه" ی تهییج،سازماندهی، پیکار برای اصلاحات و سودبری از آنها.

مارکسیست ها بگونه ای خستگی ناپذیر کار می کنند؛ ازهیچ امکانی برای به کرسی نشاندن «رفرم» ها و سودبری از آنها درنمی مانند و محکومنمی کنند که با حمایت، با نهایت سختی، گام هایی فراتر رفتن از «رفرمیسم» را درترویج، برانگیزی و پیکار اقتصادی توده‌ای و غیره آماده می کنند. «انحلال طلبان» کهاز مارکسیسم بریده‌اند، از سوی دیگر با یورش هایشان به گوهر هستی نهادهای مارکسیستی،با ازمیان بردن بسامانی مارکسیستی و با هواداری‌شان از «رفرمیسم» و سیاست «لیبرالـ کارگری»، تنها به درهم ریختن جنبش طبقه کارگر سرگرمند.

از این هم نباید سرسری گذشت که در روسیه، «رفرمیسم»به شکل ویژه‌ای هم رُخ می نمایاند؛ به شکل یکسان انگاشتن شرایط بنیادی وضعیت سیاسیروسیه کنونی با وضعیت اروپای امروز. از دیدگاه یک لیبرال این همسان گرفتن، راست ودرست است؛ زیرا لیبرال بر این باور است و ادعا هم میکند که «شکر خدا قانون اساسیداریم». لیبرالی که پافشاری می کند که پس از ١٧ اکتبر٤ هرقدمی که دمکراسی فراتر از «رفرمیسم» بردارد، جنون، جنایت و گناه است، تنها داردمنافع بورژوازی را بیان میکند.

ولی این آن نظرات بورژوایی است که در کردار بوسیله ی«انحلال طلبان» ما درپیش گرفته می شود؛ «انحلال طلبانی» که پیوسته و به شیوه ای سازمانیافته، "حزبی علنی" و پیکار برای "حزبی قانونی" و مانند آنهارا به روسیه (روی کاغذ) پیوند می زنند. به عبارت دیگر، همانند لیبرالها، آنهاموعظه‌گرِ وصله کردن قانون اساسی اروپا به روسیه هستند؛ بدون آن راه مشخصی که در باختر به پذیرش این قانون اساسیو جا افتادنش به درازای چندین نسل و در بعضی موردها به درازای چندین سده، انجامید. آنچه لیبرالها و «انحلال طلبان» می خواهند این است که باصطلاح به آب بزنند، بیآنکه تنشان خیس شود.

در اروپا، «رفرمیسم» در واقع به معنی تَرکِ مارکسیسمو نشاندن "سیاست جامعه ـ دوست" بورژوایی بجای آن است. در روسیه، آرش «رفرمیسم»«انحلال طلبان»، تنها این نیست؛ آرش آن، نابود کردن سازمان مارکسیستی و وداع باوظایف دمکراتیک طبقه کارگر است؛ آرش آن، جایگزین کردن سیاست لیبرال ـ کارگری بجایآنهاست.

و. ا. لنین، پروادا ترودا (Pravda Truda )، شماره ٢، دوازدهم سپتامبر ١٩١٣

این نوشتار، در بسیاری جاها، از سوی اینجانب ویرایشیدوباره شده است. ب. الف. بزرگمهر

پانوشت:

١ ـ «آنارشیسم»یا هرج و مرج طلبی یك جریان سیاسی است كه با منافع و آرمان های طبقه كارگر و همهزحمتكشان در می افتد. از نظر طبقاتی، دارای ریشه ی خرده بورژوایی و از نظر سیاسی، واپسگراست؛زیرا درجهت پیشرفت جامعه نیست. این واژه از واژه ی یونانی «آنارخیا» گرفته شده كه آرشآن نبود رهبری و حكومت است.

«آنارشیست» ها ضرورت هستی دولتو از آن میان دولت پرولتاری را در هرگونه شرایط اجتماعی، ضروررت هستی حزب و بسامانیو مشی سیاسی و برنامه عمل آن را نفی می كنند. در جنبش انقلابی، طرفداران «آنارشیسم»با رهبری جنبش از سوی حزب و با ایدئولوژی آن ناهمسازند. آن ها به بهانه ی این كهشخصیت انسان آزاد است، تنها عمل تکروانه را می پذیرند و در برابر کار گروهی و پیکارطبقاتی و جنبش اجتماعی را به هیچ می گیرند. با چنین شیوه اندیشه ای، روشن است كه «آنارشیسم»در کردار، از پیکار مردم و گسترش و یگانگی اتحاد جلوگیری می کنند؛ طبقه كارگر رااز انجام رسالت تاریخی خویش باز می دارند، دورویی و پراكندگی را به جای سازماندهیو همبستگی می گذارند.

«آنارشیسم» بسان یك جریان سیاسی... در اروپا پدید آمد و گویندگان سرشناسی چون ماكس اشتیرنر (stirner)،پردون، و باكونین (bakunin) داشت. ماركس و انگلس، بنیانگذارانتئوری «سوسیالیسم علمی» برای پدیدآوردن سازمان كمونیستی طبقه كارگر، پیکار درازمدتو سختی را با نمایندگان این جریان سیاسی انجام دادند. لنین می نویسد:

«آنارشیستها طبقه كارگر را دنباله رو سرمایه داری می كنند و جز جمله های كلی علیه بهره کشی،بدون دریافتن ریشه و انگیزه ی آن چیزی نمی گویند و به پیکار طبقاتی بی باورند».

در كوره ی پیکار با «آنارشیسم»بود كه موازین سازمانی حزب تراز نوینِ سازماندهی شده و پیشرو با ایدئولوژی و روش سیاسیسمتگیری شده فراهم آمد. خطر نفوذ اندیشه های آنارشیستی بویژه درمیان لایه های خردهبورژوازی شهر و ده و لایه ی واپسمانده طبقه كارگر بیش تر است؛ اگرچه با گسترش تآموزش«ماركسیسم ـ لنینیسم» و با آزمون ساختمان سوسیالیسم از این خطر به اندازه ی بسیاریكاسته شده است. با این همه، حزب های كمونیست بویژه در كشورهایی كه طبقه كارگر آندارای نیروی بسیار نیست یا در دوران نخستین رشد سرمایه داریست و یا شرایط اجتماعیو گرانباری اندیشه ی خرده بورژوایی برای نفوذ «اندیویدو آلیسم» (یا منش فردگرایانه) آماده است، باید متوجه این خطر و نازا نمودن آن باشد. (برگرفته از «واژه نامه ی سیاسی»،زنده یاد امیر نیک آیین ـ همراه با ویرایش ب. الف. بزرگمهر)

۲ ـ «رفرم» ( Reforme )

«رفرم»که به پارسی آن را اصلاح (و اغلب به صورت جمع ـ اصلاحات) می گویند، کارهایی است کهبرای دگرگونی و جایگزینی برخی از جنبه های زندگی اقتصادی ـ اجتماعی و سیاسی فرجاممی یابد؛ بدون آن که بنیاد جامعه را دگرگون سازد. از این نمونه است: «رفرم اراضی»، «رفرماداری»، «رفرم آموزشی»، «رفرم بازرگانی»، «رفرم انتخاباتی» و غیره.

«رفرم» آن چنان دگرگونی هاییاست که از چارچوب سامانه ی اجتماعی معین، فراتر نمی رود و تراز نیروهای سیاسی لحظهموجود را کم و بیش بازمی تاباند. «رفرم» یا اصلاحات، در هر پهنه ای از زندگی جامعه،فرآیند پیکار طبقاتی است؛ ولی طبقه ی حاکمه می کوشد تا برای بازداشتن فشار طبقهکارگر و سایر زحمتکشان، تنها به آن «رفرم» هایی بسنده کند که به هستی و هژمونی اش زیانوارد نشود و آماجش، پایداری وضع و جلوگیری از دگرگونی بنیادیست و البته درجریان کار همیشه می کوشد آنچه را که به زور از دستش گرفته اند، دوباره بازپس گیردیا به شکل نیمه کاره و سر و دم بریده، کار را فرجام دهد.

... انقلاب و «رفرم» دو آرشیهستند که همیشه در استوانه ی ایدئولوژی و سیاست جنبش کارگری قرار داشته اند. استراتژی و تاکتیک درست و لنینی حزب های کمونیست، دریافتن پیوند دیالکتیکی میاناین دو آرش و روش بنیادین در برابر آن ها را ناگزیر می کند. «ولادیمیر ایلیچ لنین»می نویسد:

«آرش ”رفرم“ بی هیچ گفتگو رویارویآرش انقلاب است. فراموش کردن این رویارویی و توجه نکردن به مرز میان این دو آرش سببپدیداری ندانمکاری های جدی می شود؛ ولی این رویارویی، مطلق و این مرز جامد نیست کهزنده و پویاست. در هر مورد مشخص، باید آن را روشن نمود.

...

کمونیست ها در همان هنگام کهبرای انجام قاطع و پیگیر «رفرم»ها ، بهبود وضع زندگی زحمتکشان و دگرگونی در وضعاقتصادی و از میان بردن بقایای مناسبات ماقبل سرمایه داری نظیر مناسبات ارباب ـرعیتی و غیره برای اصلاحات در زندگی اجتماعی وتامین حقوق و آزادی های دموکراتیک وتوسعه دموکراسی پیکار میکنند فراموش نمی کنند که این دگرگونیها هر قدر هم مهم باشدسرمایه داری را از میان نمی برد . آنها «رفرم» را فرآورده ی فرعی پیکار انقلابیمیدانند و از آن برای بیداری و سازمانیابی توده ها و تسخیر سنگری به منظور یورش به سنگر مقدم تر و پیشبرد آماج انقلابی خود سود می برند.

کمونیست ها نه تسلیم این نظریهمی شوند که «رفرم» گره همه دشواری ها را بازمی گشاید و انقلاب و وجود حزب انقلابی دیگرضرورتی ندارد و نه تسلیم این نظریه که باید با هر «رفرم»ی مخالفت کرد و هرچه وضعبدتر باشد، بهتر است. آن نظریه ایست راست و تسلیم طلبانه و این نظریه ماوراء چپ وماجراجویانه. مجله « دنیا » ارگان تئوریک و سیاسی حزب ما نوشته است:

« مارکسیسم ـ لنینیسم مخالف «رفرم»نیست. اصلاحات و «رفرم» هایی را که در کادر سرمایه داری انجام می گیرد، نفی نمیکند. مارکسیسم ـ لنینیسم بر آنست که «رفرم» فرآورده ی فرعی انقلاب است. فشارانقلابی توده ها گاه که پیروز نمی شود، هیات حاکمه را به عقب نشینی و تن دادن به«رفرم» ها وامی دارد. حزب انقلابی باید مردم را به پیکار برای ژرفش این «رفرم» هاو واداشتن هیات حاکمه به عقب نشینی بیشتر سوق دهد و چنانچه لنین می گوید از «رفرم»ها برای گسترش پیکار طبقاتی سود برد.

اگر درون جنبش کارگری، کسی این«رفرم» ها، دگرگونی ها و اصلاحات را چاره ی دردها و راه گشودن گره دشواری ها و دگرگونکننده بنیاد اجتماع بداند، وی را «رفرمیست» (اصلاح جو) می نامیم. «رفرمیسم» عبارتیاست درباره ی آن جریان سیاسی درون جنبش کارگری که دشمن مارکسیسم و منافع بنیادینطبقه کارگر است؛ پیکار طبقاتی و لزوم انقلاب را زیرپا می گذارد و تنها به «رفرم»ها و اصلاحاتی که در بنیاد سرمایه داری تاثیری ندارد، دل خوش می کند. پس اگر «رفرم»و اصلاحات با تدابیر و اقدامات هیات حاکمه پیوند دارد، «رفرمیسم» عبارتی است دربارهی «تسلیم طلبان راست» درون جنبش کارگری. حزب های «سوسیال دموکرات راست» و اعضای «انترناسیونالسوسیالیستی» نمونه های آن هستند. (برگرفته از «واژه نامه ی سیاسی»، زنده یادامیر نیک آیین ـ همراه با ویرایش ب. الف. بزرگمهر)

۳ ـ فشرده ای درباره ی «انحلال طلبان»:

در ﺳﺎلهای واپسگرایی، ﮐﺎر ﮐﺮدن در ﺳﺎزﻣﺎن هاى ﺣﺰﺑﯽﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوران ﭘﻴﺸﻴﻦ گسترش اﻧﻘﻼب، بسی دﺷﻮاﺗﺮ ﺑﻮد. از ﺷﻤﺎر اﻋﻀﺎﯼ ﺣﺰب ﺑﺴﻴﺎر ﮐﺎﺳﺘﻪﺷﺪ. بسیاری از ﺧﺮدﻩ ﺑﻮرژوازها، رﻓﻴﻘﺎن ﻧﻴﻤﻪ راﻩ ﺣﺰب، ﺑوﻳﮋﻩ روﺷﻨﻔﮑﺮان از ﭘﻴﮕﺮدﺣﮑﻮﻣﺖ ﺗﺰارﯼ هراﺳﻴﺪﻩ، ﺻﻔﻮف ﺣﺰب را ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ.

ﻟﻨﻴﻦ یادآور می شد ﮐﻪ ﺣﺰب های اﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﺎﻳﺪ درﭼﻨان هنگامی، دانش ﺧﻮد را ﺑﻪ اندازه ی ﮐﻤﺎل رﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎ در دوران ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﻧﻘﻼب،ﻓﻦ یورش را ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ؛ اینک در دوران واپسگرایی ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ آراسته، واپسنشینند؛ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ وضعیت ﮐﺎر پنهانی درﺁﻳﻨﺪ؛ ﺑﻪ ﭼﻪ شیوه ای، ﺣﺰب ناآشکار را ﻧﮕﺎهدارﯼﻧﻤﻮدﻩ و استوار ﮔﺮداﻧﻨﺪ؛ ﺑﺮاﯼ استواری پیوند ﺑﺎ ﺗﻮدﻩ ها ﭼﻄﻮر از اﻣﮑﺎنات ﻋﻠﻨﯽ، ازهرﮔﻮﻧﻪ ﺳﺎزﻣﺎنهاى ﻋﻠﻨﯽ، بوﻳﮋﻩ از سازﻣﺎن هاىﺗﻮدﻩاى سود برند.

«ﻣﻨﺸﻮﻳﮏ» ها ﺑﻪ اﻣﮑﺎنﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻮﻳﻦ اﻧﻘﻼب اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﺮدﻩ، ﺳﺮاﺳﻴﻤﻪ و هراس زدﻩ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﯽ می کردند و ﺑﺎ رﺳﻮاییاز درﺧﻮاﺳﺖ هاى اﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ و ﺷﻌﺎرهاﯼ اﻧﻘﻼﺑﯽ ﺣﺰب دﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪﺣﺰب اﻧﻘﻼﺑﯽ ناآشکار ﭘﺮوﻟﺘﺎرﻳﺎ را از میان ﺑﺒﺮﻧﺪ. از اﻳﻦ روﺳﺖ ﮐﻪ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻨﺸﻮﻳﮏهارا «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﺎن» ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ.

ﻟﻨﻴﻦ و ﺑﻠﺸﻮﻳﮏها ﺑﺮ ﺿﺪ ﺟﺮﻳﺎن «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﯽ» از آغازﭘﻴﺪاﻳﺶ اﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎن «اﭘﻮرﺗﻮنیست»ی ﻣﺒﺎرزه ی ﺁﺷﺘﯽ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻟﻨﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎنﻣﯽ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﺎن» مانند مزدوران «ﺑﻮرژوازﯼ ﻟﻴﺒﺮال» در ﺣﺰب هستند.

ﺗﺮوﺗﺴﮑﯽ و ﺗﺮوﺗﺴﮑﻴﺴﺖها در همه ی ﻣﺴﺎﺋﻞ بنیادین،روش اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﺎﻧﻪاى در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؛ وﻟﯽ ﺗﺮوﺗﺴﮑﯽ اﺻﻮل اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﯽ ﺧﻮد را ﺑﺎﻃﺮﻓﺪارﯼ از ﻣﻴﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮﯼ ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﺎزش جویی روﭘﻮﺷﯽ ﮐﺮدﻩ و همزمان ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ از «ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ»ها و «ﻣﻨﺸﻮﻳﮏ»ها ﺧﻮد را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﻴﺪﻩ و ﮔﻮﻳﺎ می کوشد تا ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ هم ﺁﺷﺘﯽ دهد. ﻟﻨﻴﻦ در اﻳﻦ بارهﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮوﺗﺴﮑﯽ از «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﺎن» ﺁﺷﮑﺎر، ﻓﺮوﻣﺎﻳﻪ ﺗﺮ و زﻳﺎنبارﺗﺮ اﺳﺖ؛ ﭼﻮن اوﮐﺎرﮔﺮان را با این ادعا ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪهد ﮐﻪ وﯼ "ﺧﺎرج از ﻓﺮاﮐﺴﻴﻮن" ﻗﺮار دارد؛وﻟﯽ در ﺣﻘﻴﻘﺖ از «ﻣﻨﺸﻮﻳﮏ»هاى «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺐ» کاملا ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﯽ ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺮ ﺿﺪ «اﻧﺤﻼل ﻃﻠﺒﺎن» و «اﺗﺰوﻳﺴﺖ ها» وهمچنین ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺮ ﺿﺪ «ﺗﺮوﺗﺴﮑﻴﺴﺖ»ها، در برابر «ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ»ها، ﺣﻴﺎﺗﯽ ﺗﺮﻳﻦ وﻇﺎﻳﻒ را نهادﮐﻪ ﺁن ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از یکپارچه نمودن همه ی «ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ»ها و در ﺁوردن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﮏ ﺣﺰبﻣﺴﺘﻘﻞ «ﺑﻠﺸﻮﻳﮑﯽ». ﺿﺮورت اﻳﻦ ﮐﺎر ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﺁن ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺣﺰب ﺑﻪ ﺟﺮﻳﺎﻧﺎت «اﭘﻮرﺗﻮﻧﻴﺴﺘﯽ»ﮐﻪ ﻣﻴﺎن طبقه ﮐﺎرﮔﺮ جدایی ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ، پایان دادﻩ ﺷﻮد که ﺑﺮاﯼ ﺁن ﻧﻴﺰ ﻻزم ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﮐﻪاﻣﺮ گردﺁورﯼ نیروی طبقه ﮐﺎرﮔﺮ را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪﻩ، طبقه ﮐﺎرﮔﺮ را ﺑﺮاﯼ روﻧﻖ ﻧﻮﻳﻦاﻧﻘﻼﺑﯽ ﺁﻣﺎدﻩ ﮐﺮد. برای ﺁنکه اﻳﻦ وﻇﻴﻔﻪ اﻧﺠﺎم ﻳﺎﺑﺪ، پیش از هرچیز ﻻزم ﺑﻮد ﺣﺰب رااز وﺟﻮد «اﭘﻮرﺗﻮﻧﻴﺴﺖ»ها، «ﻣﻨﺸﻮﻳﮏ»ها ﭘﺎﮎ و پاکیزه ﺳﺎﺧﺖ. اﻳﻨﮏ دﻳﮕﺮ هیچ ﻳﮏ از «ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ»هاﺷُﺒﻬﻪاى ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ پس از اﻳﻦ، ﻣﺎﻧﺪﻧﺸﺎن در ﻳﮏ ﺣﺰب ﺑﺎ «ﻣﻨﺸﻮﻳﮏ»ها ناممکن اﺳﺖ.

(برگرفته از «ﺗﺎرﻳﺦ ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ (ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ) اﺗﺤﺎدﺟﻤﺎهﻴﺮ ﺷﻮروﯼ، دورۀ فشرده، زیر ﻧﻈﺮ ﺗﺤﺮﻳﺮیه ی ﮐﻤﻴﺴﻴﻮن ﮐﻤﻴﺘﮥ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ(ﺑﻠﺸﻮﻳﮏ) اﺗﺤﺎد ﺷﻮروﯼ، اﺗﺤﺎد ﺷﻮروﯼ ﺳﺎل ١٩٣٨ ـ همراه با ویرایش ب. الف. بزرگمهر)

۴ ـ پس از اعتصاب عمومی اکتبر ١٩٠۵، «تزار» در ١۷ اکتبربیانیه‌ای مبنی بر وعده «آزادیهای مدنی خدشه ناپذیری حقیقی حقوق فرد، آزادی عقیده،بیان، حق انجمن و سازمانیابی» صادر کرد. حزب طرفدار تزاریسم (اکتبریستها)، اینبیانیه را پایه ی فعالیت خود قرار داد.

نمایندگان "جامعه جهانی": سر تا پایشان همین است که می بینید!

2012-01-13T09:46:00.002+01:00

مُشتی بیشرف و تبهکارانی بی وجدان، نمایندگان ششلول بندهای دمکرات

بدون شرح:

یک سخنگوی طالبان گفت: ویدیو در حالی که«تکان دهنده» است، اما او گمان نمی کند در مذاکرات صلح با آمریکا رخنه ای پدیدآورد!

آنجا کار را به «امام زمان» و «عیسا مسیح» وانمی گذارند!

2012-01-13T08:53:00.000+01:00

شهامت سیاسی «نه» گفتن بهصندوق بین المللی پول

در روز ١٤ دسامبر ٢٠٠٨، «رافائل کورره آ»،رییس جمهور اکوادور تصمیمی ساده ولی قاطع گرفت که بر پایه ی آن، بخش غیرقانونی وامکشور پرداخت نشود و بازپرداخت قسط های وام متوقف گردد. این تصمیم در واقع بازگشتبه موفقیت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بود.

«رافائل کورره آ» یک برنامه تجدیدساختار و هم چنین یک حسابرسی برای وام عمومی اعلام کرد که بر اساس آن باید بخش«قانونی» وام (یعنی آن بخشی که در راستای منافع خلق صرف شده است) از بخش غیرقانونیآن (یعنی آن بخش از وام که برای پر کردن صندوق های بانک های خصوصی یا حاصل ازقرارداد های غیرقانونی صرف شده است) یا حتی بتوان گفت از بخش «نفرت انگیز» آن (بخشیکه توسط رژیم های دیکتاتوری حاکم بر کشور بر خلاف منافع عمومی به کار گرفته شدهاست) جدا شود. در واقع، قدرت حاکمه در سال ٢٠٠۷ تصمیم گرفت یک کمیسیون تحقیقاتی برپا کند که به بررسی وام های کشور میان سال های ١٩۷٦ و ٢٠٠٦ بپردازد. در این کمیسیون،کارشناسان اروپائی مانند «اریک توسن»، از «کمیته ویژه برای لغو وام های جهان سوم»نیز شرکت داشتند.

رییس جمهور اکوادور اعلام کرد کشورش آنبخش از وامی را که غیرقانونی تشخیص داده شود، پرداخت نخواهد کرد؛ و بخش نام بردهتا هفتاد درصد کل وام کشور برآورد شد. رویدادی جالب که طلبکاران اکوادور مانند «صندوقبین المللی پول»، «بانک جهانی» و … این تصمیم را پذیرفتند!

با بکار گیری ابزاری مانند حسابرسی برایوام و در پرتو بسیج مردمی که بسیار گسترده بود، «کورره آ» توانست تناسب نیروی درخور را فراهم آورد تا به «الیگارشیمالی» بپذیراند که بخش غیرقانونی وام به خلق اکوادور تعلق ندارد و بنابراین مردم نبایدآن را بپردازند.

این جُستار، نقطه ی عطفی در تاریخ سیاسیکشور و پایانی برای دور باطل مربوط به وام کشور محسوب می شد: خونریزی مالی که کاهشهزینه های عمومی و در نتیجه توقف هر نوعامکانی برای به جریان انداختن اقتصاد و افزایش رسوایی آفرین منافع «الیگارشی» رادر پی داشت و بویژه از دست دادن کامل حاکمیت خلق اکوادور را بر کشورش که ده ها سالزیر سرپرستی «صندوق بین المللی پول» و «بانک جهانی» قرار داشت، سبب می شد. همه یدولت ها، از هنگام حاکمیت «گویلرمو لارا» (١٩۷٢ ـ ١٩۷٦) بدون استثناء و بدون خم برابرو آوردن، کلیه تصمیمات ریاضت کشی گرانبار شده از سوی نهادهای مالی بین المللیمانند «صندوق بین المللی پول» و «بانک جهانی» را به مرحله اجرا گذاشته بودند.

تصمیم نپرداختن وام توسط «رافائلکورره آ»، تصمیمی با شهامت بود که به اکوادور امکان صرفه جویی هفت میلیارد دلار راداد. این مبلغ بی درنگ در بخش های بهداشت، آموزش و پرورش و دیگر بخش های مربوط بههزینه های اجتماعی به کار گرفته شد. از دیگر سو، آن بخشاز هزینه های دولت که تا آن زمان برای بازپرداخت وام صرف می شد، از ٣٢ ٪ به ١۵ ٪کاهش یافت و هم زمان، بخش مربوط به هزینه های اجتماعی، از ١٢ ٪ به ٢۵ ٪ افزایش یافت. افزون بر آن، میانگین شاخص رشدکشور از سال ٢٠٠٦ تا کنون، ٤ ٪ بوده که امکان افزایش دستمزدها و حقوق بازنشستگی راداده است.

در ماه مه ٢٠١٠ «کورره آ» با همتای یونانیخود «جورج پاپاندرئو»، ملاقات کرد. رییس جمهور اکوادور به او توصیه کرد که دیگروام کشور خود را نپردازد؛ ولی این توصیه پذیرفته نشد. او بار دیگر در روز ٨ اکتبر ٢٠١١سپارش خود را در مورد کشورهای اروپائی که در به اصطلاح «بحران وام ها» دست و پا میزنند، ولی در واقع مقامات قصد دارند با این بهانه سیاست های ریاضت کشی خود را تحمیلکنند، تکرار کرد. وی افزود که نباید در برابر صندوق بین المللی پول و بانک جهانیسر خم کرد:

وضعیت فاجعه آمیز آرژانتین پس از بحرانسال ٢٠٠١ و تعلیق باز پرداخت وام که از سوی «نستور کیرشنر» رییس جمهور آرژانتین در سال ٢٠٠٣ اعلام شده بود، راه سیاسیرا به «رافائل کورره آ» نشان داد و او توانست این شیوه را ژرفا بخشد. در پرتو اینتعلیق، «نستور کیرشنر» توانسته بود بازپرداخت وام کشور را دوباره به مذاکره بگذاردو اقتصاد بی رمق آرژانتین را که در اثر پیروی کردن از سیاست های شدید «نو لیبرالی»آکنده از برنامه های «نجات» و تصمیم های ریاضت کشی، تنها توانسته بود زخم کشور راعمیق تر کند، موقتا سر پا نگه دارد.

بنا بر این، در اکوادور فاجعه ای رخنداد. پیش از هر چیز، باید با برونرفت از این «وام سالاری»، حاکمیت کشور را بازیافتتا بتوان ابزاری به خود داد که در خدمت منافع مردم، نظام اقتصادی را بهبود بخشد؛منافعی که توسط مردم و برای مردم تعیین می شود و نه توسط حکومتی که زیر سلطه بانکهاست و می پذیرد که سوداگری را به مردم تحمیل کند.

اگر چه «شهامت سیاسی» توسط راستگرایان و«سوسیال دموکراسی» اروپایی از درونمایه ی خود تهی شده، ولی شهامت سیاسی، آن چیزی نیستکه به مردم اعلام شود در اثر سیاست های ریاضت کشی، گلوی آن ها فشرده خواهد شد کهدست زدن به هر کاری برای آزاد کردن خلق از ستم بازار آزاد است. شهامت سیاسی، سخننگفتن درباره ی «بحران وام» ، پافشاری درباره ی بحران سیستم و همه چیز را در راستای منافع خلق به کارانداختن است.

بخش هایی ازنوشته ی: گیوم بولاند

خاستگاه: «بلاگ پلاس اپوپل» ـ ۱۸ دسامبر۲۰۱۱

٢٠ دی ماه ١٣٩٠

برگرفته از «کارزار همبستگی»

این برگردان کم و بیش نارسا را همهجانبه، تا آنجا که ممکن بود، ویرایش نموده ام. عنوان نوشتار و برجسته نمایی ها ازاینجانب است. ب. الف. بزرگمهر